Jednostkę budżetową obowiązują szczególne zasady w rachunkowości, które wynikają z ustawy o finansach publicznych. Chodzi o zasadę jawności i przejrzystości finansów publicznych. Jawność realizowana jest m.in. poprzez: udostępnianie corocznych sprawozdań dotyczących finansów i działalności jednostek organizacyjnych należących do sektora finansów publicznych.

W celu zapewnienia przejrzystości finansów publicznych jednostki budżetowe stosują jednolite zasady rachunkowości określone rozporządzeniem w sprawie szczególnych zasad rachunkowości. Istotne są także zasady klasyfikacji budżetowej, określone w rozporządzeniu w sprawie w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych.

Zakres dokumentacji

Politykę rachunkowości ustala w formie pisemnej i aktualizuje kierownik jednostki. Dokumentację polityki rachunkowości ustala kierownik jednostki w formie zarządzenia, jako osoba odpowiedzialna za całość gospodarki finansowej. Kierownik jednostki budżetowej zobowiązany jest również do ustalenia w formie pisemnej stosowanych procedur kontroli, przede wszystkim w zakresie przeprowadzania oceny celowości zaciągania zobowiązań finansowych i dokonywania wydatków.

Przyjęte zasady (politykę) rachunkowości stosuje się w sposób ciągły, dokonując w kolejnych latach obrotowych jednakowego grupowania operacji gospodarczych, wyceny aktywów i pasywów, w tym także dokonywania odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych, ustalania wyniku finansowego i sporządzania sprawozdań finansowych tak, aby za kolejne lata informacje te były porównywalne.

Przy określeniu polityki rachunkowości zapewnia się wyodrębnienie wszystkich zdarzeń istotnych dla oceny sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego jednostki, przy zachowaniu zasady ostrożności.

Elementy obligatoryjne

Dokumentacja przyjętych zasad rachunkowości składa się z dwóch podstawowych części: obligatoryjnej i nieobligatoryjnej. Część obligatoryjna to ta, której obowiązek opracowania wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o rachunkowości. Zakres obowiązkowej części dokumentacji określa art. 10 tej ustawy. Każda jednostka, która ma obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, powinna posiadać dokumentację, opisującą w języku polskim przyjęte przez nią zasady.

Rok obrotowy

Rok obrotowy to rok kalendarzowy lub inny trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również dla celów podatkowych. Jednostka może ze skutkiem od pierwszego dnia roku obrotowego, bez względu na datę podjęcia decyzji, zmienić dotychczas stosowane rozwiązania na inne. Wówczas w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, w którym nastąpiły te zmiany, podaje się ich przyczynę, określa ich wpływ na wynik finansowy oraz zapewnia porównywalność danych sprawozdania finansowego dotyczącego roku poprzedzającego rok obrotowy, w którym dokonała zmian.

W przypadku jednostek budżetowych ostatnim dniem roku obrotowego jest ostatni dzień roku kalendarzowego.