| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Aktualności > Wyroki w sprawach podatkowych, na które czekamy w 2018 r.

Wyroki w sprawach podatkowych, na które czekamy w 2018 r.

Na rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego w 2018 roku czekają m.in. wynajmujący nieruchomości na doby, pracownicy jeżdżący prywatnie służbowymi autami oraz muzycy chcący odliczać 50-proc. koszty. TSUE natomiast zajmie się gminami, komornikami oraz VAT od noclegów i posiłków.

Problem

Kto rozstrzygnie/z czyjego wniosku

O co toczy się spór

Skutki rozstrzygnięcia

PIT

50-proc. koszty uzyskania przychodu u muzyków

Wyrok NSA

Wyrok WSA w Olsztynie z 16 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 866/16, nieprawomocny.

Czy muzycy podczas prób wykonują pracę artystyczną, czy są tylko odtwórcami?

Od odpowiedzi na to pytanie zależy, czy muzycy mogą stosować 50-proc. koszty uzyskania przychodów. WSA w Olsztynie uznał, że nawet podczas prób wykonują oni pracę artystyczną, a więc mają prawo do podwyższonych kosztów. Fiskus uważał jednak inaczej. Twierdził, że 50-proc. koszty można stosować tylko do tej części wynagrodzenia muzyków, która dotyczy wykonania koncertu. Nie dotyczą one wynagrodzenia za próby i próby sekcyjne, bo podatnik nie wykonuje artystycznie utworu i nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich i pokrewnych.

Co więcej, w sukurs fiskusowi przyszedł Sąd Najwyższy, tyle że w sprawach dotyczących składek ZUS. SN orzekł, że prób muzyków nie można traktować jako artystycznego wykonania.

Korzystny wyrok NSA pozwoli muzykom stosować 50-proc. koszty uzyskania przychodów.

Przeciwne stanowisko może oznaczać, że fiskus zacznie kwestionować nie tylko bieżące rozliczenia muzyków, ale też te z ostatnich pięciu lat.

PIT od paliwa do samochodów wykorzystywanych do celów prywatnych

Wyrok NSA

Wyroki WSA we Wrocławiu z 23 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 1595/15 oraz

WSA w Warszawie z 5 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1925/15.

Czy zryczałtowany przychód z tytułu korzystania przez pracownika z samochodu służbowego do celów prywatnych (nieodpłatne świadczenie) obejmuje koszty paliwa?

Problem istnieje od 2015 r., odkąd wszedł w życie przepis o zryczałtowanym przychodzie, który powstaje u podatników korzystających ze służbowych samochodów do celów prywatnych. Ryczałt wynosi miesięcznie 250 zł (dla aut o pojemność silnika do 1600 cm sześc.) lub 400 zł (auta z większymi silnikami). Toczą się spory o to, czy obejmuje on również paliwo i inne wydatki związane z eksploatacją samochodów. Organy podatkowe uważają, że jeżeli pracodawca finansuje zakup benzyny, mimo że auto jest wykorzystywane w celach prywatnych, to powinien także potrącić pracownikowi podatek. Nie wynika to jednak wprost z art. 12 ust. 2a–2c ustawy o PIT. Wojewódzkie sądy administracyjne stawały dotąd po stronie podatników. Uznawały, że ryczałt obejmuje wszelkie koszty związane z używaniem służbowych aut, w tym również paliwo. Wyroki są jednak nieprawomocne. Do tej pory nie zapadło żadne rozstrzygnięcie NSA w tej sprawie.

Niekorzystne stanowisko NSA będzie oznaczać, że pracodawcy będą musieli doliczać wydatki na paliwo do przychodu pracownika i odprowadzać zaliczki na PIT z tego tytułu.

Korzystne stanowisko NSA potwierdzi, że nie mają takiego obowiązku.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Podatek od najmu nieruchomości na doby

Wyroki NSA

Wyrok WSA w Krakowie z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Kr.

Wyrok WSA w Szczecinie z 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 168/17.

Czy najem krótkoterminowy może być najmem prywatnym, czy jest to zawsze działalność gospodarcza?

Chodzi o wynajem nieruchomości na doby, dni, tygodnie, często w atrakcyjnych turystycznie regionach Polski. Podatnicy twierdzą, że niczym nie różni się on od najmu długoterminowego, który może być opodatkowany 8,5-proc. ryczałtem jako najem prywatny.

Fiskus twierdzi natomiast, że rotacja klientów jednoznacznie świadczy o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Sądy wojewódzkie stają po stronie podatników, ale tylko wtedy, gdy w ten sposób wynajmują oni pojedyncze nieruchomości. Gdy skala najmu jest większa, podatnicy przegrywają (np. wyroki WSA we Wrocławiu: z 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 299/16 oraz z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 111/16). Do tej pory problemem nie zajmował się NSA.

Jeśli NSA przyzna rację podatnikom i orzeknie, że wynajem na doby nie różni się od tradycyjnego najmu, to potwierdzi możliwość korzystania z 8,5-proc. ryczałtu z tego tytułu.

Ci, którzy oferują większą liczbę nieruchomości, nadal jednak będą mieć problem z tym, czy ze względu na skalę przedsięwzięcia nie prowadzą działalności gospodarczej i z tego powodu nie mogą w ogóle korzystać z ryczałtu.

VAT

Odliczanie VAT od noclegów i posiłków

TSUE

Postanowienie NSA z 23 października 2017 r., sygn. akt I FSK 2084/15.

Czy firmy, które kupują usługi noclegowe i gastronomiczne, rzeczywiście nie mają prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy nie ma wątpliwości, że wykorzystały te usługi do działalności gospodarczej, a nie do celów prywatnych?

Zakaz odliczania podatku naliczonego przy nabyciu usług noclegowych i gastronomicznych wynika z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu osób, kupujących gotowe posiłki dla pasażerów. Pozostali nie mają prawa do odliczenia, nawet gdy wykorzystują je do celów opodatkowanych (np. odsprzedają). Regulacja ta znalazła się w ustawie o VAT z 2004 r. jako realizacja klauzuli stand-still, pozwalającej zachować Polsce wcześniejsze ograniczenia w odliczaniu podatku. NSA nabrał jednak wątpliwości, czy ważniejsza jest zasada stałości, czy proporcjonalność i neutralność VAT.

Jeżeli TSUE orzeknie, że polski zakaz odliczenia podatku przy nabyciu usług noclegowych i gastronomicznych jest niezgodny z unijnymi regulacjami i prowadzi do podwójnego opodatkowania, firmy będą go mogły odliczać.

Dodatkowo firmy, których zobowiązania podatkowe jeszcze się nie przedawniły, mogłyby odzyskać podatek z pełnym oprocentowaniem.

VAT od turystyki

TSUE

Postanowienie NSA z 16 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 831/15.

Czy biura podróży mają rozliczać VAT należny już w chwili otrzymania zaliczki od klienta, czy dopiero w momencie wykonania usługi? Jeśli VAT jest już przy zaliczce, to czy ma być liczony od szacowanej marży ostatecznej, czy może od wyliczonej na dzień poboru zaliczki?

Pytanie do TSUE jest sporym zaskoczeniem dla firm z branży turystycznej.

W precedensowym wyroku z 19 grudnia 2016 r. (sygn. akt I FSK 510/15) NSA orzekł bowiem, że obowiązek podatkowy powstaje dopiero z chwilą wykonania usługi. Większość biur podróży przestała więc rozliczać VAT od zaliczek.

Jednak 16 lutego 2017 r. inny skład orzekający NSA miał wątpliwości co do słuszności tego stanowiska. Co więcej, uznał, że podatek może być należny nie tylko z chwilą poboru zaliczki, ale nawet od całej jej kwoty (bez uwzględnienia przewidywanych kosztów), bo to pozwoliłoby wyeliminować wątpliwe szacowanie podstawy opodatkowania.

Jeśli odpowiedź TSUE będzie negatywna dla branży turystycznej, to firmy będą musiały płacić VAT od zaliczki i to być może od całej jej kwoty (bez uwzględnienia przewidywanych kosztów).

Obowiązek podatkowy od usług budowlanych

TSUE

Postanowienie NSA z 28 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 65/16.

Czy wykonawcy robót budowlanych i budowlano-montażowych mogą przesunąć obowiązek podatkowy w VAT do czasu podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego, gdy strony transakcji uzgodniły, że od tego zależy wypłata wynagrodzenia?

Zdaniem fiskusa i sądów datą wykonania usługi budowlanej lub budowlano-montażowej jest data faktycznego jej wykonania, a nie podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego. Fakturę należy wystawić w ciągu 30 dni nie od momentu odbioru prac, tylko od ich przekazania do odbioru. W przeciwnym razie prowadziłoby do odwlekania terminu na rozliczenie podatku. Wystarczyłoby bowiem, aby odbiorca zgłaszał kolejne uwagi, a usługa nigdy nie byłaby wykonana.

Niekorzystna dla firm wykładnia wynika m.in. z wyroków z 28 kwietnia 2017 r. (sygn. akt I FSK 1811/155) i z 5 kwietnia 2017 r. (sygn. akt I FSK 1482/15). NSA zgodził się tym samym ze stanowiskiem ministra finansów zaprezentowanym w interpretacji ogólnej z 1 kwietnia 2016 r. (nr PT3.8101.41.2015.AEW.2016.AMT.141).

Rozstrzygnięcie TSUE będzie miało znaczenie również dla innych branż, w których wykonawca i zamawiający uzgadniają, że zapłata nastąpi dopiero po akceptacji wykonania usługi (np. w usługach informatycznych).

Korzystne stanowisko TSUE będzie oznaczać możliwość przesunięcia momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT przez firmy budowlane (i informatyczne), co pozwoli na rozliczenie VAT dopiero, wtedy, gdy nabywca ostatecznie odbierze usługę.

Niekorzystne stanowisko będzie oznaczać utrzymanie obecnego status quo, czyli konieczność rozliczania VAT tuż po przekazaniu prac budowlanych do odbioru.

VAT od komorników

TK

Postanowienie Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce z 31 lipca 2017 r.,

sygn. akt w TK

P 16/17.

Czy brak jednoznacznego określenia w ustawie o VAT statusu komornika jako podatnika tego podatku jest zgodny z konstytucją? Czy zgodne z konstytucją są przepisy ustawy o komornikach sądowych dotyczące opłat egzekucyjnych w zakresie, w jakim nie określają bezpośrednio, czy opłata jest brutto czy netto?

Problem powstał w związku ze zmianą interpretacji ogólnej przez ministra finansów. Początkowo twierdził on, że komornicy nie są podatnikami VAT z tytułu opłat egzekucyjnych, bo działają jako organ władzy publicznej (interpretacja ogólna nr PP10-812-802/04/MR/1556PP). 9 czerwca 2015 r. zmienił jednak swoje stanowisko. Uznał, że komornik działa jak przedsiębiorca i powinien rozliczać VAT od opłat egzekucyjnych (interpretacja zmieniająca nr PT1.050.1.2015.LJU.19).

Stanowisko fiskusa potwierdził NSA w uchwale z 6 marca 2017 r. (sygn. akt I FPS 8/16). Nie rozstrzygnął jednak, czy opłata egzekucyjna zawiera już w sobie VAT, czy ma być o niego powiększana. Rozstrzygnął to Sąd Najwyższy w uchwale z 27 lipca 2017 r. (sygn. akt III CZP 97/16). Orzekł, że VAT jest już zawarty w opłacie komorniczej i komornicy nie mogą go doliczać. Sąd Rejonowy w Poznaniu nabrał jednak wątpliwości co do tego i skierował pytanie do TK.

Jeśli TK uzna, że przepisy ustawy o VAT są niezgodne z konstytucją, wówczas komornik nie będzie musiał odprowadzać VAT od opłat egzekucyjnych. Jeśli natomiast TK uznał, że przepis ustawy o VAT jest zgodny z konstytucją i komornik jest podatnikiem VAT, ale jednocześnie podważy konstytucyjność ustawy o komornikach, wówczas ustawodawca będzie musiał jednoznacznie przesądzić w ustawie, czy opłaty są brutto, czy netto. Do tego czasu przepisy o opodatkowaniu tym podatkiem czynności egzekucyjnych nie będą mogły być stosowane. Nie można bowiem wykonać obowiązku podatkowego, jeżeli jeden z jego elementów (w tym wypadku podstawa opodatkowania) nie został w należyty sposób określony w ustawie.

Niezależnie od tego w Sejmie trwają prace nad projektem nowej ustawy o komornikach sądowych. Zakłada on, że opłaty egzekucyjne będą stanowić przychód Skarbu Państwa i nie będą podlegały opodatkowaniu VAT. W zależności od sumy wyegzekwowanych opłat komornik będzie otrzymywał wynagrodzenie prowizyjne. Nie jest jednak do końca jasne, czy od tego wynagrodzenia będzie musiał odprowadzać VAT.

Polecamy: Pakiet żółtych książek - Podatki 2018

Uszczelnienie systemu podatkowego - nowe regulacje od 2018 r.

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Wojciech Krawczyk

Instruktor American Heart Association (pierwsza pomoc).

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od ksiegowosc.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK