| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Warto wiedzieć > Jak ustalić i rozliczyć koszty pośrednie

Jak ustalić i rozliczyć koszty pośrednie

Koszty w układzie kalkulacyjnym grupuje się według kryterium ich związku z wytwarzanymi produktami. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Dlatego warto wyodrębnić koszty bezpośrednie i pośrednie, prowadzając ewidencję kosztów na kontach zespołu 4 i 5.


Jednostki produkcyjne stosujące kalkulacyjny układ kosztów czesto napotykają trudności w ustaleniu i rozliczeniu kosztów pośrednich.

Chodzi tu szczególnie o te koszty pośrednie, które następnie wejdą w skład kosztu wytworzonego produktu. W jednostkach, w których z prowadzonej działalności gospodarczej wynika ustalenie kosztu wytworzenia produktu, zaleca się prowadzenie pełnej ewidencji kosztów. Uzasadnia to również wymóg przedstawiania jasnego obrazu firmy. Trudno jest twierdzić, że jednostka jasno przedstawia swoją sytuację majątkową i finansową, jeżeli z ksiąg nie wynika sposób ustalenia kosztów sprzedanych produktów. Należy jednak pamiętać, że do ustalenia kosztu wytworzenia nie wystarczy tylko ewidencja, wymagana jest również odpowiednia kalkulacja. Kalkulację i ustalenie rzeczywistego kosztu wytworzenia produktu ułatwia odpowiednia ewidencja.

Kalkulacja kosztów pośrednich możliwych do zaliczenia do kosztów wytworzenia wymaga głębokiej analizy definicji kosztu wytworzenia.


Koszt wytworzenia produktu obejmuje koszty pozostające w bezpośrednim związku z danym produktem oraz uzasadnioną część kosztów pośrednio związanych z wytworzeniem tego produktu.


Do uzasadnionej, odpowiedniej do okresu wytwarzania produktu, części kosztów pośrednich zalicza się:

n zmienne pośrednie koszty produkcji oraz

n tę część stałych, pośrednich kosztów produkcji, które odpowiadają poziomowi tych kosztów przy normalnym wykorzystaniu zdolności produkcyjnych.


W myśl ustawy za normalny poziom wykorzystania zdolności produkcyjnych uznaje się przeciętną, zgodną z oczekiwaniami w typowych warunkach, wielkość produkcji za daną liczbę okresów lub sezonów, przy uwzględnieniu planowych remontów.


Szczegółowo podchodzą do określenia normalnych zdolności produkcyjnych MSR nr 2 - "Zapasy". W rozumieniu standardu normalna zdolność produkcyjna określa produkcję, której uzyskania oczekuje się w czasie kilku okresów lub sezonów, w typowych okolicznościach. Przy ustaleniu normalnego poziomu należy uwzględnić utratę zdolności produkcyjnej wynikającej z planowanej konserwacji.


Wielkość stałych pośrednich kosztów przypisanych do każdej jednostki produkcji nie zwiększa się w wyniku niskiego poziomu produkcji lub w wyniku niewykorzystanej zdolności produkcji z urządzeń. Nieprzypisane koszty pośrednie ujmuje się do kosztów okresu, w którym zostały one poniesione. W okresach nietypowo wysokiej produkcji wielkość stałych pośrednich kosztów przypisanych do każdej jednostki produkcji zmniejsza się. Zmienne pośrednie koszty produkcji przypisuje się do każdej jednostki produkcji na podstawie aktualnego stanu wykorzystania urządzeń produkcyjnych.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tobolewscy Kancelaria Doradztwa Biznesowego

Kredyty inwestycyjne, kredyt deweloperski, kredyt obrotowy, restrukturyzacja zadłużenia

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »