rada

Odzież ochronną należy ujmować w księgach jako rzeczowe aktywa obrotowe, których wydanie obciąża koszty świadczeń pracowniczych. W zespole 5 koszty te powinny być zaliczane do kosztów działalności produkcyjnej.

uzasadnienie

Odzież ochronną przeznaczoną dla pracowników zatrudnionych na budowie należy zakwalifikować do rzeczowych składników aktywów obrotowych oraz traktować jak materiały. Kierownik jednostki podejmuje decyzję o stosowaniu jednej z czterech metod ewidencji dla grup tych składników.

Najczęściej stosowane metody ewidencji materiałów to: ewidencja ilościowo-wartościowa, w której ujmuje się dla każdego składnika obroty i stany w jednostkach naturalnych i pieniężnych (prowadzenie gospodarki magazynowej), odpisywanie w koszty wartości materiałów na dzień ich zakupu oraz nie później niż na dzień bilansowy ustalenie ich stanu, dokonanie wyceny tego stanu i korekta kosztów o wartość tego stanu.

Materiały ujmuje się w księgach rachunkowych według ceny nabycia lub ceny zakupu. W danym przypadku ze względu na dodatkowe koszty z tytułu nadruku logo lepszym rozwiązaniem jest ujmowanie wartości odzieży w cenie nabycia. Na cenę tę składa się cena zakupu odzieży oraz cena wykonania nadruku. Spółka powinna ustalić cenę nabycia jednej sztuki każdego rodzaju odzieży ochronnej na podstawie odpowiedniej kalkulacji.

Przykład 1

Firma kupiła 500 sztuk odzieży roboczych i przyjęła je do magazynu według cen nabycia. Odzież wydawana jest pracownikom z magazynu na podstawie dowodów RW.

Ewidencja księgowa

1. Faktura VAT za zakup odzieży: 500 szt. × 60 zł/szt. = 30 000 zł

Wn "Rozliczenie zakupu" 30 000

Wn "VAT naliczony" 6 600

Ma "Zobowiązania z tytułu dostaw" 36 600

2. Faktura VAT za wykonanie nadruku logo firmy: 500 szt. × 7 zł/szt. = 3500 zł

Wn "Rozliczenie zakupu" 3 500

Wn "VAT naliczony" 770

Ma "Zobowiązania z tytułu dostaw" 4 270