Rozporządzenie Ministra Finansów z 18 lipca 2002 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych wskazuje jedynie na obowiązek udokumentowania praktyki. Nie ma w tym przypadku przełożenia między częścią etatu a latami praktyki, czyli jeżeli Czytelnik pracuje na przykład na 1/4 etatu przez rok, to jest to nadal 1 rok praktyki, a nie 3 miesiące. W uzasadnieniu prezentujemy przekazane redakcji stanowisko w tej sprawie Ministerstwa Finansów - Biura Komunikacji Społecznej. Należy jednak pamiętać, że organem wydającym certyfikat jest Ministerstwo Finansów i ono właśnie będzie weryfikować składane dokumenty.

Za uprawnione do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych uznaje się osoby fizyczne posiadające certyfikat księgowy oraz biegłych rewidentów i doradców podatkowych. Jak rozumiem, Czytelnik pragnie uzyskać certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Jednym z warunków, które uprawniają do uzyskania certyfikatu, jest udokumentowana trzyletnia praktyka w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie uzyskane na jednym z kierunków ekonomicznych o specjalności rachunkowość, w jednostkach organizacyjnych uprawnionych, zgodnie z odrębnymi przepisami, do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych.

Za praktykę w księgowości uważa się wykonywanie - na podstawie stosunku pracy, umowy cywilnoprawnej, umowy spółki lub w związku z prowadzeniem ewidencji własnej działalności gospodarczej - między innymi czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2, 4 lub 5 ustawy o rachunkowości, na zasadach w niej określonych, a więc prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych, ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym; wycenę aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego; sporządzanie sprawozdań finansowych lub badanie sprawozdań finansowych pod nadzorem osób uprawnionych.

WAŻNE!
Praca przy prowadzeniu księgi przychodów i rozchodów (niepodlegającej ustawie o rachunkowości) nie będzie zatem uznawana za praktykę księgową.

W przypadku Czytelnika istotny jest fakt, że przepracował trzy lata na podstawie stosunku pracy, wykonując czynności uznawane za praktykę w księgowości. Nie powinno mieć znaczenia, że była to tylko 1/4 etatu. Przepisy prawne należy interpretować wprost, a rozporządzenie mówi jedynie o trzyletnim okresie posiadania praktyki, nie precyzując, na jaką część etatu trzeba pracować.