| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Jak wycenia się aktywa i pasywa

Jak wycenia się aktywa i pasywa

O wadze i randze wyceny aktywów i pasywów w jednostce nie trzeba nikogo przekonywać. Wiemy, że wiarygodność i prawidłowość wyceny ma fundamentalne znaczenie dla odpowiedniego ustalenia wyniku finansowego. Warto więc przypomnieć generalne zmiany, jakie nastąpiły w prawie bilansowym w tym zakresie. Wprawdzie obowiązują one już jakiś czas, ale ciągle wydają się "świeże", głównie dlatego, że pewne prace w księgowości dokonywane są cyklicznie, na dzień bilansowy, który z reguły jest ostatnim dniem roku kalendarzowego. Tak więc po pewne regulacje sięgamy tylko w określonych momentach. Zasadnicze zmiany w zakresie regulacji dotyczących podstawowych kategorii majątkowych: ich definicji i wyceny nastąpiły w 2002 r. Ustawodawca wprowadził do polskiej rachunkowości nowe pojęcia, takie jak: wartość godziwa czy trwała utrata wartości, które mają fundamentalne znaczenie w kwestiach wyceny.

Sygnalizowane zmiany stosowanego słownictwa mają zarówno znaczenie formalne, jak i merytoryczne. W wielu przypadkach uzasadnieniem do użycia nowych określeń była konieczność posługiwania się językiem stosowanym w Międzynarodowych Standardach Rachunkowości. Przykładem zmiany słownictwa może być użycie określenia „koszty pozostające w bezpośrednim związku z danym produktem”, które w następnym zdaniu zastąpiono używanym dotąd pojęciem „koszty bezpośrednie”. Jest to przykład nietypowy. W przypadku innych nowych pojęć i określeń nie posłużono się zamiennie słownictwem stosowanym dotychczas, co rodzi niepokoje, czy to tylko zmiana formalna, czy nie kryje się za nią również zmiana znaczenia omawianego zjawiska.
Problematyczna jest sprawa wyceny produktów w jednostkach, które wytwarzają wyroby gotowe obok prowadzenia innej działalności, zaś do ewidencji kosztów stosują jedynie podział kosztów według rodzajów (zespół 4), a jednocześnie nie mają z tego powodu możliwości ustalenia kosztu wytworzenia poszczególnych wyrobów.
Sytuacja taka nie pozwala na dokonanie wyceny nawet w sposób uproszczony, tj. drogą odjęcia od cen poszczególnych produktów, poprzez eliminację kosztów zarządu, kosztów sprzedaży, przeciętnie osiąganego zysku itp., ponieważ z ewidencji księgowej nie wynikają takie informacje.
Dlatego jednostka powinna wzbogacić dane swojej ewidencji o informacje niezbędne do wyceny zapasów produktów, w drodze wprowadzenia ewidencji kosztów w przekroju typów działalności lub przynajmniej w drodze wydzielenia w ramach kont układu rodzajowego kosztów potrzebnych do tego danych.
Do takiego sposobu postępowania zobowiązuje art. 8 ust. 1 ustawy, który obliguje kierowników jednostek do wyboru rozwiązań dopuszczonych ustawą oraz do dostosowania ich do potrzeb jednostki.
Stosowanie do ewidencji kosztów jedynie układu rodzajowego stanowi pewne uproszczenie, które dopuszczalne jest wówczas, gdy mimo uproszczeń jednostka jest w stanie spełnić wszystkie nałożone ustawą obowiązki. W omawianym przypadku przyjęte rozwiązanie utrudnia dokonanie poprawnej wyceny produktów, a tym samym uniemożliwia stosowanie omawianych uproszczeń.
Jak interpretować niejasności
Jak zinterpretować niejasną definicję zdolności produkcyjnej?
Jeżeli w definicji zdolności produkcyjnej dokona się zmiany szyku użytych wyrazów i określeń bez naruszenia merytorycznej ich treści i nada się jej np. następujące brzmienie:
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

IESE Business School

Informacje o IESE

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »