| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Rachunkowość budżetowa > Aktywa trwałe w jednostkach sektora finansów publicznych

Aktywa trwałe w jednostkach sektora finansów publicznych

Ustawa o rachunkowości definiuje aktywa jako kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.

Definicja ta nie wykorzystuje pojęcia własności, stąd jest korzystniejsza z punktu widzenia jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych, które nie mają osobowości prawnej i prowadzą działalność najczęściej na zasobach Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

Aktywa dzielą się na: aktywa trwałe i obrotowe. Aktywa trwałe obejmują składniki majątku jednostki służące długotrwałemu użytkowaniu w danej jednostce oraz posiadające stosunkowo wysoką wartość jednostkową. Charakteryzują się tym, że zużywają się stopniowo, zachowując swoją naturalną postać. W myśl ustawy o rachunkowości są to te składniki aktywów jednostki, które są płatne i wymagalne lub przeznaczone do zbycia w okresie dłuższym niż rok od dnia bilansowego, daty ich złożenia, wystawienia lub nabycia.

W bilansie jednostki budżetowej, zakładu budżetowego oraz gospodarstwa pomocniczego aktywa trwałe obejmują pięć następujących grup składników majątkowych:

 I. Wartości niematerialne i prawne

II. Rzeczowe aktywa trwałe

1. Środki trwałe

1.1. Grunty

1.2. Budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej

1.3. Urządzenia techniczne i maszyny

1.4. Środki transportu

1.5. Inne środki trwałe

2. Inwestycje rozpoczęte (środki trwałe w budowie)

3. Środki przekazane na poczet inwestycji

III. Należności długoterminowe

 IV. Długoterminowe aktywa finansowe

1.1. Akcje i udziały

1.2. Papiery wartościowe

1.3. Inne długoterminowe aktywa finansowe

 V. Wartość mienia zlikwidowanych jednostek

Składniki aktywów trwałych w rachunkowości budżetowej często określane są pojęciem mienia jednostki. Sposób tworzenia mienia jednostek sektora finansów publicznych (zwłaszcza jednostek samorządu terytorialnego) i jego gospodarowanie regulowane są przepisami prawnymi zawartymi w szczególności w:

- ustawie z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,

- ustawie z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym,

- rozporządzeniu Rady Ministrów z 23 lutego 1999 r. w sprawie trybu przekazywania mienia przez Skarb Państwa, powiatom i miastom na prawach powiatu oraz określania kategorii mienia wyłączonego z przekazywania,

- ustawie z 10 maja 1990 r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych,

- ustawie z 29 września 1994 r. o rachunkowości,

- ustawie z 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej,

- ustawie z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych,

- rozporządzeniu Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych,

- ustawie z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,

- ustawie z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Pełna i rzetelna informacja o stanie mienia jest dla wielu jednostek (zwłaszcza jednostek samorządu terytorialnego) podstawą podejmowania trafnych decyzji o przeznaczeniu i sposobie wykorzystania składników majątkowych oraz warunkiem kreowania optymalnej polityki gospodarczej. Informacja o stanie mienia zawierają dane na temat majątku jednostki ogółem, jak również poszczególnych jego elementów, i składają się często z następujących części:

- zbiorcze zestawienie majątku jednostki,

- majątek jednostki w układzie podmiotowym,
- majątek w bezpośrednim zarządzie jednostki,

- mienie powierzone innym jednostkom organizacyjnym.

Informacja ta zawiera szczegółowe zestawienie wartości rzeczowych aktywów trwałych, pozostałych środków trwałych i innych wartości niematerialnych dla każdej podległej jednostki. Dane przedstawiane są zarówno w układzie przedmiotowym, jak i podmiotowym, w wymiarze ilościowym i wartościowym. Ponadto często prezentuje się także się ich strukturę i dynamikę.

Jednolite, szczegółowe zasady kwalifikacji i gospodarki aktywami trwałymi, sprawowania nad nimi kontroli, a także odpowiednie wzory dokumentów każda jednostka powinna ustalić w zakładowej instrukcji gospodarowania aktywami trwałymi.

W poradniku autorka zaprezentowała podstawowe definicje, zasady wyceny oraz ewidencję aktywów trwałych. Teoretyczne rozważania zostały wykorzystane w licznych przykładach praktycznych.

DOROTA ADAMEK

reklama

Autor:

Źródło:

Poradnik Rachunkowości Budżetowej

Zdjęcia


Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 2017 Komentarz54.90 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Polish Advisory Group

Doradztwo podatkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »