| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Vademecum > Standardy rachunkowości > Wartości niematerialne w świetle MSR

Wartości niematerialne w świetle MSR

Kiedy jednostka może zaliczyć składnik do wartości niematerialnych? Jak prawidłowo wycenić te składniki aktywów w momencie ich nabycia lub wytworzenia? Gdzie odnieść zwiększenie wartości, która nastąpiła wskutek przeszacowania?

Koszt wytworzenia takiego składnika obejmuje wszelkie koszty, które mogą być bezpośrednio przyporządkowane tworzeniu, produkcji i przystosowaniu takiego składnika do użytkowania w sposób pierwotnie zamierzony. Do takich kosztów zaliczane będą:

1) nakłady na materiały i usługi wykorzystywane i zużyte do wytworzenia składnika wartości niematerialnych,

2) bezpośrednie koszty świadczeń pracowniczych,

3) amortyzacja wykorzystywanych przy wytwarzaniu składnika wartości niematerialnych,

4) patentów i licencji,

5) koszty opłat za rejestrację tytułu prawnego.

Poza nakładami ponoszonymi w etapie prac badawczych w ciężar rachunku zysków i strat odnoszone są również nakłady na:

1) szkolenia,

2) działalność reklamową i promocyjną,

3) przemieszczenie, reorganizację części lub całości jednostki,

4) rozpoczęcie działalności (oprócz nakładów składających się na cenę nabycia lub koszt wytworzenia).

Z przepisów standardu wyłania się ogólna zasada, iż nakłady ponoszone na składniki wartości niematerialnych i prawnych odnoszone są w koszty w momencie ich poniesienia, chyba że:

1. stanowią element ceny nabycia lub kosztu wytworzenia,

2. składnik wartości niematerialnych nabyto w drodze połączenia jednostek i nie jest możliwe jego ujęcie jako wartości niematerialnej (w tej sytuacji nakłady takie stanowią część wartości firmy).

W przypadku odniesienia nakładów, ponoszonych w związku ze składnikami wartości niematerialnych, w ciężar kosztów, standard nie zezwala na ich aktywowanie w późniejszym terminie.

Nie ujmuje się jako wytworzonego składnika wartości niematerialnych wartości firmy wytworzonej we własnym zakresie.

Po początkowym ujęciu składniki wartości niematerialnych można wycenić:

1) w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia, pomniejszonym o umorzenie i łączną kwotę odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości - model oparty na cenie nabycia lub koszcie wytworzenia;

2) w wartości godziwej, pomniejszonej o późniejsze umorzenie i łączną kwotę późniejszych odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości - model oparty na wartości przeszacowanej.

Zgodnie z § 75 MSR 38 przeszacowań, o których mowa wyżej, należy dokonywać regularnie, tak by wartość bilansowa nie różniła się istotnie od wartości, jaka zostałaby ustalona przy zastosowaniu wartości godziwej na dzień bilansowy.

Model oparty na wartości przeszacowanej może zostać zastosowany, gdy istnieje aktywny rynek na dany składnik wartości niematerialnych (pozwala to bowiem na określenie wartości godziwej danego składnika). Brak aktywnego rynku dla określonej wartości niematerialnej wymusza na jednostce zastosowanie modelu opartego na cenie nabycia lub koszcie wytworzenia, także w sytuacji, gdy dany składnik wartości niematerialnych należy do grupy przeszacowanych wartości.

W przypadku gdy ustalenie wartości godziwej przeszacowanego składnika wartości niematerialnej przestaje być możliwe, za wartość bilansową danego składnika przyjmuje się jego wartość na ostatni dzień przeszacowania, pomniejszoną o późniejsze umorzenie, oraz łączną wartość późniejszych odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości. Natomiast gdy odniesienie do aktywnego rynku, a więc ustalenie wartości godziwej danego składnika, staje się możliwe na następny dzień wyceny, od tego momentu dla składnika stosuje się model oparty na wartości przeszacowanej.

Przeszacowanie dotyczy wyłącznie tych wartości niematerialnych, które jednostka wycenia w wartości godziwej. Przeszacowanie składnika wartości niematerialnych może spowodować obniżenie bądź podwyższenie wartości bilansowej.

Gdy w wyniku przeszacowania następuje wzrost wartości, wówczas ten wzrost odnosi się na kapitał i ujmuje jako kapitał z aktualizacji wyceny. Gdyby jednak wcześniej okazało się, że poprzednio w wyniku przeszacowania wartość składnika spadła, wówczas obecną nadwyżkę ujmuje się w rachunku zysków i strat do wysokości poprzedniego spadku wartości.

Natomiast spadek wyceny wartości niematerialnych odnosi się w koszty w rachunku zysków i strat. Jednak spadek wartości z tytułu przeszacowania ujmuje się w kapitale z aktualizacji wyceny do wysokości kwoty uprzednio ujętej w tej pozycji.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Ewelina Pruszyńska

Aplikantka radcowska w kancelarii e|n|w|c

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »