| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Wycena początkowa i bilansowa towarów

Wycena początkowa i bilansowa towarów

Towary stanowią element zapasów i są ujmowane w bilansie w grupie aktywów obrotowych. Zgodnie z ustawą o rachunkowości są to towary nabyte w celu odsprzedaży w stanie nieprzetworzonym. Na dzień nabycia nabyte zapasy rzeczowych składników obrotowych ujmuje się w księgach rachunkowych według cen nabycia. Jeżeli koszty związane z zakupem nie są istotne, jednostki mogą też wyceniać materiały i towary w cenie zakupu.


Przez cenę nabycia rozumie się cenę zakupu powiększoną o koszty związane z zakupem. Takie ujęcie spowoduje, że koszty zakupu odnoszone są na wynik finansowy proporcjonalnie do wartości sprzedanych towarów.

Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 2 „Zapasy” definiuje towary jako aktywa przeznaczone do sprzedaży w toku zwykłej działalności gospodarczej. Standard ten zaleca wycenę zapasów w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia albo według wartości netto możliwej do uzyskania, w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa. Od tej zasady MSR nr 2 nie przewiduje odstępstwa.

Rozchód towarów wycenia się w zależności od przyjętej metody wyceny.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Jak wynika z przedstawionych rozwiązań, w zależności od przyjętej ceny (zakupu lub nabycia) inna kwota towarów jest wykazywana w bilansie i inny jest wynik ze sprzedaży.

Tabela. Wynik finansowy

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Ustawa o rachunkowości daje możliwość stosowania stałych cen ewidencyjnych. Składniki rzeczowych aktywów obrotowych mogą być na dzień nabycia lub wytworzenia ujmowane w księgach rachunkowych w cenach przyjętych do ewidencji, z uwzględnieniem różnic między tymi cenami a rzeczywistymi cenami ich nabycia lub zakupu albo kosztami wytworzenia.

Cena ewidencyjna w przypadku towarów może być ustalona m.in. na poziomie ceny sprzedaży netto. Cena ta pozostaje bez zmian przez cały rok obrotowy. Powstałe w ten sposób odchylenia mają charakter marży zarezerwowanej. W detalu często ceną ewidencyjną jest cena sprzedaży brutto. W tym przypadku odchylenia to marża zarezerwowana i VAT zarezerwowany.

Również zgodnie z MSR nr 2 dla ułatwienia można stosować techniki ustalania ceny nabycia lub kosztu wytworzenia zapasów, jeżeli w wyniku ich zastosowania otrzymuje się przybliżoną kwotę ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Są to:

metoda kosztu standardowego opierająca się na normalnym poziomie zużycia materiałów i surowców, robocizny oraz wydajności i wykorzystania zdolności produkcyjnej,

metoda oparta na cenach detalicznych, ustalonych w wyniku zwiększenia ceny nabycia lub kosztu wytworzenia o odpowiedni procent marży.

Cenę ewidencyjną ustala się rachunkiem „w stu” lub rachunkiem „od sta”. W przypadku rachunku „w stu” cenę ustala się według wzoru:

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

W przypadku przyjęcia rachunku „od sta” cenę oblicza się jako procent narzutu od ceny zakupu.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Michał Wójtowicz

Ekspert Kredytowy Salomon Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »