| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > VAT w praktyce

VAT w praktyce

Obowiązujące od 1 maja 2004 r. regulacje ustawy o podatku od towarów i usług przyniosły w praktyce wiele problemów związanych ze stosowaniem nowych przepisów. Nie zawsze przepisy, które zostały stworzone na podstawie unijnej VI Dyrektywy, dostosowane są do polskich realiów. Wyraźnie też widać różnicę pomiędzy rozwiązaniami dotychczas stosowanymi w Polsce a tymi z Unii Europejskiej. Wprowadzenie nowych zasad opodatkowania usług niematerialnych oraz kwestia sposobu traktowania towarów przekazanych na potrzeby reprezentacji i reklamy budzi liczne wątpliwości, które ujawniają się dopiero w praktyce.Wiele niejasności wzbudza opodatkowanie usług transportowych, zarówno krajowych, jak i zagranicznych. Nowe uregulowania dotyczą usług elektronicznych; wątpliwości - chociażby te natury czysto rachunkowej - pojawiły się w kwestii dokonywania korekt podatku naliczonego. Wiele kontrowersji związanych jest z opodatkowaniem towarów używanych, w tym samochodów. Niejasna jest sprawa opodatkowania premii pieniężnych - tutaj także przedstawiciele doktryny podatkowej mają różne zdania.Zagadnieniem, które dotyczy większości podatników, jest z pewnością kwestia braku konieczności zamieszczania podpisów na fakturach. Mimo to okazuje się, że z pewnych pozapodatkowych względów warto jednak mieć takie podpisy.To tylko część kontrowersji, które pojawiły się w krótkim okresie obowiązywania nowej ustawy o VAT. Ich wyjaśnienie zostało przedstawione w tym opracowaniu. W "Poradniku" znajdą Państwo odpowiedzi również na wiele innych, istotnych pytań związanych ze stosowaniem ustawy o VAT w praktyce.

Z tego, na jakie postępowanie (nakazowe czy upominawcze) decyduje się wierzyciel, wynikają dalsze konsekwencje. Ważną z punktu widzenia przedsiębiorcy sprawą są bowiem występujące między postępowaniem nakazowym a upominawczym różnice dotyczące wpisów.
Zgodnie z art. 10 pkt 9 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 9, poz. 88 z późn. zm.; ost. zm. Dz.U. z 2003 r. nr 139, poz. 1323), od powództwa o zapłatę należności dochodzonych w trybie „szczególnego” postępowania nakazowego nie pobiera się żadnych opłat sądowych.
Jeżeli chodzi zaś o „zwykłe” postępowanie nakazowe, to w momencie wnoszenia pozwu do sądu nie występują żadne różnice między tym postępowaniem a postępowaniem upominawczym (w każdym przypadku sąd pobiera od powoda czwartą część wpisu stosunkowego).
Różnice pojawiają się natomiast w przypadku wnoszenia przez pozwanych sprzeciwu do sądu, co zdarza się nader często. W przypadku „zwykłego” postępowania nakazowego wniesienie sprzeciwu przez kontrahenta pozwanego przez podatnika – powoda nie spowoduje obciążenia tego podatnika dodatkowymi kosztami, gdyż to od pozwanego sąd pobiera trzy czwarte wpisu stosunkowego – § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 154, poz. 753 z późn. zm.; ost. zm. Dz.U. z 2003 r. nr 70, poz. 649). Natomiast w postępowaniu upominawczym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, koszt związany z wniesieniem zarzutów przez pozwanego (także trzy czwarte wpisu stosunkowego) przerzucony byłby na podatnika – powoda (§ 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia). Na przykład przy wartości przedmiotu sporu równej 70 000 zł byłoby to 3600 zł.
W postępowaniu nakazowym nakaz zapłaty z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny bez nadawania mu klauzuli wykonalności. W takim przypadku podatnik – powód może wnieść do sądu o dokonanie zabezpieczenia. Ewentualne wniesienie przez pozwanego zarzutów przeciw nakazowi zapłaty nie ma wpływu na prowadzenie przez podatnika – powoda postępowania zabezpieczającego.
Inaczej jest w postępowaniu upominawczym – w razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu nakaz zapłaty utraci moc w zaskarżonej części i wówczas konieczne będzie wyznaczenie rozprawy, co oznaczać będzie przedłużenie postępowania. Prawidłowe wniesienie sprzeciwu oznacza wniesienie sprzeciwu zgodnego jedynie z wymogami formalnymi, tj. w ciągu dwóch tygodni od doręczenia pozwanemu nakazu zapłaty i ewentualne uzupełnienie jego braków w terminie wyznaczonym przez sąd; sprzeciw taki nie może być też uznany przez sąd za niedopuszczalny z „innych przyczyn”. Nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym nie stanowi tytułu zabezpieczenia.
ZAPAMIĘTAJ
Najkorzystniej jest dokonywać windykacji za pomocą postępowania nakazowego.
W przypadku „zwykłego” postępowania nakazowego konieczne jest posiadanie przez wierzyciela zaakceptowanej przez dłużnika faktury (rachunku). Natomiast w przypadku „szczególnego” postępowania wystarczy dysponować dowodem doręczenia faktury (rachunku) dłużnikowi, jeśli wierzyciel jednocześnie posiada umowę handlową oraz dowód spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego. Dowodem doręczenia faktury jest zaś podpis odbiorcy złożony na fakturze
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Łukasz Warchoł

Prawnik, ekspert w dziedzinie postępowania egzekucyjnego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »