| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Sprawozdawczość > Jak wycenić zobowiązania finansowe?

Jak wycenić zobowiązania finansowe?

Zobowiązaniem finansowym nazywamy zobowiązanie do wydania aktywów finansowych albo do wymiany instrumentu finansowego z inną jednostką na niekorzystnych warunkach. Zobowiązania finansowe powinny być wyceniane w skorygowanej cenie nabycia, często określanej mianem zamortyzowanego kosztu. Jeżeli natomiast jednostka przeznacza je do obrotu lub są to instrumenty pochodne o charakterze zobowiązań, wówczas ich wycena opiera się na wartości rynkowej lub inaczej określonej wartości godziwej.

Zobowiązania finansowe w skorygowanej cenie nabycia

Co do zasady zobowiązania finansowe, których jednostka nie przeznacza do obrotu lub które nie są instrumentami pochodnymi o charakterze zobowiązań, wyceniane są według skorygowanej ceny nabycia (zamortyzowanego kosztu).

Pojęcie skorygowanej ceny nabycia jest relatywnie młode, w polskim prawodawstwie funkcjonuje bowiem od nieco ponad 10 lat. Szczegółowe wytyczne na jej temat znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych.

Skorygowana cena nabycia jest określona jako cena nabycia, w jakiej składnik zobowiązań finansowych został po raz pierwszy wprowadzony do ksiąg rachunkowych (wartość początkowa zobowiązania finansowego), którą pomniejsza się o spłaty wartości nominalnej (kapitału podstawowego) i odpowiednio koryguje o skumulowaną kwotę zdyskontowanej różnicy między wartością początkową i wartością w terminie wymagalności, wyliczoną za pomocą efektywnej stopy procentowej, a następnie pomniejszoną o odpisy aktualizujące.

Wycena w skorygowanej cenie nabycia nie jest łatwym zagadnieniem, ponieważ bazuje na założeniu dyskontowania, które z kolei wychodzi od zaawansowanych metod matematyki finansowej. Efektywna stopa procentowa oznacza bowiem taką stopę, za pomocą której następuje zdyskontowanie do wartości bieżącej przyszłych przepływów pieniężnych, jakie są oczekiwane w okresie do terminu wymagalności. Efektywna stopa procentowa jest niczym innym jak wewnętrzną stopą zwrotu (IRR) zobowiązania finansowego za dany okres, a więc taką stopą, przy której wskaźnik NPV (zdyskontowanej wartości bieżącej) wynosi 0.

Polecamy: Przewodnik po zmianach przepisów 2014/2015

Przy wyliczeniu skumulowanej kwoty dyskonta zobowiązań finansowych za pomocą efektywnej stopy procentowej uwzględnia się wszelkie opłaty opłacone.

Wartością początkową zobowiązania finansowego jest wartość godziwa uzyskanej kwoty lub wartości otrzymanych innych składników majątkowych, przy czym przy ustalaniu wartości godziwej należy uwzględnić również poniesione koszty transakcji.

Zobowiązania przeznaczone do obrotu

Wycena tych zobowiązań opiera się na kategorii ceny (wartości) rynkowej lub inaczej określonej wartości godziwej. Ustawa o rachunkowości definiuje wartość godziwą, jako taką kwotę, za którą zobowiązanie finansowe mogłoby zostać uregulowane na warunkach transakcji rynkowej, pod warunkiem, że do transakcji dojdzie między dobrze poinformowanymi i zainteresowanymi stronami, które nie są ze sobą powiązane.

Inwentaryzacja i wycena składników majątku firmy

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Inwestycje w Kurortach

Serwis nieruchomościowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »