| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Rachunkowość non-profit > Kurs walutowy przy rozliczaniu podróży zagranicznych

Kurs walutowy przy rozliczaniu podróży zagranicznych

W ramach prowadzonej działalności fundacja deleguje pracowników w podróże służbowe poza granice Polski. Fundacja wypłaca pracownikom zaliczki w walucie obcej z rachunku walutowego lub kupuje waluty z rachunku złotowego. W celu rozliczenia kosztów podróży pracownik załącza rachunki potwierdzające poszczególne wydatki. Czy do rozliczania takich zagranicznych podróży służbowych należy stosować kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień rozliczenia delegacji przez pracownika?

W przypadku rozliczania zagranicznych podróży służbowych pracowników przy przeliczeniu waluty obcej na złote należy przyjmować kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktur dokumentujących daną podróż służbową. Jak wynika z listu, fundacja rozlicza różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop). W przypadku gdy pracownik otrzyma lub zwróci zaliczkę na delegację służbową w złotówkach, nie dochodzi do powstania różnic kursowych określonych w art. 15a updop.

W celu prawidłowego wykazania w złotówkach kosztu uzyskania przychodu wyrażonego w walucie obcej należy najpierw prawidłowo określić dzień jego poniesienia, a następnie zastosować odpowiedni kurs średni ogłaszany przez NBP.

Pojęcie dnia poniesienia kosztu definiuje art. 15 ust. 4e updop. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów (z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4f-4h updop) uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) - z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Powyższe oznacza, że ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych określa datę powstania kosztu podatkowego. Z kolei przepisy o rachunkowości wskazują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a co za tym idzie - decydują o dacie poniesienia kosztu podatkowego (z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów).

Koszt podatkowy powstaje zatem w dniu faktycznego zaksięgowania kosztu w księgach rachunkowych, a nie w dniu przeprowadzenia operacji gospodarczej (tj. np. w dniu wystawienia faktury).

Koszty zagranicznych podróży służbowych są zaliczane do kosztów pośrednich i ma do nich zastosowanie art. 15 ust. 4d updop. Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego - to stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za koszt poniesiony, o którym mowa w art. 15a ust. 2 i 3 updop, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku). Dniem zapłaty jest z kolei dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie - w tym w wyniku potrącenia wierzytelności (art. 15a ust. 7 updop).

Z tego względu przy ustaleniu różnic kursowych należy uwzględniać dzień wystawienia faktury. Do ustalenia różnic kursowych przyjmuje się bowiem koszt poniesiony, wynikający z faktury (rachunku) lub innego dowodu.

Oznacza to, że przy przeliczeniu waluty obcej na złote należy przyjmować kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury (a nie np. z dnia poprzedzającego dzień rozliczenia delegacji przez pracownika).

Warto zaznaczyć, że dla celów podatkowych możliwe jest przyjęcie faktycznie zastosowanych kursów walut (np. kursów kantorowych). Jednak w przypadku gdy faktycznie przyjęty kurs będzie odbiegał o więcej niż 5% od kursu średniego NBP, wówczas organ podatkowy będzie miał prawo wezwać strony umowy do zmiany przyjętego kursu lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie danego kursu waluty.

Przy przeliczeniu poniesionego kosztu w praktyce najczęściej stosuje się jednolity kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury. Kursem właściwym do przeliczenia kosztu wyrażonego w walucie obcej jest zatem w takim przypadku średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktur dokumentujących podróż służbową pracownika.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Artur Rosiński

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »