| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Nieruchomości inwestycyjne - według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej

Nieruchomości inwestycyjne - według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej

Jak rozróżnić nieruchomości wykorzystywane na własne potrzeby od nieruchomości klasyfikowanych do kategorii inwestycyjnych według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej? Jakie modele wyceny można zastosować w odniesieniu do nieruchomości inwestycyjnych i jak wpłynie to na obraz sytuacji majątkowej i finansowej prezentowanej w sprawozdaniu finansowym jednostki gospodarczej?

• niedawne ceny z mniej aktywnego rynku, po skorygowaniu ich o wszelkie zmiany warunków ekonomicznych, które nastąpiły od czasu przeprowadzenia analizowanych transakcji zawartych w tych cenach.
W odniesieniu do nieruchomości inwestycyjnych generujących korzyści w postaci przychodów z najmu, przy ustalaniu wartości godziwej uwzględnia się prognozy zdyskontowanych przepływów środków pieniężnych oparte na wiarygodnych szacunkach przyszłych przepływów, uwzględniając podpisane przez właściciela nieruchomości umowy najmu.
Określając wartość godziwą nieruchomości inwestycyjnych, nie uwzględnia się przyszłych nakładów na środki trwałe i wartości niematerialne służących ulepszeniu lub udoskonaleniu nieruchomości oraz nie bierze się pod uwagę przyszłych korzyści, jakie zostaną ewentualnie uzyskane w wyniku poniesienia tych nakładów.
Zdarza się też, że jednostka gospodarcza nie jest w stanie wiarygodnie i regularnie (co najmniej na każdy dzień bilansowy) ustalać wartości godziwej nieruchomości inwestycyjnej. Może to mieć miejsce wówczas, gdy porównywalne transakcje rynkowe zawierane są rzadko przy jednoczesnym braku możliwości zastosowania alternatywnej metody wyceny (na przykład projekcji zdyskontowanych przepływów środków pieniężnych). W takich przypadkach wyceniając nieruchomość inwestycyjną należy zastosować podejście wzorcowe określone w MSR 16 „Rzeczowe aktywa trwałe” aż do momentu zbycia danej nieruchomości.
Model ceny nabycia
Po początkowym ujęciu nieruchomości jednostka gospodarcza, która wybrała model ceny nabycia, powinna wyceniać wszystkie należące do niej nieruchomości inwestycyjne zgodnie z podejściem wzorcowym określonym w MSR 16 „Rzeczowe aktywa trwałe”, czyli według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia, pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne i odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Podejście to, co do zasady (za wyjątkiem np. amortyzacji części składowych, dozwolonej w MSR), jest zgodne z modelem wyceny środków trwałych, stosowanym zgodnie z polskimi zasadami rachunkowości.
Skutki zastosowania konkretnego modelu wyceny
Warto na koniec podkreślić, iż w zależności od przyjętego modelu wyceny, mając na uwadze obserwowany w ostatnich latach znaczący wzrost cen nieruchomości, obraz sytuacji finansowej oraz majątkowej danej jednostki, wykazywanej w sprawozdaniu finansowym, może być różny. W przypadku posiadania nieruchomości inwestycyjnych nabytych kilka lat temu, w odniesieniu do których nastąpił znaczny przyrost wartości rynkowej lub znacząco wzrosły spodziewane korzyści ekonomiczne z ich użytkowania (np. istotny wzrost poziomu czynszów z najmu), zastosowanie wyceny według wartości godziwej może istotnie wpłynąć na wartość kapitałów własnych. Poprawie ulegają wówczas również niektóre wskaźniki analizy finansowej (np. wskaźnik zadłużenia oraz rentowności). Z kolei, zastosowanie w tym przypadku modelu ceny nabycia sprawia, że wartość netto nieruchomości wykazana w bilansie (historyczna cena nabycia pomniejszona o odpisy amortyzacyjne) będzie znacząco odbiegać od jej bieżącej wartości rynkowej.
Skutki przeszacowań nieruchomości inwestycyjnych do wartości godziwej wpływają bezpośrednio na wynik okresu, w którym przeszacowanie miało miejsce, a więc na poziom zysku netto wykazywanego w sprawozdaniu finansowym.
W przypadku stosowania polskich zasad rachunkowości (wymogi ustawy o rachunkowości), wzrost wartości inwestycji zaliczanych do aktywów trwałych nie wpływa na wynik finansowy okresu, lecz jest wykazywane w korespondencji z kapitałem z aktualizacji wyceny.
 
Podstawa prawna:
• Międzynarodowy Standard Rachunkowości 40 „Nieruchomości inwestycyjne”,
• Międzynarodowy Standard Rachunkowości 16 „Rzeczowe aktywa trwałe”.
Jacek Kaczka
autor jest biegłym rewidentem, dyrektorem Kancelarii Biegłego Rewidenta „JK REVI-CONSULT”
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Magdalena Łomozik

Dyplomowany konsultant feng shui

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »