1. Refakturowanie wydatków poniesionych na rzecz kontrahenta z UE, w przypadku gdy polski podmiot nie świadczy żadnych usług na rzecz tego kontrahenta

ABC Spółka z o.o. ponosi wydatki, takie jak koszty hoteli, porad prawnych i tłumaczeń, które dotyczą jej spółki matki. Wydatki te są następnie refakturowane na jedynego udziałowca w Niemczech. Czy spółka powinna refakturować te wydatki z polskim podatkiem VAT? Czy ma być to kwota brutto, czy kwota netto? Czy możliwe jest ujmowanie ich jedynie na koncie przejściowym i nie ujmowanie dla celów podatku VAT?

Nie jest możliwe, aby refakturowanie wydatków nie było ujmowane w ewidencji VAT, gdyż zgodnie z polską praktyką i przepisami unijnymi, refakturowanie oznacza de facto świadczenia usług. O kwocie brutto lub netto decydują strony, których dotyczy refakturowanie.

Pojęcie refakturowania

Należy zauważyć, że polska ustawa o VAT nie zawiera definicji refakturowania. Refakturowanie polega na "przeniesieniu" pierwotnej faktury na inny podmiot - zmianie ulegają więc jedynie dane sprzedawcy i nabywcy. W takim przypadku efektem refakturowania jest nabycie, a następnie odprzedaż świadczonej usługi.

Problem refakturowania jest uregulowany w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, która z dniem 1 stycznia 2007 r. zastąpiła VI Dyrektywę. W art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE określono, podobnie jak w VI Dyrektywie, zasadę, zgodnie z którą w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Jeżeli zatem polska spółka na własny rachunek dokonuje zakupu usług, a następnie je refakturuje, należy przyjąć, że sama świadczy usługę.