| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Warto wiedzieć > Środki trwałe małżonków

Środki trwałe małżonków

Czy można amortyzować składnik należący do majątku odrębnego małżonka? Jak ustalić wartość początkową środka trwałego przejętego z firmy małżonka?


Należy jeszcze raz podkreślić, iż reguła wynikająca z treści art. 22g ust. 11 u.p.d.o.f., a dotycząca ustalania wartości początkowej w proporcji do udziału we własności, odnosi się do sytuacji, gdy rzecz jest wykorzystywana jednocześnie w firmach męża i żony. Jeśli zaś składnik wspólnego majątku najpierw był środkiem trwałym w firmie jednego małżonka, a potem został przekazany do firmy drugiego małżonka, przepis ten nie ma zastosowania.
Małżonek, który zamierza wykorzystywać gospodarczo przekazaną rzecz, powinien zaewidencjonować ją w swojej firmie jako środek trwały, ustalając wartość początkową na ogólnych zasadach (z uwzględnieniem stanu i stopnia zużycia oraz ceny rynkowej środków trwałych tego samego rodzaju) i od nowa naliczać amortyzację.

PRZYKŁAD
Mąż używał w prowadzonej działalności gospodarczej (handel detaliczny) samochodu o wartości początkowej (cena nabycia) 53 000 zł. Po dwóch latach, sam nie zaprzestając działalności gospodarczej, przekazał ten samochód do działalności gospodarczej małżonki. Samochód należy do majątku wspólnego małżonków. Małżonka wprowadzając samochód do ewidencji środków trwałych jego wartość początkową powinna ustalić według wartości rynkowej z dnia wprowadzenia do swojej ewidencji.

Jeśli chodzi o gospodarcze wykorzystanie jedynie części budynku lub lokalu wchodzącej w skład majątku wspólnego, to w kwestii odpisów amortyzacyjnych będzie miał tu zastosowanie art. 22f ust. 4 u.p.d.o.f. Zgodnie z jego treścią, jeżeli tylko część nieruchomości jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej bądź wynajmowana lub wydzierżawiana – odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości, odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej gospodarczo do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości. Wydaje się, że pomiędzy treścią zacytowanego przepisu a normą wynikającą z art. 22g ust. 11 ustawy zachodzi pewna sprzeczność, ponieważ małżonkowie wykorzystujący w odrębnie prowadzonej działalności gospodarczej ułamkowo określoną część wspólnej nieruchomości mogą amortyzować ją w przypadającej na nich proporcji, a nie w częściach równych, jakby wynikało to z art. 22g ust. 11 ustawy w związku z art. 43 § 1 k.r.o.

PRZYKŁAD
Robert B. prowadzi praktykę weterynaryjną w budynku należącym do małżeńskiego majątku wspólnego. Użytkowana przez podatnika część to około 70 proc. całej powierzchni nieruchomości. Pozostałą część wykorzystuje małżonka podatnika – Hanna B. prowadząc na własny rachunek sklep z karmą dla zwierząt. Wartość budynku, według ceny zakupu, wynosi 800 000 zł. Robert B. może więc, po wprowadzeniu nieruchomości do ewidencji środków trwałych, dokonywać odpisów amortyzacyjnych od następującej podstawy: 70% × 800 000 = = 560 000 zł, a Hanna B. od 240 000 zł (30% × 800 000).
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

PrawoSocjalne.pl

Portal

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »