Pracodawcy coraz częściej decydują się kontrolować swoich pracowników. Zagadnienia dotyczące zakresu tej kontroli nie zostały uregulowane wprost w przepisach prawa pracy. Dlatego kontrolując pracowników pracodawcy powinni uważać, aby nie naruszać przy tym ich prywatności.
Sfera prywatności każdego człowieka jest chroniona na podstawie przepisów Konstytucji RP. Konstytucja zapewnia, że:
• każdy ma prawo do ujawniania informacji o sobie tylko w takim zakresie, w jakim chce, jakikolwiek obowiązek ujawnienia określonych danych może być nałożony tylko przepisami ustawy,
• życie rodzinne, prywatne, cześć i dobre imię każdego człowieka podlega ochronie prawnej,
• każdy człowiek ma prawo do wolności i ochrony tajemnicy komunikowania się.
Gwarantowane konstytucją prawo do wolności i prywatności jest chronione przepisami prawa cywilnego oraz przepisami ustawy o ochronie danych osobowych (art. 51 konstytucji).
Ochrona dóbr osobistych
Jedną z podstawowych zasad prawa pracy jest obowiązek poszanowania przez pracodawcę godności i innych dóbr osobistych pracownika (art. 111 Kodeksu pracy). Zatem obowiązkiem pracodawcy będzie zapewnienie takich warunków pracy, w których nie będzie dochodzić do naruszania dóbr osobistych. Dlatego o stosowanych zasadach i metodach kontroli, a także o jej zakresie pracownicy muszą być poinformowani.
Uregulowania dotyczące kontroli pracowników mogą zostać zawarte:
• w układzie zbiorowym pracy - jeżeli u danego pracodawcy obowiązuje taki akt,
• w regulaminie pracy - w przypadku pracodawców zatrudniających minimum 20 pracowników,
• w sposób przyjęty u danego pracodawcy (np. w formie zarządzenia, przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń lub doręczenie dokumentu każdemu pracownikowi) - w przypadku pracodawców, którzy nie mają obowiązku tworzenia regulaminu pracy.
Zakres i metody kontroli powinny być ustalane zgodnie z zasadą adekwatności do celu, jaki pracodawca chce osiągnąć. Przekroczenie powyższej zasady - adekwatności do celu - może skutkować naruszeniem dóbr osobistych pracownika.
