| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > TEMAT DNIA > Ile może kosztować postępowanie podatkowe

Ile może kosztować postępowanie podatkowe

Stronę obciążają koszty postępowania, które zostały poniesione w jej interesie albo na jej żądanie. Uczestnik postępowania, który narusza obowiązki wynikające z przepisów podatkowych, może zostać ukarany grzywną do 2,5 tys. zł.


Czy za niestawiennictwo grozi grzywna

Nie stawiłem się na wezwanie organu podatkowego w celu złożenia wyjaśnień w trakcie postępowania podatkowego. Czy mogę zostać ukarany grzywną?

Tak Nieusprawiedliwione niestawiennictwo na wezwanie organu podatkowego może skutkować nałożeniem przez organ podatkowy kary porządkowej w wysokości do 2,5 tys. zł. Jest to uprawnienie fakultatywne, co oznacza, że organ podatkowy może z niego skorzystać, ale nie musi. Nałożenie grzywny następuje w drodze postanowienia, na które osobie ukaranej przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Termin na wniesienie zażalenia wynosi siedem dni od dnia otrzymania postanowienia o nałożeniu kary. W tym również terminie należy grzywnę uiścić, pod rygorem jej egzekucji. Przepisy dopuszczają szczególny tryb uchylenia postanowienia o ukaraniu grzywną, jeżeli ukarany złoży w terminie siedem dni od dnia otrzymania postanowienia wniosek o jego uchylenie wraz z usprawiedliwieniem niestawiennictwa. Tego typu uprawnienie organu podatkowego również ma charakter fakultatywny.

Często w praktyce można spotkać się ze stanowiskiem, że ukaranie grzywną nie dotyczy strony postępowania. Zgodnie z przepisami strony nie można ukarać za odmowę składania oświadczeń w związku z jej przesłuchaniem. Oznacza to, że jakakolwiek inna odmowa, np. niestawienie się celem złożenia brakującego podpisu, może pociągać za sobą ukaranie także strony.

Stosowanie kary grzywny na wypadek niestawiennictwa odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy na wezwanie organu podatkowego nie stawiła się osoba prawidłowo wezwana. Jeżeli zatem nie doszło do prawidłowego wezwania, np. brak jest wszystkich elementów wezwania lub nie zostało ono prawidłowo doręczone, brak jest podstaw do nałożenia kary.

Podstawa prawna

• Art. 262 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Czy od nałożonych kosztów służy odwołanie

Złożyłem wniosek o przeprowadzenie dodatkowych dowodów. Organ podatkowy obciążył mnie wynikającymi z tego kosztami. Czy miał do tego prawo i czy przysługuje mi odwołanie?

Tak Przepisy Ordynacji podatkowej zawierają zamknięty katalog kosztów postępowania, które obciążają stronę postępowania. Jest to odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przed organami podatkowymi przez podmioty, na rzecz których działają organy podatkowe, czyli Skarb Państwa, województwo, powiat lub gminę.

Stronę obciążają koszty, które zostały poniesione w jej interesie albo na jej żądanie, a nie wynikają one z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Z takimi kosztami możemy mieć do czynienia np. w sytuacji mnożenia przez stronę dowodów już zbędnych w ocenie organu podatkowego. Do kosztów ponoszonych przez stronę postępowania należą także koszty sporządzania odpisów lub kopii z akt sprawy.

Strona ponosi również koszty wynikające z odrębnych przepisów. Przykładem mogą tu być koszty opinii biegłych, które podatnik jest zobowiązany ponieść m.in. na podstawie art. 8 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn czy art. 19 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Strona poniesie także koszty, które powstały z jej winy, w szczególności wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia w wyznaczonym terminie dowodu, oraz koszty wynikłe wskutek złożenia wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z prawdą.

W sprawie kosztów postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie, na które służy zażalenie. Postanowienie to może być wydane zarówno przed, po, jak i jednocześnie z wydaniem decyzji.

Podstawa prawna

• Art. 267 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Czy za błędne wezwanie zapłaci urząd

Składałem wyjaśnienia w toku postępowania podatkowego. Urząd skarbowy jednak wezwał mnie ponownie, jak się okazało na skutek błędu urzędnika. Czy mogę żądać zwrotu kosztów podróży?

Tak Koszty postępowania, o których zwrot można się ubiegać, obejmują koszty podróży i inne należności, które zostały poniesione przez stronę postępowania w związku z jej osobistym stawiennictwem, jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu. Dotyczy to także postępowania wszczętego na wniosek, gdy strona została błędnie wezwana do stawienia się.

Jeżeli okazało się, że wezwanie zostało skierowane do podatnika w wyniku błędu urzędnika, podatnik jest uprawniony do żądania zwrotu poniesionych kosztów podróży. Żądanie należy wnieść przed wydaniem decyzji w sprawie, pod rygorem utraty roszczenia.

Podstawa prawna

• Art. 265 par. 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Czy za brak współpracy z urzędem grozi kara

Czy za odmowę wyjawienia rzeczy i praw mogących być przedmiotem hipoteki przymusowej organ podatkowy może ukarać mnie karą porządkową?

Tak Karą porządkową mogą zostać ukarani: strona, pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego nie stawili się osobiście bez uzasadnionej przyczyny, mimo że byli do tego zobowiązani, lub bezzasadnie odmówili złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności. Karą porządkową zagrożone jest także opuszczenie miejsca przeprowadzenia czynności przed jej zakończeniem bez zezwolenia organu podatkowego. Wysokość kary może wynieść maksymalnie 2,5 tys. zł.

Przepisy dotyczące kary porządkowej mogą być także stosowane odpowiednio do osoby, która wyraziła zgodę na powołanie jej na biegłego, oraz do osoby, która odmówiła wyjawienia rzeczy lub praw majątkowych mogących być przedmiotem hipoteki przymusowej lub zastawu rejestrowego.

Karę porządkową można również nałożyć na osoby trzecie, które bezzasadnie odmawiają okazania przedmiotu oględzin, a począwszy od 1 stycznia 2007 r. także na uczestników rozprawy, którzy przez swoje niewłaściwe zachowanie utrudniają jej przeprowadzenie. Katalog zachowań uczestników postępowania, które mogą skutkować wymierzeniem takiej kary, ma charakter zamknięty, co oznacza, że niedopuszczalne jest karanie innych zachowań.

Podstawa prawna

• Art. 262 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sienkiewicz, Jaroszewski, Zamroch – Radcowie Prawni Spółka Partnerska

Kancelaria oferuje kompleksową obsługę prawną przedsiębiorców, jak również pomoc dla klientów indywidualnych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »