| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Jak wycenia się aktywa i pasywa

Jak wycenia się aktywa i pasywa

O wadze i randze wyceny aktywów i pasywów w jednostce nie trzeba nikogo przekonywać. Wiemy, że wiarygodność i prawidłowość wyceny ma fundamentalne znaczenie dla odpowiedniego ustalenia wyniku finansowego. Warto więc przypomnieć generalne zmiany, jakie nastąpiły w prawie bilansowym w tym zakresie. Wprawdzie obowiązują one już jakiś czas, ale ciągle wydają się "świeże", głównie dlatego, że pewne prace w księgowości dokonywane są cyklicznie, na dzień bilansowy, który z reguły jest ostatnim dniem roku kalendarzowego. Tak więc po pewne regulacje sięgamy tylko w określonych momentach. Zasadnicze zmiany w zakresie regulacji dotyczących podstawowych kategorii majątkowych: ich definicji i wyceny nastąpiły w 2002 r. Ustawodawca wprowadził do polskiej rachunkowości nowe pojęcia, takie jak: wartość godziwa czy trwała utrata wartości, które mają fundamentalne znaczenie w kwestiach wyceny.

Omawianie zasad wyceny aktywów i pasywów zacznijmy od przeglądu i przypomnienia gruntownych zmian, ważnych dla tego tematu, które co prawda obowiązują już jakiś czas, ale nabierają znaczenia zwłaszcza wówczas, gdy nadchodzi pora realizacji pewnych obowiązków, wynikających z ustawy o rachunkowości. Ustawodawca definiuje aktywa jako kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Aktywa podzielone zostały na aktywa trwałe i obrotowe. Aktywa trwałe obejmują: wartości niematerialne i prawne, rzeczowe aktywa trwałe, należności długoterminowe, inwestycje długoterminowe i długoterminowe rozliczenia międzyokresowe. Natomiast aktywa obrotowe to: rzeczowe aktywa obrotowe, aktywa finansowe, należności krótkoterminowe i rozliczenia międzyokresowe. Kwalifikując określony składnik majątkowy do aktywów trwałych lub obrotowych należy uwzględniać dwa istotne, ale niezależne kryteria, a mianowicie przewidywany okres użytkowania danego składnika oraz przeznaczenie. Kryterium przeznaczenia jest szczególnie widoczne, porównując środki trwałe ujmowane w rzeczowym majątku trwałym z nieruchomościami zestawianymi z inwestycjami długoterminowymi. Jeżeli podmiot wykorzystuje składnik majątku trwałego, np. budynek w działalności gospodarczej, wówczas ujmuje go w środkach trwałych. W przypadku gdy ten podmiot nabędzie środek trwały w celach spekulacyjnych (jako lokatę środków), wtedy będzie on zakwalifikowany jako inwestycja długoterminowa. Jeżeli chodzi o środki trwałe, zmienia się podstawowa definicja tej kategorii składników majątkowych. Zgodnie z nowelizacją są to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, spełniające następujące warunki: przewidywany okres użyteczności dłuższy niż rok, kompletne i zdatne do użytku, przeznaczone na potrzeby jednostki. Warto zwrócić uwagę, iż pominięto następujące sformułowania: stanowiące własność lub współwłasność jednostki, przeznaczone do oddania na podstawie umowy najmu, dzierżawy i jeżeli z innych przepisów wynika prawo do ich amortyzowania.
Nowe podejście do wyceny
Nowelizacja wprowadziła do polskiej rachunkowości nowe pojęcia, takie jak: wartość godziwa czy trwała utrata wartości. Definicje te oznaczają nowe podejście do wyceny aktywów oraz ustalania wyniku finansowego jednostek gospodarczych. Należy zwrócić uwagę, iż zmieniła się również definicja ceny sprzedaży netto składnika aktywów. Zgodnie z art. 28 ust. 5 znowelizowanej ustawy o rachunkowości, jest to możliwa do uzyskania na dzień bilansowy cena jego sprzedaży, bez podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego, pomniejszona o rabaty, opusty i inne podobne zmniejszenia oraz koszty związane z przystosowaniem składnika aktywów do sprzedaży i dokonaniem tej sprzedaży, a powiększona o należną dotację przedmiotową. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny sprzedaży netto danego składnika aktywów, należy w inny sposób określić jego wartość godziwą na dzień bilansowy. Na uwagę zasługuje fakt, iż cena sprzedaży do nowelizacji zawierała podatek akcyzowy. Od 1 stycznia 2002 wartość ta znikła jako element przychodów i kosztów.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów Pałucki Trusiński Hermelin

Kompleksowa obsługa przedsiębiorstw.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »