| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Jak stosować skorygowaną cenę nabycia do wyceny aktywów i pasywów

Jak stosować skorygowaną cenę nabycia do wyceny aktywów i pasywów

Znowelizowana ustawa o rachunkowości przewiduje od 1 stycznia 2009 r. dla niektórych składników aktywów i pasywów wycenę według skorygowanej ceny nabycia. W rozporządzeniu MF w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych skorygowana cena nabycia nazywana jest kosztem zamortyzowanym.

• aktywów finansowych, dla których jest ustalony termin wymagalności,

• zobowiązań finansowych, z wyjątkiem zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu, oraz instrumentów pochodnych o charakterze zobowiązań.

Wprowadzenie definicji skorygowanej ceny nabycia do przepisów miało na celu przede wszystkim wprowadzenie wymogu wyceny aktywów i pasywów zgodnie z ich treścią ekonomiczną. Zastosowanie wspomnianej już efektywnej stopy procentowej powoduje ustalenie przychodów lub kosztów finansowych w okresie trwania umowy pomiędzy jednostkami według stałej stopy zysku, która jest zgodna z sensem ekonomicznym wspomnianych wyżej kategorii.

Skutki przeszacowania aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych w wysokości skorygowanej ceny nabycia (z wyjątkiem pozycji zabezpieczanych i zabezpieczających), tj. odpisy z tytułu dyskonta lub premii, jak również pozostałe różnice ustalone na dzień ich wyłączenia z ksiąg rachunkowych, zalicza się odpowiednio do przychodów lub kosztów finansowych okresu sprawozdawczego, w którym nastąpiło przeszacowanie.

Ustawa o zmianie ustawy o rachunkowości wprowadza definicję skorygowanej ceny nabycia do aktu wyższego rzędu, jakim jest ustawa. Jest to definicja identyczna z zawartą w rozporządzeniu. Ustawodawca nie obliguje jednak do stosowania tego sposobu wyceny, wskazuje jedynie na możliwość używania w niektórych przypadkach.

UWAGA

Skorygowana cena nabycia służy do wyceny aktywów i pasywów na dzień bilansowy i zasadniczo może nie mieć nic wspólnego z warunkami, na jakich rozliczają się strony. Zastosowanie stałej stopy nominalnej czy dowolnie określanych w umowie stóp do wyceny bilansowej powoduje zniekształcenie rzeczywistej rentowności.

Po wprowadzeniu zmian od 2009 r., stosując przepisy ustawy o rachunkowości, jednostki będą miały możliwość wyceny według skorygowanej ceny nabycia dla:

• inwestycji w innych jednostkach, jeżeli został określony dla nich termin wymagalności,

• inwestycji krótkoterminowych, dla których został określony termin wymagalności,

• należności i udzielonych pożyczek zaliczanych do aktywów finansowych,

• zobowiązań finansowych.

Przykład

Jednostka gospodarcza A udzieliła w styczniu 2008 r. jednostce B pożyczki w wysokości 500 000 zł na okres pięciu lat.

Zgodnie z umową jednostka B będzie spłacać pożyczkę w równych ratach, tj. kwotę 100 000 zł powiększoną o 25 000 zł odsetek do końca każdego roku.

reklama

Polecamy artykuły

Autor:

Źródło:

Biuletyn Rachunkowości

Zdjęcia


Personel i Zarządzanie 4/201730.03 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Kornat

Adwokat kościelny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »