| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Zmiana ustawy o cudzoziemcach

Zmiana ustawy o cudzoziemcach

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 ze zm.) to zbiór przepisów, które określają zasady i warunki wjazdu, przejazdu, pobytu, oraz wyjazdu cudzoziemców, tj. osób nie posiadających obywatelstwa polskiego, z terytorium Polski. W związku z koniecznością dostosowania przepisów ustawy do wymogów unijnych, dnia 28 grudnia 2010 r. weszła w życie nowelizacja ustawy (Dz. U. z 2010 r. Nr 239, poz. 1593).

Ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 239, poz. 1593)

Głównym celem nowelizacji  jest dostosowanie przepisów prawa krajowego do postanowień rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 265/2010 z dnia 25 marca 2010 r. (Dz. Urz. UE Seria L Nr 85 z 31 marca 2010 r.), które weszło w życie w dniu 5 kwietnia 2010 r.. Na podstawie tego rozporządzenia do wiz krajowych mają zastosowanie przepisy dotyczące dokumentów pobytowych w zakresie, w jakim regulują one zasady poruszania się przez cudzoziemców z krajów trzecich w obszarze Schengen. W związku z tym pojawiła się potrzeba przyjęcia - w odniesieniu do wiz krajowych pobytowych - procedury ich wydawania obowiązującej w stosunku do dokumentów pobytowych.

Mając na względzie przywołane przepisy prawa wspólnotowego, istotnej i koniecznej zmiany dokonano w treści art. 3 pkt 1 ustawy. Przyjęto bowiem, że jej przepisów nie stosuje się do szefów i członków personelu misji dyplomatycznych, kierowników urzędów konsularnych i członków personelu konsularnego państw obcych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych (dalej „dyplomaci”), pod warunkiem wzajemności i posiadania przez te osoby dokumentów potwierdzających pełnienie przez nie funkcji, uprawniających do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wprowadzona zmiana polega więc w istocie na doprecyzowaniu, że dotychczas wydawane dokumenty, które potwierdzają pełnienie przez dyplomatów funkcji, są jednocześnie dokumentami legitymizującymi do wjazdu i pobytu na terytorium Polski.

Kolejną istotną zmianą wprowadzoną nowelizacją jest doprecyzowanie definicji „wizy” poprzez wskazanie, że warunki wjazdu, przejazdu i pobytu na terytorium Polski lub innych państw obszaru Schengen określa nie tylko samo zezwolenie (wiza wydana przez organ, którego właściwość wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub organ państwa obszaru Schengen), ale również Konwencja Wykonawcza z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz. Urz. UE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.).

Nowelizacja wprowadza także nową przesłankę odmowy wydania cudzoziemcowi wizy krajowej, tj. fakt figurowania jego danych w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu (wizę krajową można jednak wydać w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych lub z powodu zobowiązań międzynarodowych). Należy również wskazać, że skróceniu uległ okres ważności samej wizy krajowej, który obecnie nie może przekroczyć 1 roku.

Istotnej i koniecznej zmiany dokonano również w przedmiocie postępowania w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w którym do czasu wprowadzenia nowelizacji wydawane były przez wojewodów tzw. wizy proceduralne, legitymizujące pobyt cudzoziemca na okres postępowania w sprawie udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie, a następnie anulowane po wydaniu ww. decyzji. Rozwiązanie to zostało zastąpione procedurą umieszczenia przez wojewodę w dokumencie podróży cudzoziemca odcisku stempla, który potwierdza złożenie przez niego wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i uprawnia do legalnego pobytu na terytorium Polski do czasu wydania ostatecznej decyzji w sprawie zezwolenia.

Podsumowując należy wskazać, że nowelizacja, która doprecyzowuje obowiązujące wcześniej rozwiązania, przyczyni się do zapewnienia zgodności i spójności przepisów prawa krajowego ze standardami prawa wspólnotowego, w szczególności przepisami przywołanego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 265/2010 z dnia 25 marca 2010 r.

Patrycja Dzięgielewska

M. Szulikowski i Partnerzy Kancelaria Prawna

reklama

Źródło:

M. Szulikowski i Partnerzy Kancelaria Prawna
Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 2017 Komentarz54.90 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Mec. Monika Brzozowska

Adwokat, dziennikarz, politolog, doradca i trener. Ekspert z zakresu prawa własności przemysłowej, prawa reklamy, znawca problematyki z zakresu prawa prasowego, prawa mediów, prawa autorskiego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »