| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Pisma Ministra Finansów > Podatnicy skarżą się na Norwegię

Podatnicy skarżą się na Norwegię

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Norwegią daje prawo do opodatkowania wynagrodzenia za pracę obu państwom.

Jeśli zatem powyższe przesłanki zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w Polsce wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej na terytorium Norwegii będzie podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

W przeciwnym przypadku, gdy powyższe warunki nie zostaną spełnione, wynagrodzenie otrzymane za tę pracę może być opodatkowane w obu państwach.

W tej sytuacji w Polsce będzie miała zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania wynikająca z umowy - metoda wyłączenia z progresją (art. 24 umowy).

Zgodnie z tą metodą w Polsce wyłącza się z podstawy opodatkowania dochód uzyskany za granicą, jednak dla ustalenia stawki podatku dla pozostałych dochodów osiągniętych w Polsce stosuje się stawkę podatku wyliczoną dla całego dochodu (tzn. uzyskanego w Polsce i z zagranicy).

Natomiast w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą zastosowanie znajdzie art. 7 umowy, zgodnie z którym zyski przedsiębiorstwa z siedzibą w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w Norwegii przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w Norwegii, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Zatem jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność na terytorium Norwegii za pośrednictwem ˝zakładu˝, jego dochody mogą podlegać opodatkowaniu w Norwegii.

W tej sytuacji, podobnie jak w przypadku dochodów z pracy najemnej, w Polsce będzie miała zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania wynikająca z umowy - metoda wyłączenia z progresją (art. 24 umowy).

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, iż przedstawiony w interpelacji stan faktyczny nie daje podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że norweskie organy podatkowe naruszyły przepisy umowy.

Jednocześnie należy podkreślić, że celem umowy jest rozdzielenie pomiędzy poszczególne jurysdykcje prawa do opodatkowania i w żadnym przypadku umowy nie dają podatnikowi prawa wyboru jurysdykcji podatkowej.

Ponadto minister finansów zauważa, że jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu umawiających się państw powodują lub spowodują jej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami umowy, wówczas może ona, niezależnie od środków przewidzianych w prawie wewnętrznym tych państw, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego umawiającego się państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę. Sprawa powinna być przedłożona w ciągu trzech lat, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie niezgodne z postanowieniami umowy (art. 24 ust. 1 konwencji z dnia 9 września 2009 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu - Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Deloitte

Audyt, konsulting, zarządzanie ryzykiem, doradztwo finansowe i podatkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »