| INFORFK | INFORRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ZUS i kadry > Inne > Choroba pracownika a koszty uzyskania przychodów

Choroba pracownika a koszty uzyskania przychodów

Pracownik jednostki przebywał na zwolnieniu lekarskim od 1 do 31 stycznia 2008 r. Obecnie (od 1 lutego 2008 r.) pobiera świadczenie rehabilitacyjne (przyznane na okres kilku miesięcy). Czy za okres choroby od 1 do 31 stycznia 2008 r. pracownikowi przysługują pracownicze koszty uzyskania przychodów? Czy w okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego należy pracownikowi wypłacać dodatek stażowy?


W razie niezdolności do pracy z powodu choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - trwającej łącznie nie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu (art. 92 § 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, dalej: k.p.). Wynagrodzenie to jest przychodem ze stosunku pracy i dlatego pracownikowi należą się zryczałtowane pracownicze koszty uzyskania przychodów z tego tytułu w wysokości określonej przepisami (art. 22 ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej: updof).

Natomiast świadczenia rehabilitacyjnego nie wypłaca pracodawca, ale Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS). Z tego względu pracownikowi, który otrzymuje świadczenie rehabilitacyjne (wypłacane przez ZUS), nie przysługuje w tym okresie dodatek stażowy od pracodawcy. Dzieje się tak, ponieważ pracownik nie otrzymuje w tym czasie wynagrodzenia ani dodatków wynikających ze stosunku pracy (a takim właśnie dodatkiem jest dodatek stażowy).

49,00 złKodeks pracy 2014 z komentarzem

Dochodem osiągniętym ze stosunku pracy są uzyskane w ciągu miesiąca przychody w myśl art. 12 updof oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika (dotyczy zasiłku macierzyńskiego) - po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3 updof oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenia społeczne (art. 32 ust. 2 updof).

Pracownikowi za trwający łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego okres niezdolności do pracy nie przysługuje wynagrodzenie, lecz zasiłek chorobowy przyznawany na zasadach określonych w ustawie z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; dalej: ustawa chorobowa (art. 92 § 4 k.p.).

W przypadku gdy pracownik, będąc niezdolnym do pracy z powodu choroby, nie może świadczyć pracy i występuje o przyznanie zasiłku chorobowego, zasiłek chorobowy zastępuje wynagrodzenie za pracę. Ta sama zasada ma zastosowanie do świadczenia rehabilitacyjnego (art. 12, 17 i 22 ustawy chorobowej). A zatem wynagrodzenie pracownicze nie przysługuje za okres pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego.

Przepisy ustawy chorobowej wykluczają jednoczesne pobieranie zasiłku chorobowego i wynagrodzenia za pracę.

HITY INFORU

TERMINARZ

LIP22
TydzieńPWŚCPSN
2730123456
2878910111213
2914151617181920
3021222324252627
3128293031010203

Narzędzia księgowego

Eksperci infor.pl

Krajowa Informacja Podatkowa

System telefonicznej informacji dla podatników utworzony przez Ministerstwo Finansów

Zostań ekspertem Infor.pl »