| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Krajowy Standard Rachunkowości nr 8 „Działalność deweloperska”

Krajowy Standard Rachunkowości nr 8 „Działalność deweloperska”

Za podstawę prawną rachunkowości w Polsce, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, uznawane są: ustawa z 29 września 1994 roku o rachunkowości, a także Międzynarodowe i Krajowe Standardy Rachunkowości. Krajowe Standardy Rachunkowości są to standardy, a także interpretacje dotyczące rachunkowości. Stosuje się je w celu prawidłowego ujęcia operacji gospodarczych w tych obszarach, które nie zostały sprecyzowane w ustawie o rachunkowości. Krajowy Standard Rachunkowości Nr 8 dotyczy "Działalności deweloperskiej". W niniejszej publikacji prezentujemy treść tego standardu.

6. Rok 20xx+5

Deweloper znalazł nabywców biurowca, ale aby sprzedaż doszła do skutku niezbędne stało się przeprowadzenie prac remontowych. Ich koszt wyniósł 100.000 PLN. Obciążyły one zgodnie z pkt. 9.6. standardu pozostałe koszty operacyjne.

Deweloper sprzedał biurowiec za kwotę 21.000.000 PLN (jest to zgodnie z pkt 9.6. standardu pozostały przychód operacyjny), ujmując jednocześnie jako pozostały koszt operacyjny jego wartość bilansową figurującą w księgach rachunkowych 19.000.000 PLN.

Deweloper wykazał zysk ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych w kwocie 2.000.000 PLN (21.000.000 – 19.000.000). Wynik ten obniża koszty prac remontowych w kwocie 100.000 zł.

1 Porównaj przykład 3

2 Przez główne (podstawowe) materiały budowlane rozumie się takie materiały, które stanowią większość (wartościowo) materiałów zużywanych w celu realizacji danego przedsięwzięcia deweloperskiego.

3 Komitet rozpatrywał także możliwość wykazywania gruntów (prawa wieczystego użytkowania) od dnia ich nabycia do dnia ukończenia przedsięwzięcia deweloperskiego jako „Towary”, z odpisaniem w koszty w dniu sprzedaży, w kwotach przypisanych do sprzedanych budynków lub znajdujących się w nich lokali. O rezygnacji z takiego rozwiązania zdecydowały następujące argumenty:

1) towary są nabywane z zamiarem sprzedaży w stanie – w zasadzie – nieprzetworzonym, tymczasem na gruncie, od dnia rozpoczęcia przedsięwzięcia deweloperskiego wykonywanych jest szereg prac: wykopy pod budynek, budowa infrastruktury (instalacje wodno-kanalizacyjne, gazowe, energetyczne itp.), rozpoczęcie tych prac zazwyczaj wpływa na zmianę wartości gruntu,

2) grunt po rozpoczęciu przedsięwzięcia deweloperskiego nabiera charakteru produkcji w toku, gdyż stanowi istotny element budynku lub lokali znajdujących się w nim – bez gruntu nie będzie można ich sprzedać. Nie jest to więc typowy towar, który będąc w zapasie może być natychmiast, samodzielnie sprzedany. Wartość gruntu w zabudowie jest zazwyczaj niższa niż typowych gruntów – towarów, zwłaszcza jeżeli deweloper podpisał już wstępne umowy o sprzedaż budynku lub znajdujących się w nim lokali,

3) w razie zaliczenia gruntów do towarów – do dnia sprzedaży budynku lub lokali – rachunek zysków i strat dewelopera wykazywałyby znaczne kwoty w pozycjach „Przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów” oraz „Wartość sprzedanych towarów i materiałów w cenie nabycia”, co nie oddaje istoty działalności deweloperskiej. Zadaniem deweloperskim jest wznoszenie i sprzedaż nieruchomości, a nie handel towarami,

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Polskie Centrum Promocji Miedzi (PCPM)

(PCPM)

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »