| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Sprawozdawczość > Jak wycenić zobowiązania finansowe?

Jak wycenić zobowiązania finansowe?

Zobowiązaniem finansowym nazywamy zobowiązanie do wydania aktywów finansowych albo do wymiany instrumentu finansowego z inną jednostką na niekorzystnych warunkach. Zobowiązania finansowe powinny być wyceniane w skorygowanej cenie nabycia, często określanej mianem zamortyzowanego kosztu. Jeżeli natomiast jednostka przeznacza je do obrotu lub są to instrumenty pochodne o charakterze zobowiązań, wówczas ich wycena opiera się na wartości rynkowej lub inaczej określonej wartości godziwej.

Pojęcie wartości godziwej

Pojęcie wartości godziwej szczegółowo uregulowane zostało w Międzynarodowym Standardzie Sprawozdawczości Finansowej 13 „Wycena wartości godziwej”, przy czym MSSF 13 nie ma zastosowania w przypadku:

  • transakcji płatności w formie akcji objętych zakresem MSSF 2 „Płatności w formie akcji”
  • transakcji leasingowych objętych zakresem MSR 17 „Leasing”
  • wycen, które wykazują pewne podobieństwa do wartości godziwej, lecz nie są wartością godziwą, takich jak możliwa do uzyskania wartość netto w MSR 2 „Zapasy” lub wartość użytkowa w MSR 36 „Utrata wartości aktywów”.

Wartość godziwa według standardów międzynarodowych jest określona jako cena, którą otrzymano by za zbycie składnika aktywów lub zapłacono by za przeniesienie zobowiązania w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach na głównym (lub najkorzystniejszym) rynku na dzień wyceny w aktualnych warunkach rynkowych (tj. ceną wyjścia) bez względu na to, czy cena ta jest bezpośrednio obserwowalna lub oszacowana przy użyciu innej techniki wyceny.

Wycena wartości godziwej opiera się na założeniu, że zobowiązanie finansowe jednostki jest przenoszone na uczestnika rynku w dniu wyceny.

Przeniesienie zobowiązania z kolei bazuje na założeniu, że zachowałoby ono swoją ważność, a przejmujący uczestnik rynku musiałby wypełnić zobowiązanie. Zobowiązanie nie zostałoby rozliczone z kontrahentem ani nie zostałoby uregulowane w inny sposób w dniu wyceny.

Gdzie w bilansie wykazać nadpłacone zobowiązanie

Sposoby wyceny wg wartości godziwej

Jednostka powinna stosować techniki wyceny, które są odpowiednie do okoliczności i w przypadku których są dostępne dostateczne dane do wyceny wartości godziwej, przy maksymalnym wykorzystaniu odpowiednich obserwowalnych danych wejściowych i minimalnym wykorzystaniu nieobserwowalnych danych wejściowych.

Celem zastosowania danej techniki wyceny jest oszacowanie ceny w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach przeniesienia zobowiązania między uczestnikami rynku na dzień wyceny i w aktualnych warunkach rynkowych.

Trzy powszechnie stosowane techniki wyceny wartości godziwej to:

  • metoda rynkowa – obejmująca macierzową kalkulację cen, stosowaną głównie do wyceny niektórych rodzajów instrumentów finansowych;
  • metoda oparta na cenie nabycia - odzwierciedlająca kwotę wymaganą aktualnie, aby odtworzyć wydajność danego składnika aktywów (często określana jako bieżący koszt odtworzenia)
  • metoda przychodów - opierająca się na przeliczaniu przyszłych kwot (np. przepływów pieniężnych) na jedną bieżącą (tj. zdyskontowaną) kwotę; kiedy stosuje się metodę przychodów, wycena wartości godziwej odzwierciedla aktualne oczekiwania rynku, co do tych przyszłych kwot.

Zobowiązanie finansowe płatne na żądanie

Wartość godziwa zobowiązania finansowego płatnego na żądanie (np. depozytu na żądanie) nie jest mniejsza niż kwota płatna na żądanie, zdyskontowana od pierwszego dnia, w którym mogłoby pojawić się żądanie zapłaty kwoty.

Sławomir Ekman

http://24ivalue.pl/


Podyskutuj o tym na naszym FORUM

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

FPA Group

Outsourcing księgowości, kadr i płac oraz usługi prawne i konsultingowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »