| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Rachunkowość budżetowa > Amortyzacja podatkowa

Amortyzacja podatkowa

Swoboda wyboru metod amortyzacji oraz stawek amortyzacyjnych, dopuszczalna przez prawo bilansowe, w praktyce ograniczona jest przez system podatkowy. Przepisy podatkowe wyznaczają obligatoryjne metody amortyzacji oraz narzucają wysokość stawek amortyzacyjnych, ograniczając tym samym okres i intensywność amortyzowania obiektów majątku trwałego.

W przypadku używania środków trwałych w jednostce położonej na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz ustala Rada Ministrów - stawki podane w Wykazie może ona podwyższać przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0. Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu gmin zagrożonych, jednostka może stosować do końca tego roku stawki podwyższone.

Stawki indywidualne - ustalone samodzielnie przez podatnika, można stosować w odniesieniu do obiektów:

1) używanych, jeżeli podatnik udowodni, ze przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy,

2) ulepszonych, jeżeli przed ich wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.

W obu przypadkach dotyczy to jedynie środków trwałych po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika.

W odniesieniu do budynków i budowli obowiązuje specjalna regulacja. Obiekty uznaje się za:

używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy,

ulepszone, jeżeli przed ich wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły 30% wartości początkowej.

Stawki indywidualne można również stosować w odniesieniu do inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

Przy stosowaniu stawek indywidualnych okres amortyzacji nie może być krótszy niż:

a) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 KŚT:

• 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,

• 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł,

• 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;

b) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych (używanych przez minimum 6 miesięcy) - 30 miesięcy,

c) dla budynków i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w poz. 103 i 109 KŚT, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 3 lata.

W 2007 r. wprowadzono nowe zasady ustalania stawek indywidualnych dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu wynosi 2,5%.

reklama

Autor:

Źródło:

Poradnik Rachunkowości Budżetowej

Zdjęcia


Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 2017 Komentarz54.90 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Michał Cyran

Radca Prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »