W art. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami zostały określone zasady:
- gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego,
- podziału nieruchomości,
- scalania i podziału nieruchomości,
- pierwokupu nieruchomości,
- wywłaszczania nieruchomości i zwrotu wywłaszczonych nieruchomości,
- udziału w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej,
- wyceny nieruchomości,
- działalności zawodowej, której przedmiotem jest gospodarowanie nieruchomościami.
Nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu, a w szczególności mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd.
Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy (art. 24 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
Sprzedaż nieruchomości wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego i może odbyć się w drodze przetargu lub drodze bezprzetargowej.
Cena nieruchomości sprzedawanej w drodze bezprzetargowej może zostać rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż 10 lat. Wierzytelność jednostki samorządu terytorialnego w stosunku do nabywcy z tego tytułu podlega zabezpieczeniu, w szczególności przez ustanowienie hipoteki. Pierwsza rata podlega zapłacie nie później niż do dnia zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości, a następne raty wraz z oprocentowaniem podlegają zapłacie w terminach ustalonych przez strony w umowie.
Rozłożona na raty niespłacona część ceny podlega oprocentowaniu z zastosowaniem stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski.
Do ewidencji długoterminowych należności lub długoterminowych rozliczeń z budżetem służy konto 226 „Długoterminowe należności budżetowe”.
Na stronie Wn tego konta w szczególności ujmuje się:
