Co powinna zawierać skarga:

- oznaczenie sądu, do którego skarga jest kierowana,

- imię i nazwisko lub nazwa skarżącego (jego przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika),

- wskazanie organu, którego działania skarga dotyczy,

- określenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron (ich przedstawicieli ustawowych, pełnomocników),

- sprecyzowanie rodzaju pisma (czyli, że wnoszone pismo jest skargą),

- wskazanie, jaki akt jest zaskarżony,

- osnowa wniosku z podaniem naruszenia prawa lub interesu prawnego (wskazanie przyczyn uzasadniających wniesienie skargi),

- podpis strony (jej przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika),

- wykaz załączników.

Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia podatnikowi odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli organ takiej odpowiedzi nie udzielił, skargę wnosi się w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Odrzucenie skargi przez sąd - orzeczenie

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 14 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Gd 210/09).

Minister Finansów na wniosek podatniczki wydał 18 grudnia 2008 r. pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pismem z 4 lutego 2009 r. podatniczka złożyła na powyższą interpretację skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Zgodnie z przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd skargę odrzucił.

Sąd przypomniał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jakkolwiek wniesienie skargi do sądu administracyjnego na indywidualne interpretacje podatkowe jest dopuszczalne, to jednak złożenie tego środka zaskarżenia powinno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa. Stanowi o tym wprost art. 52 § 3 wymienionej ustawy.

W opisywanej tutaj sytuacji skarżąca uchybiła temu obowiązkowi, wnosząc skargę bezpośrednio do sądu, bez uprzedniego wezwania organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa.

Adam Kuchta

www.ksiegowosc.infor.pl