| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Warto wiedzieć > Produkcja w toku - ujęcie księgowe i podatkowe

Produkcja w toku - ujęcie księgowe i podatkowe

Produkcja w toku jest jedną z pozycji zapasów i jest prezentowana w aktywach bilansu jako pozycja B.I.3. Jednak pozycja ta nie wystąpi w każdej jednostce.

Czym jest produkcja w toku? Jak prawidłowo ją wycenić na dzień bilansowy? Czym jest koszt normatywny? Czy produkcję w toku można wyceniać według kosztu planowanego?

Produkcja w toku są to rozpoczęte, lecz niezakończone pod względem technologicznym, znajdujące się w trakcie produkcji i wymagające dalszej obróbki, składniki rzeczowe aktywów obrotowych (zapasów).

Wycena bilansowa

Produkcję w toku wycenia się na dzień bilansowy zgodnie z zapisami art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, tj. według kosztów wytworzenia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy
. Koszt wytworzenia obejmuje koszty pozostające w bezpośrednim związku z danym produktem oraz uzasadnioną część kosztów pośrednio związanych z wytworzeniem tego produktu. Do uzasadnionej części kosztów pośrednio związanych z wytworzeniem danego produktu zalicza się zmienne pośrednie koszty produkcji oraz tę część pośrednich kosztów produkcji, które odpowiadają poziomowi tych kosztów przy normalnym wykorzystaniu zdolności produkcyjnych. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że ustawodawca za normalny poziom wykorzystania zdolności produkcyjnych uznaje przeciętną, zgodną z oczekiwaniami w typowych warunkach, wielkość produkcji za daną liczbę okresów lub sezonów, przy uwzględnieniu planowych remontów.

Natomiast do kosztów wytworzenia produktu nie zalicza się kosztów:
• będących wynikiem niewykorzystanych zdolności produkcyjnych, które ustalane są na dzień bilansowy i nie mogą zwiększać wartości zapasów; przenosi się je w tej części do kosztów produkcji sprzedanej,
• ogólnego zarządu,
• sprzedaży produktów,
• magazynowania wyrobów gotowych i półproduktów, chyba że poniesienie tych kosztów jest niezbędne w procesie produkcji.

Koszt normatywny

Zgodnie z zapisami art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości produkcja w toku może być wyceniana po planowanym (normatywnym) koszcie wytworzenia, jeżeli nie jest on wyższy od cen sprzedaży netto, a różnice między planowanymi a rzeczywistymi kosztami wytworzenia są nieznaczne. Na dzień bilansowy (można częściej, jednak na dzień bilansowy jest to obligatoryjne) należy je w miarę potrzeb skorygować.

W przypadku gdy rzeczywiście poniesione pośrednie koszty produkcji na dzień bilansowy są wyższe od planowanych, zaliczonych do wartości zapasów produktów, wówczas dokonuje się odpowiedniej korekty wartości tych zapasów, korygując koszty sprzedanych produktów.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Jan Furtas

konsultant podatkowy w Instytucie Studiów Podatkowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »