| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Na czym polega wycena w skorygowanej cenie nabycia

Na czym polega wycena w skorygowanej cenie nabycia

Ustawa o rachunkowości przewiduje różne metody wyceny aktywów i pasywów, m.in. wycenę w koszcie wytworzenia, w cenie nabycia, w cenie zakupu, w kwocie wymagającej zapłaty, w wartości godziwej. Projekt ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości wprowadza nową metodę, która dotychczas była znana tylko z rozporządzenia MF z 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych - metodę wyceny według skorygowanej ceny nabycia.


Wycena aktywów i pasywów następuje podczas ujęcia składników, tj. przy początkowej wycenie, oraz w terminie późniejszym, w szczególności na dzień bilansowy. Metoda wyceny według skorygowanej ceny nabycia stanowi wycenę w terminie późniejszym.

Dla potrzeb wyceny aktywów finansowych i zobowiązań finansowych w rozporządzeniu MF oraz w MSR nr 39 rozróżnia się cztery kategorie.

Tabela 1. Kategorie aktywów finansowych

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Tabela 2. Zastosowanie skorygowanej ceny nabycia

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Odmienne nazewnictwo kategorii wynika z klasyfikowania przez ustawę aktywów finansowych do inwestycji długo- i krótkoterminowych. Składniki tych kategorii pokrywają się ze składnikami kategorii wyznaczonych do wyceny według skorygowanej ceny nabycia w rozumieniu rozporządzenia MF oraz MSR nr 39.

Wycena według skorygowanej ceny nabycia odbywa się z zastosowaniem - jak to zostało zasugerowane w terminologii MSR nr 39 - efektywnej stopy procentowej.

Efektywna stopa procentowa jest to stopa, za pomocą której następuje zdyskontowanie do bieżącej wartości związanych z instrumentem finansowym przyszłych przepływów pieniężnych oczekiwanych w okresie do terminu wymagalności, a w przypadku instrumentów o zmiennej stopie procentowej - do terminu następnego oszacowania przez rynek poziomu odniesienia. Efektywna stopa procentowa stanowi wewnętrzną stopę zwrotu składnika aktywów lub zobowiązania finansowego za dany okres.

Przy wyliczeniu skumulowanej kwoty dyskonta aktywów finansowych i zobowiązań finansowych za pomocą efektywnej stopy procentowej uwzględnia się wszelkie opłaty poniesione lub otrzymywane przez strony kontraktu.

W rozumieniu MSR nr 39 jest to stopa, która dyskontuje oszacowane przyszłe pieniężne wpływy lub płatności dokonywane w oczekiwanym okresie do wygaśnięcia instrumentu finansowego, przy czym należy uwzględnić wszelkie koszty ponoszone w związku z umową.

Już z samej definicji można dochodzić do wniosku, że ustalenie efektywnej stopy procentowej może przysporzyć kłopotu. Jej wysokość zależy od faktycznej stopy zwrotu wynikającej z umowy oraz od wszystkich związanych z nią przepływów pieniężnych oraz zmiany wartości pieniądza w czasie. Jej obliczenie ulega modyfikacjom w zależności od warunków płatności, m.in.:

• od liczby wpłat,

• od wysokości wpłat,

• od nominalnej stopy procentowej,

• od poziomu inflacji.

Efektywną stopę procentową ustala się z zastosowaniem arkusza kalkulacyjnego - Excel.

Skutki wyceny według skorygowanej ceny nabycia ujmuje się w rachunku zysków i strat i zalicza odpowiednio do przychodów i kosztów finansowych okresu sprawozdawczego.

• § 3 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych - Dz.U. Nr 149, poz. 1679; ost.zm. Dz.U. z 2005 r. Nr 256, poz. 2146

• § 9 MSR nr 39 „Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena”

Gyöngyvér Takáts

specjalista do spraw rachunkowości, pracownik redakcji

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Kietlińska

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »