| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Księgi rachunkowe > Pełnokrwista postać księgowego, czyli wiedza, praktyka i etyka

Pełnokrwista postać księgowego, czyli wiedza, praktyka i etyka

Dobry księgowy, czyli osoba przygotowana do wykonywania zawodu księgowego, ma niezbędną wiedzę merytoryczną, posiada praktyczne umiejętności i doświadczenie w zawodzie, ale także przestrzega zasad etyki zawodowej. A zatem te trzy człony składają się na pełnokrwistą postać księgowego – mówi Franciszek Wala, prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, w wywiadzie dla portalu Infor.pl

Czy w związku z tym można powiedzieć, że zawód księgowego ewoluuje w kierunku doradztwa – doradztwa podatkowego, finansowego, gospodarczego?

Dzisiaj występuje pewne uczulenie na nazwę „doradca”; wiąże się to głównie z dużym i bardzo ważnym środowiskiem doradców podatkowych. My nie dążymy jednak do przejmowania roli doradców podatkowych – ona jest zdefiniowana ustawowo i w rozwijającej się gospodarce rynkowej bardzo potrzebna. Księgowi nie będą tutaj konkurować. Zresztą, wśród naszych członków są również doradcy podatkowi.

Mówimy natomiast o doradztwie gospodarczym, o którym wspominali również nasi poprzednicy w dokumentach programowych Stowarzyszenia. Chcemy kształtować księgowego jako profesjonalistę, który zna się na ewidencji, sprawozdawczości i jednocześnie swą wiedzą służy doradztwem kierownictwu jednostki. To może być doradztwo z zakresu finansów, dlatego że księgowy obserwuje i analizuje przepływy finansowe i inne zjawiska, które mogą także sygnalizować ryzyka. W tym kontekście może doradzić przedsiębiorcy jak można im zapobiegać. To jest właśnie doradztwo biznesowe, kształtowane na podstawie wiedzy wyprowadzanej z ewidencji księgowej – o takim doradztwie tutaj mówimy. To może również dotyczyć podatków, gdyż księgowy prowadzi również ewidencję podatkową w przedsiębiorstwie, sporządza deklaracje i informacje podatkowe, a zatem musi mieć określoną wiedzę i może doradzać przedsiębiorcy co do skutków podatkowych prowadzonej działalności, co nie oznacza wykonywania funkcji doradcy podatkowego.

A więc można powiedzieć, że jest to znak czasów, że przedsiębiorcy oczekują od księgowych pomocy doradczej?

Ależ oczywiście, co więcej, powiem z własnych doświadczeń, że kiedy kierowałem firmą audytorską, która prowadziła również usługi księgowe, to zapisywaliśmy w pakiecie ofertowym, że świadczymy również doradztwo w uzgodnionym zakresie. Wówczas mogliśmy świadczyć również doradztwo podatkowe, bo na etacie mieliśmy doradcę podatkowego, ale traktowaliśmy doradztwo podatkowe jako coś ekstra. Natomiast oferowaliśmy doradztwo biznesowe, np.  dotyczące kosztów, co wiązało się także z podatkami, gdyż występują obszary kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, czyli słynne „nkupy”. To rola księgowego, żeby służyć przedsiębiorcy informacjami o zmianach w przepisach o podatkach. W takim właśnie zakresie uważamy, że księgowy powinien być pomocnikiem i doradcą dla zarządów firm, dla przedsiębiorców.

Jak zdefiniowałby Pan „dobrego księgowego”? Jakie wymogi powinien spełniać? Często przedsiębiorcy po prostu mówią „szukam dobrego księgowego”. Czy zatem „dobrego księgowego” da się zdefiniować na potrzeby przedsiębiorcy?

Z punktu widzenia kreowania sylwetki księgowego w rozumieniu Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, mówimy o trzech głównych członach, czyli, po pierwsze, posiadanie wiedzy merytorycznej odpowiedniej do zadań, które księgowy ma wykonywać. A zatem sam księgowy powinien zdecydować, czy jego zasób wiedzy pozwala na prowadzenie księgowości małego, średniego czy dużego przedsiębiorstwa. Jeśli ma określony poziom wiedzy, może podjąć się prowadzenia księgowości dużej jednostki, jednostki wielooddziałowej czy też grupy kapitałowej. Po drugie, umiejętność zastosowania posiadanej wiedzy, czyli praktycznego wykonywania określonych czynności, określonych prac. Można mieć dużą wiedzę teoretyczną, ale jeśli nie potrafi się jej w sposób praktyczny wykorzystać, to staje się ona mało użyteczna. Po trzecie, księgowy musi w swoim postępowaniu kierować się zasadami etyki zawodowej. To są trzy płaszczyzny, które uważamy za trzy komponenty sylwetki dobrego księgowego.

Dobry księgowy w rozumieniu przedsiębiorcy, odpowiadając z własnego doświadczenia, to osoba, która zapewnia określony spokój w obszarze zagadnień finansowo-księgowych. Osoba zaufana, która dobrze zorganizuje pracę w zakresie ewidencji księgowej, sprawozdawczości finansowej, ale także z tych wszystkich posiadanych danych potrafi wyłowić informacje potrzebne do zarządzania firmą, która w porę sygnalizuje (czyli to, co nazywamy systemem wczesnego ostrzegania), potrafi zorganizować taki system obserwacji poprzez dane finansowo-księgowe, że widoczne jest pojawianie się  zjawisk zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych. Zatem jest to osoba, która potrafi stworzyć system bieżącej informacji, nie tylko w momencie gwałtownie pojawiającego się zjawiska. Przedsiębiorca dostaje, tak jak sobie tego życzy, codzienny podstawowy meldunek o kilku wskaźnikach, o kilku informacjach, czy też poszerzony tygodniowy, dziesięciodniowy oraz miesięczny raport. Zresztą, tak radzimy osobom, które szkolimy, żeby były przygotowane na konieczność raportowania i nie uważały tego za dodatkowy obowiązek. Przy obecnych możliwościach technicznych, jeżeli dobrze zorganizujemy pracę księgową, to nie ma żadnego problemu, żeby automatycznie drukować podstawowy zestaw informacji, wykonać przy wykorzystaniu Excela podstawowy zestaw danych analitycznych. Taki raport technicznie zrobi za nas komputer, ale całe tworzywo należy najpierw odpowiednio przygotować, zaś formułowanie ocen i wniosków należy do księgowego.

Można zatem powiedzieć, że „dobry księgowy” to taki pierwszy pomocnik szefa przedsiębiorstwa, który z tej sfery rachunkowej, sfery finansowej przekazuje szybko użyteczną informację na temat zdarzeń gospodarczych i służy bieżącym doradztwem w tym zakresie.

Stąd też, już przed laty ukształtowała się zasada, że główny księgowy nie był wprawdzie członkiem zarządu czy członkiem dyrekcji, ale zapraszano go zawsze na posiedzenia, traktując jak członka władz, później przerodziło się to w funkcję dyrektora ekonomicznego, a dzisiaj dyrektora finansowego. Dyrektorzy finansowi to osoby, które najczęściej mają za sobą ścieżkę zawodową księgowego albo zdobyli bezpośrednio wiedzę z zakresu rachunkowości i finansów, a więc mogą taką funkcję pełnić.  W przedsiębiorstwach często następuje fuzja tych funkcji – dyrektor finansowy jest jednocześnie głównym księgowym.

Dziękuję uprzejmie za rozmowę.

Adam Kuchta

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawnicza Skibiński

Specjalista w zakresie prawa samorządowego, gospodarczego oraz spraw odszkodowawczych. Kancelaria prowadzi blog prawniczy „Filiżanka Prawa”.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »