| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > TEMAT DNIA > Nieodpłatne świadczenia na rzecz pracowników

Nieodpłatne świadczenia na rzecz pracowników

Zatrudniając pracowników, pracodawca ponosi nie tylko koszty wynagrodzeń czy ekwiwalentów, ale często także innych świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych. Dokonywanie tych świadczeń pociąga za sobą obowiązki związane z odprowadzeniem zaliczek na podatek dochodowy oraz składek ZUS. Jak rozliczyć te świadczenia?

W praktyce, dokonując zakupu telefonów służbowych, pracodawcy często negocjują z operatorem wysokość abonamentu, w którym zawarty jest pakiet darmowych minut. Czy nieprzekroczenie tego limitu ma wpływ na wysokość przychodu z nieodpłatnych świadczeń?

W tym przypadku pracodawca ma również prawo do obciążenia pracownika za rozmowy prywatne, a gdy odstąpi od tego obciążenia - powinna ustalić wartość przychodu z nieodpłatnego świadczenia.

Świadczenia rzeczowe

Przekazując pracownikom świadczenia rzeczowe, należy pamiętać, że niektóre z nich zostały zwolnione od podatku. Zwolnieniem przedmiotowym objęto wartość świadczeń rzeczowych otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych. Zwolnienie to podlega ograniczeniu do wysokości 380 zł w roku podatkowym. Przy tym wspomnianymi świadczeniami rzeczowymi nie są bony, talony oraz inne znaki, które można wymienić na towar lub usługę. Do świadczeń objętych zwolnieniem możemy zaliczyć np.:

1) karnety na basen, siłownię itd.,

2) bilety do kina, teatru, muzeum itd.,

3) paczki świąteczne.

Wymienione świadczenia mają niewątpliwie wymagany charakter rzeczowy, tj. są przedmiotami materialnymi.

W odniesieniu do karnetów może pojawić się wątpliwość, czy nie należy ich traktować jako wspomniane w wymienionym przepisie „inne znaki, które można wymienić na towar lub usługę”. Do kwestii tej odniósł się jeden z organów podatkowych, który stwierdził, że pojęcie „innego znaku” jest bardzo szerokie i dotyczy każdego dowodu, bez względu na jego nazwę, który może być wymieniony na określony towar lub usługę. Może to być np. kupon. Natomiast za karnet należy uznać „rodzaj abonamentu na imprezy rozrywkowe, kartę lub bloczek z kuponami, biletami wstępu” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003). „Karnety nie uprawniają posiadacza do ich wymiany na usługę lub towar, lecz umożliwiają mu skorzystanie ze ściśle oznaczonego świadczenia. Z tego względu nie mogą być uznane, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., za inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi” (postanowienie Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z 16 listopada 2006 r., sygn. ZD/4060-78/06).

Wspomnianego wyżej zwolnienia nie można jednak zastosować do takich świadczeń, jak np.:

1) bony towarowe lub talony, uprawniające np. do zakupu artykułów spożywczych - zostały one bowiem bezpośrednio wyłączone ze zwolnienia,

2) wartość wycieczki, nawet sfinansowanej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych - w tym przypadku nie mamy do czynienia ze świadczeniem rzeczowym, lecz z usługą.

Jednym z warunków skorzystania ze zwolnienia jest sfinansowanie tych świadczeń w całości ze środków ZFŚS. Chodzi tu więc o źródło finansowania świadczeń rzeczowych. Ustawodawca nie odnosi się natomiast do wielkości udziału w finansowaniu świadczeń rzeczowych - tj. możliwe jest zarówno pokrycie przez organizację (pracodawcę) 100 proc. wartości świadczeń, jak i częściowe ich finansowanie z ZFŚS.

„W sytuacji gdy ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych finansowane jest 50 proc. wartości świadczenia rzeczowego (wartość karnetu) (...) zwolnieniem (...) objęta będzie ta część wartości przekazywanego pracownikowi karnetu na basen do wysokości ustawowego limitu, tj. do kwoty 380 zł w roku podatkowym” (postanowienie Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z 16 listopada 2006 r., sygn. ZD/4060-78/06).

PRZYKŁAD

Firma poniosła w 2007 r. wydatki na rzecz swoich pracowników w całości sfinansowane ze środków ZFŚS, dotyczące (na jednego pracownika):

- biletów do kina i karnetów na basen w wysokości 350 zł,

- paczek świątecznych w wysokości 150 zł,

- wycieczki o wartości 100 zł.

Łączna wartość świadczeń rzeczowych wynosi w tym przypadku 500 zł (350 + 150), natomiast kwota ponad limit zwolnienia 380 zł, tj. 120 zł (500 - 380) będzie podlegała doliczeniu do wynagrodzenia i opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu, jako przychód pracownika, podlegać będzie również wartość wycieczki.

Na potrzeby podatku dochodowego należy przede wszystkim ustalić, czy dane świadczenie dla pracowników może być potraktowane jako przychód ze stosunku pracy. Opodatkowaniu będą bowiem podlegały tylko te świadczenia, które można przypisać konkretnemu pracownikowi. W przeciwnym razie nie będziemy mieli do czynienia z przychodem, w związku z czym świadczenia takie nie będą podlegały opodatkowaniu.

PRZYKŁAD

Firma zorganizowała imprezę integracyjną, na którą mógł przyjść każdy pracownik. Z uwagi na brak możliwości przyporządkowania konkretnemu pracownikowi określonego przychodu, świadczenie to nie będzie opodatkowane podatkiem dochodowym.

Omawiając zagadnienie przekazania pracownikom wymienionych wyżej świadczeń rzeczowych, warto zwrócić uwagę na sytuację, gdy pracownicy sami zakupią np. karnety na siłownię, a organizacja jako pracodawca zrefunduje im ten zakup - nawet ze środków ZFŚS. Czy w tym przypadku możemy skorzystać ze zwolnienia?

Otóż w takiej sytuacji nie ma zastosowania omawiane zwolnienie od podatku.

„Sposób, w jaki wydatkowane są fundusze z ZFŚS, świadczy o rodzaju świadczenia, tzn. o jego charakterze rzeczowym bądź pieniężnym. Refundowanie bowiem zakupów poszczególnym pracownikom ze środków ZFŚS nie jest świadczeniem rzeczowym, tylko pieniężnym. Jak wynika z przepisu prawa podatkowego, świadczenie pieniężne, mimo że zostało zrefundowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, nie zostało wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych” (postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bielsku Podlaskim z 7 lutego 2006 r., sygn. US. I-1/B/415-1/06).

Udostępnienie lokalu mieszkalnego

W przypadku wykorzystywania przez pracownika lokalu mieszkalnego udostępnionego przez pracodawcę również wystąpi przychód ze stosunku pracy z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Nie zawsze jednak przychód ten będzie podlegał opodatkowaniu.

Wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników w:

• hotelach pracowniczych,

• kwaterach prywatnych, wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania

- do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Zwolnienie to ma zastosowanie do pracowników, których miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik (pracownik) nie korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów. Warto zaznaczyć, że zbiorowe zakwaterowanie polega na tym, że jeden lokal udostępniony jest grupie kilku pracowników, tj. co najmniej dwóm.

PRZYKŁAD

Pracodawca zawarł umowę najmu lokalu mieszkalnego znajdującego się w innej miejscowości niż jego siedziba. Lokal ten jest przeznaczony na mieszkanie służbowe, w którym czasowo będą zamieszkiwali pracownicy, którzy stale mieszkają poza miejscem pracy. Mieszkanie to jest przeznaczone dla trzech pracowników.

Lokal ten należy uznać za kwaterę prywatną wynajmowaną na cele zbiorowego zakwaterowania, uprawniającą do zwolnienia przedmiotowego.

Podstawa prawna:

ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn.zm.).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Brokerska CDS

CDS działa jako kancelaria doradcza, której misją jest ochrona interesów przewoźników i spedytorów poprzez świadczenie usług w zakresie obsługi ubezpieczeń transportowych (OC przewoźnika, OC spedytora i Cargo) oraz pozasądowej i sądowej obsługi roszczeń i szkód powstałych w transporcie. Świadczymy również usługi związane z zarządzaniem ryzykiem transportowym, a także przeprowadzamy audyty i szkolenia z zakresu prawa przewozowego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »