| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Nie można zwiększać wartości aktywów

Nie można zwiększać wartości aktywów

Ustawa o rachunkowości nie dopuszcza zwiększenia wartości środków trwałych w bilansie. Konsekwencją może być znaczne zaniżenie w sprawozdaniach finansowych wartości środków trwałych, a szczególnie gruntów.


Ustawa o rachunkowości w wielu przypadkach nie jest przystosowana do ciągle zmieniającej się rzeczywistości gospodarczej. Tę kwestię uwypuklają różnice między polskim prawem bilansowym a przepisami Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej.


Wartość po przeszacowaniu


Jak twierdzi Gertruda Świderska, przewodnicząca Komitetu Standardów Rachunkowości i kierownik Katedry Rachunkowości Menedżerskiej SGH, jedną z różnic między międzynarodowymi standardami a ustawą o rachunkowości, mających negatywny wpływ na prezentację sytuacji finansowej jednostek, jest wycena środków trwałych po początkowym ujęciu, czyli po pewnym okresie ich użytkowania. Według naszego eksperta zgodnie z MSR nr 16 Rzeczowe aktywa trwałe, po początkowym ujęciu środki trwałe należy wycenić w wartości przeszacowanej, odpowiadającej ustalonej w sposób wiarygodny wartości godziwej w dniu przeszacowania. Oznacza to, że wartość środków trwałych może, w wyniku przeszacowania, ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu.


- Ustawa o rachunkowości dopuszcza także możliwość przeszacowania, ale praktycznie tylko w dół, gdyż aktualizacja wyceny w górę może mieć miejsce na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast ostatnie rozporządzenie ministra finansów było w roku 1995 - twierdzi nasza rozmówczyni.


Według niej efektem tego jest znaczne zaniżenie wartości środków trwałych, a szczególnie gruntów, w sprawozdaniach finansowych jednostek stosujących ustawę o rachunkowości.


Ekonomiczna użyteczność


Z kolei Roman Seredyński, biegły rewident, prezes Europejskiego Centrum Audytu, zwraca uwagę na odmienny sposób podejścia ustawy o rachunkowości i MSR do okresu ekonomicznej użyteczności środków trwałych, tj. amortyzacji. Zgodnie z MSR nr 16 istnieje obowiązek wyodrębnienia tzw. komponentów w ramach jednego środka trwałego.


- Komponentem jest każdy element środka trwałego, którego wartość stanowi istotną część wartości środka trwałego oraz cechuje się innym okresem ekonomicznej użyteczności - wyjaśnia.


Jako przykład podaje samolot, w którym należy wyodrębnić dwa komponenty. Jednym jest silnik, ponieważ silnik podlega kilkakrotnym wymianom lub remontom kapitalnym w okresie użytkowania samolotu jako całości. Drugim elementem jest cały szkielet samolotu, tzn. pozostała część. Według eksperta praktyka gospodarcza wskazuje na wiele przykładów takich środków trwałych, które zgodnie z polską Klasyfikacją Środków Trwałych stanowią jeden środek trwały, który powinien być amortyzowany według jednej stawki amortyzacyjnej.


- W świetle MSR należałoby ująć taki środek trwały jako dwie pozycje w ewidencji środków trwałych, które będą umarzane według odrębnych stawek amortyzacyjnych, wynikających z okresów ekonomicznej użyteczności - uważa prezes Europejskiego Centrum Audytu.


Łączenie spółek


Według Joanny Frykowskiej, menedżer w dziale audytu Ernst & Young, ustawa o rachunkowości już właściwie w pewnym momencie zbliżała się do uregulowań MSSF. Jednak gdy od 2005 roku zmieniła się większość standardów międzynarodowych, trudno mówić o spójności. Według niej najbardziej problematyczne dla spółek są różnice związane z rozliczaniem połączeń jednostek. W ustawie (na bazie kodeksu spółek handlowych) połączenia rozumiane są bardzo dosłownie - jest to połączenie spółek w jeden podmiot prawny.


- Zgodnie z MSSF połączeniem jest każde przejęcie kontroli nad jednostką (zatem również nabycie udziałów), a nie jest nim na przykład prawne scalenie w jeden podmiot spółki zależnej i dominującej (czyli nasze polskie połączenie spółek) - wyjaśnia nasza rozmówczyni.


Dodaje także, że inaczej też są rozumiane reorganizacje grupy. Ustawa nakazuje stosowanie metody łączenia udziałów, gdy łączą się spółki w 100 proc. zależne od tego samego podmiotu. MSSF w ogóle nie regulują transakcji pod wspólną kontrolą, które są tutaj rozumiane jako transakcje pomiędzy spółkami znajdującymi się w jednej grupie kapitałowej (i nie musi być 100 proc. zależności).


- Polskim spółkom trudno też wyobrazić sobie, aby przy połączeniu spółki dominującej i spółki zależnej uwzględniać wartości ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego spółki dominującej (łącznie z wartością firmy), ale tak właśnie często musi wyglądać rozliczenie połączenia według MSSF.


Ważne!

Firmy podlegające ustawie o rachunkowości w sprawach nieuregulowanych jej przepisami mogą stosować krajowe standardy rachunkowości. W przypadku braku standardu krajowego polskie prawo bilansowe pozwala firmom stosować Międzynarodowe Standardy Rachunkowości.


34
Międzynarodowe Standardy Rachunkowości mogą obecnie stosować przedsiębiorstwa.

Agnieszka Pokojska

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Dariusz Rzeszotarski

Business Development Manager & UC Specialist, Jabra

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »