| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Zasady ogólne > Oszustwa księgowe a rachunkowość kreatywna

Oszustwa księgowe a rachunkowość kreatywna

Mimo, iż rachunkowość kreatywna stanowi postępowanie w granicach prawa to jest ona bardzo często używana w negatywnym znaczeniu. Tymczasem zniekształcenie obrazu sytuacji finansowej przedsiębiorstwa oraz działanie wykraczające poza obowiązujące przepisy stanowią oszustwo księgowe. Celem niniejszego artykułu jest rozróżnienie pojęcia rachunkowości kreatywnej od agresywnej, niezgodnej z istotą rachunkowości. Zjawiska omówione zostaną na przykładzie włoskich przedsiębiorstw. Uwaga skupiona zostanie na globalnej grupie Parmalat - najbardziej spektakularnym przypadku oszustwa księgowego we Włoszech.

Rola podmiotów uczestniczących w systemie sprawozdawczości finansowej w Parmalat wyjaśnia, dlaczego tak duża liczba oszustw księgowych miała miejsce i jak to było możliwe, że sytuacja ta była ukrywana przez ponad dekadę. Kluczowe podmioty zaangażowane w systemie sprawozdawczości finansowej obejmują audytorów zewnętrznych i wewnętrznych, zarząd oraz biegłych rewidentów. Zarządy kluczowych spółek grupy Parmalatu były wyraźnie zdominowane przez kierownictwo wyższego szczebla. Audytorzy zewnętrzni Parmalat nie wykonali należycie swojej roli. Nie tylko nie zapewnili sytuacji w której sprawozdawczość finansowa wykazywałaby prawdziwy i rzetelny obraz Parmalat, ale również nie wykryli oszustw księgowych, które trwały około 15 lat. Przed ogłoszeniem upadłości sprawozdania Parmalatu zostały zbadane przez trzy przedsiębiorstwa audytowe w ciągu ostatnich dwóch dekad: jedna włoska firma audytowa o nazwie Hodgson Landau Marki (do 1989 roku) i włoskie oddziały dwóch znanych międzynarodowych audytorów, Grant Thornton (1990/98 ) oraz Deloitte & Touche (1999-2003).

Konsekwencje skandalu oraz wpływ przypadku Parmalatu na środowisko i inne przedsiębiorstwa.

Upadek Parmalatu miał znaczący wpływ na biznes i społeczeństwo. Przede wszystkim spowodował negatywne skutki dla byłych dyrektorów finansowych, księgowych, wewnętrznych i zewnętrznych audytorów oraz radcy prawnego Parmalatu, którzy zostali aresztowani, ich osobiste aktywa zostały skonfiskowane przez włoskie sądy, a reputacja została zniszczona. Nadszarpnięcie reputacji przedsiębiorstwa Grant Thornton miało podobny skutek do sytuacji Arthura Andersena w USA: Grant Thornton nie działa więcej we Włoszech. Przedsiębiorstwo Deloitte & Touche także musiało zmierzyć się z wieloma pytaniami na temat poziomu profesjonalizmu niektórych swoich audytorów.
Po skandalu Parmalat włoskie regulacje prawne i krajowe standardy rewizji zewnętrznej były kwestionowane, co doprowadziło do zmiany zasad zaangażowania audytora zewnętrznego. Stało się tak pomimo faktu, że włoskie przepisy w czasie skandalu Parmalat były jednymi z najbardziej restrykcyjnych w Europie.

Upadek Parmalat miał rozległy wpływ na ograniczenie dostępu włoskich przedsiębiorstw do międzynarodowych rynków kapitałowych.

W styczniu 2006 roku włoski parlament wydał ustawę (o nazwie "Ocalić prawo"), która zaostrzyła zasady rotacji biegłych rewidentów w celu uniknięcia w przyszłości podobnych do skandali. Okres zaangażowania firmy audytorskiej został przedłużony do sześciu lat (wcześniej trzy lata) z możliwością jednokrotnego (a nie dwukrotnego jak dotychczas) przedłużenia.

Podsumowując można stwierdzić, iż oszustwa księgowe w Parmalat był znaczne i dotyczyły przede wszystkim fałszowanie zysków, aktywów i zobowiązań, za pomocą wielu różnorodnych technik.

Upadek Parmalatu miał znaczny wpływ na włoski biznes i społeczeństwo. Doprowadził do zmian w przepisach dotyczących zasad zaangażowania audytora zewnętrznego i obowiązkowej reprezentacji akcjonariuszy mniejszościowych na zarządzie[5].

Studium przypadku Parmalat wydaje się być niezwykle interesujące w odniesieniu do kwestii niezgodności, a raczej naruszenia norm oraz standardów rachunkowości, a także aspektów ekonomiczno- gospodarczych przedsiębiorstwa związanych z oszustwami księgowymi. Ciekawić może także kwestia kreatywnej rachunkowości[6].

Parmalat stanowił największy przykład bankructwa prywatnego przedsiębiorstwa w Europie z powodu nadużyć finansowych oraz wykorzystania poufnych, niejawnych informacji w celu osiągnięcia prywatnego zysku z dokonywanych transakcji papierami wartościowymi[7].

Bibliografia

  1. Jones  M., Creative Accounting, Fraud and International Accounting Scandals, John Wiley and Sons Ltd., England 2011.
  2. Melis A., La qualità dell’informazione esterna. Principi contabili ed evidenze empiriche.,Università degli Studi di Cagliari. Pubblicazioni del Dipartamento di Ricerche Aziendali, Giuffrè Editore, Cagliari 2008.
  3. Tokarski M., Kreatywna księgowość a fałszowanie sprawozdań finansowych [w:] Z. Zioło, T. Rachwał,  Rola przedsiębiorczości w gospodarce opartej na wiedzy, Wydawnictwo Nowa Era, Kraków, 2008.
  4. Wiercińska  A., Granice między kreatywną, agresywną i oszukańczą rachunkowością, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk, 2008.
  5. www.borsaitaliana.it/notizie/finanza-etica/case-history/casehistory/parmalat.htm
  6. www.parmalat.it.

Podyskutuj o tym na naszym FORUM

________________________

[5] M. Jones, Creative Accounting, op. cit., s. 253- 279.

[6] A. Melis, La qualità dell’informazione esterna. Principi contabili ed evidenze empiriche.,Università degli Studi di Cagliari. Pubblicazioni del Dipartamento di Ricerche Aziendali, Giuffrè Editore, Cagliari 2008, s. 71.

[7] http://www.borsaitaliana.it/notizie/finanza-etica/case-history/casehistory/parmalat.htm, 30.05.2015.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Wojciech Szlawski

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »