RADA

Wypłaconą pracownikowi zaliczkę spółka powinna przeliczyć po kursie faktycznie zastosowanym, czyli kantorowym. Natomiast przy rozliczeniu kosztów delegacji należy zastosować kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień jej rozliczenia. Sprzedaży pozostałej z rozliczenia waluty można dokonać zarówno w kantorze, jak i w banku.

UZASADNIENIE

W związku z zagraniczną podróżą służbową pracownikowi przysługują diety oraz zwrot kosztów przejazdów i dojazdów, noclegów i innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb. Dlatego pracownik otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju. Jeżeli spółka kupiła walutę w kantorze, to wpłata do kasy następuje po kursie faktycznie zastosowanym, czyli w tym przypadku kantorowym. Ten sam kurs będzie miał zastosowanie w momencie wypłaty zaliczki pracownikowi. Przyjmuje się bowiem, że wypłacone pieniądze są nadal własnością spółki i tylko czasowo znajdują się w dyspozycji pracownika.

Pracownik po powrocie do kraju ma obowiązek rozliczyć się z pracodawcą z pobranej zaliczki.

Schemat. Rozliczenie zaliczki wypłaconej z tytułu delegacji zagranicznej

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

W omawianym przypadku mamy do czynienia z powstaniem nadpłaty przy rozliczaniu zaliczki. Do rozliczenia kosztów delegacji spółka powinna zastosować kurs średni NBP, przy czym w zależności od sposobu rozliczania różnic kursowych będzie to kurs:

• średni z dnia rozliczenia delegacji - dotyczy metody rachunkowej,

• średni z dnia poprzedzającego dzień rozliczenia delegacji - dotyczy metody podatkowej.

Dla celów ustawy o rachunkowości zastosowanie będzie miał wyłącznie kurs średni z dnia rozliczenia delegacji.

Pozostałą z rozliczenia delegacji walutę spółka może sprzedać w kantorze - po kursie kantorowym, lub w banku - tu zastosowanie będzie miał kurs kupna banku.

od 1 stycznia 2009

W znowelizowanej ustawie o rachunkowości nastąpiła istotna zmiana w zasadach wyceny operacji gospodarczych wyrażonych w walutach obcych. Tym samym dostosowano przepisy bilansowe w tym zakresie do ustaw o podatkach dochodowych. Zrezygnowano więc przy wycenie z kursu banku, z którego usług korzysta jednostka, zastępując go kursem faktycznie zastosowanym, a w przypadku zapłaty należności lub zobowiązań, jeśli nie jest zasadne zastosowanie kursu faktycznego - kursem średnim ogłoszonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski z dnia poprzedzającego dzień przeprowadzenia operacji.