| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Rachunkowość budżetowa > Amortyzacja podatkowa

Amortyzacja podatkowa

Swoboda wyboru metod amortyzacji oraz stawek amortyzacyjnych, dopuszczalna przez prawo bilansowe, w praktyce ograniczona jest przez system podatkowy. Przepisy podatkowe wyznaczają obligatoryjne metody amortyzacji oraz narzucają wysokość stawek amortyzacyjnych, ograniczając tym samym okres i intensywność amortyzowania obiektów majątku trwałego.

W przypadku używania środków trwałych w jednostce położonej na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz ustala Rada Ministrów - stawki podane w Wykazie może ona podwyższać przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0. Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu gmin zagrożonych, jednostka może stosować do końca tego roku stawki podwyższone.

Stawki indywidualne - ustalone samodzielnie przez podatnika, można stosować w odniesieniu do obiektów:

1) używanych, jeżeli podatnik udowodni, ze przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy,

2) ulepszonych, jeżeli przed ich wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.

W obu przypadkach dotyczy to jedynie środków trwałych po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika.

W odniesieniu do budynków i budowli obowiązuje specjalna regulacja. Obiekty uznaje się za:

używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy,

ulepszone, jeżeli przed ich wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły 30% wartości początkowej.

Stawki indywidualne można również stosować w odniesieniu do inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

Przy stosowaniu stawek indywidualnych okres amortyzacji nie może być krótszy niż:

a) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 KŚT:

• 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,

• 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł,

• 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;

b) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych (używanych przez minimum 6 miesięcy) - 30 miesięcy,

c) dla budynków i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w poz. 103 i 109 KŚT, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 3 lata.

W 2007 r. wprowadzono nowe zasady ustalania stawek indywidualnych dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu wynosi 2,5%.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sklep zonazielona.pl

proponuje ekskluzywne, designerskie meble i elementy wystroju wnętrz

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »