| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Rachunkowość non-profit > Ewidencja księgowa inwestycji krótko- i długoterminowych

Ewidencja księgowa inwestycji krótko- i długoterminowych

Dla organizacji non profit inwestycje mogą stanowić znaczący element zarządzania płynnością. Wpływy środków pieniężnych w większości przypadków nie są związane z wydatkami. Dlatego w przypadku ewentualnych dużych nadwyżek środków pieniężnych warto się zastanowić nad ich krótko- lub długookresowym zainwestowaniem.

Aktywa finansowe (udziały, akcje, inne papiery wartościowe) na dzień bilansowy wycenia się według kosztu historycznego, tj. w cenie nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu ewentualnej utraty wartości lub wartości godziwej. Wartość w cenie nabycia można przeszacować do wartości rynkowej, a różnice przenosi się na kapitał z aktualizacji wyceny.

Inwestycje krótkoterminowe wycenia się:

• według ceny (wartości) rynkowej (lub inaczej określonej wartości godziwej) albo

• zgodnie z zasadą ostrożniej wyceny według ceny nabycia lub wartości rynkowej, w zależności od tego, która z nich jest niższa.

Ustawa o rachunkowości proponuje dwa zupełnie odmienne modele wyceny w zakresie inwestycji krótkoterminowych.

W obu przypadkach mamy do czynienia z wartością godziwą (rynkową).

Jeżeli jednak jednostka stosuje model drugi, tj. według zasady ostrożnej wyceny, to wartość bilansową inwestycji krótkoterminowych można zmienić tylko w dół, nie wykazując wzrostu ich wartości.

Przepisy rozporządzenia MF odnoszą się do aktywów finansowych zaliczonych do instrumentów finansowych. Z tego wynika, że inwestycje w nieruchomości oraz w wartościach niematerialnych i prawnych nie podlegają jego regulacjom.

W rozporządzeniu MF aktywa finansowe zaliczone do instrumentów finansowych kwalifikuje się do czterech kategorii:

• aktywa finansowe przeznaczone do obrotu,

• pożyczki i należności,

• aktywa finansowe utrzymywane do terminu wymagalności,

• aktywa finansowe dostępne do sprzedaży.

Klasyfikacja ta jest zupełnie inna niż ta stosowana w ustawie o rachunkowości. Rozporządzenie MF prawie w całości odpowiada przepisom MSR nr 39 - Instrumenty finansowe i ich wycena.

Aktywa finansowe, do których stosuje się przepisy rozporządzenia MF, w księgach rachunkowych ujmuje się według ceny nabycia. Według zasad ogólnych aktywa te wycenia się w wartości godziwej, z pewnymi wyjątkami.

Nie wycenia się w wartości godziwej:

• pożyczek udzielonych, należności własnych,

• inwestycji utrzymywanych do terminu wymagalności,

• inwestycji, dla których nie istnieje aktywny rynek.

Pożyczki udzielone i należności własne oraz aktywa finansowe utrzymywane do terminu wymagalności wycenia się w skorygowanej cenie nabycia. Ta metoda wyceny w obecnej wersji ustawy o rachunkowości nie figuruje. Wprowadza ją dopiero nowelizacja ustawy. W skorygowanej cenie nabycia będzie można wycenić te same aktywa i pasywa, które obecnie - zgodnie z rozporządzeniem - wycenia się według tej metody.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sebastian Saliński

Ekspert rynku nieruchomości

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od ksiegowosc.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK