| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Zarobki uzyskane w Finlandii bez podatku

Zarobki uzyskane w Finlandii bez podatku

Polacy rozliczający dochody z pracy w Finlandii nie naliczą podatku. Od przyszłego roku w przypadku tych dochodów, będzie obowiązywała metoda wyłączenia z progresją zamiast proporcjonalnego odliczenia.

W dniu 11 marca br. weszły w życie przepisy konwencji zawartej między Polską a Finlandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. Nr 37, poz. 205).

Konwencja wprowadza zmianę dotyczącą dochodów z pracy najemnej uzyskiwanych przez polskich rezydentów przebywających w Finlandii, wobec których będzie miała zastosowanie metoda wyłączenia z progresją. W związku z tym dochody z pracy w Finlandii będą zwolnione z podatku w Polsce. Metodą odliczenia proporcjonalnego nadal będą objęte dochody powstałe z tytułu odsetek, dywidend czy zysków majątkowych.

Przy metodzie wyłączenia z progresją, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Finlandii osiąga dochód, który może być opodatkowany w Polsce, Finlandia zezwoli na odliczenie od fińskiego podatku dochodowego tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Polsce, stosownie do postanowień polskiego prawa i zgodnie z konwencją, obliczonej w odniesieniu do tego samego dochodu, w odniesieniu do którego podatek fiński został obliczony.

Konwencja precyzuje również zasady rezydencji dla celów podatkowych. Zgodnie z zapisami, rezydentem jest każda osoba, która według ustawodawstwa tego państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia (rejestracji) albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to państwo oraz jego organ statutowy lub władzę lokalną. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym państwie tylko ze względu na dochód, jaki osiąga ze źródeł położonych w tym państwie.

Jeżeli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu państwach, wówczas jej status określa się według następujących zasad:

- uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

- jeżeli nie jest możliwe ustalenie, w którym państwie osoba posiada ośrodek interesów życiowych albo nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, w którym zwykle przebywa;

- jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, którego jest obywatelem;

- jeśli osoba ta jest obywatelem obu państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe organy Umawiających się państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Jeżeli osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu państwach, wówczas właściwe organy państw dołożą starań, aby rozstrzygnąć tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia. Zawierając takie porozumienie, właściwe organy będą zwracać szczególną uwagę na to, gdzie znajduje się miejsce faktycznego zarządu tej osoby.

Adam Kuchta

www.ksiegowosc.infor.pl

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Rödl & Partner

Doradztwo podatkowe, prawne, biznesowe, audyt, księgowość

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »