| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ZUS i kadry > Zatrudnianie i zwalnianie > Ugoda z pracownikiem

Ugoda z pracownikiem

W sporach między stronami stosunku pracy dotyczącymi zwolnień lub wynagrodzeń najlepszym dla obu stron rozwiązaniem jest ugoda. Jest to umowa, która reguluje roszczenia stron za pomocą wzajemnych ustępstw.

Uchylenie się od skutków ugody

Uchylenie się od skutków prawnych ugody zawartej pod wpływem błędu jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy błąd dotyczy stanu faktycznego, który według treści ugody obie strony uważały za niewątpliwy, a spór albo niepewność nie byłyby powstały, gdyby w chwili zawarcia ugody strony wiedziały o prawdziwym stanie rzeczy. Nie można uchylić się od skutków prawnych ugody z powodu odnalezienia dowodów co do roszczeń, których ugoda dotyczy, chyba że została zawarta w złej wierze. Pewnym ograniczeniem jest fakt, że uchylenie się od skutków ugody może nastąpić tylko całościowo. Jak wskazał SA w Białymstoku w wyroku z 7 września 2005 r. (sygn. akt III APa 30/05, OSAB z 2005 r. nr 4, poz. 72): „uchylenie się od skutków oświadczenia woli złożonego w ugodzie może dotyczyć jedynie całości ugody, a nie wybranych niekorzystnych jej fragmentów”.

PRZYKŁAD

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zawarła pozasądową ugodę z jednym z pracowników, jednak okazało się, że księgowy zatrudniony w spółce popełnił błąd i w rzeczywistości należność była dużo wyższa. W takim wypadku jest możliwe „odwołanie” ugody - jednak tylko wyjątkowo. W tym celu trzeba złożyć pisemne oświadczenie drugiej stronie. Konieczne może się też okazać wytoczenie powództwa o zapłatę bądź przeciwegzekucyjnego, jeśli ugoda stała się podstawą wyroku i następnie egzekucji komorniczej.

Ugoda sądowa

Pracodawca i pracownik mogą też na każdym etapie postępowania sądowego zawrzeć ugodę sądową. Jej celem jest skrócenie i zakończenie postępowania. Nie wyłącza to obowiązku sądu wyjaśnienia okoliczności sprawy i związanych z nimi przesłanek ugody, w granicach niezbędnych do prawidłowej oceny dopuszczalności jej zawarcia. Ugoda sądowa jest czynnością o dwojakim charakterze. Po pierwsze jest to czynność materialnoprawna, która wywołuje skutki w sferze praw i obowiązków stron. W szczególności jej wykonanie podlega ocenie w kontekście art. 471 k.c., regulującego skutki niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. Po drugie ma ona również swoje oblicze procesowe, gdyż skutkuje w zasadzie umorzeniem postępowania i podlega ocenie sądu z punktu widzenia zgodności z prawem i zasadami współżycia społecznego. Ugoda jest czynnością procesową dokonaną w przewidzianej prawem formie, które wiąże z nią zamierzony przez strony skutek w postaci wyłączenia dalszego postępowania sądowego co do istoty sporu i wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Zazwyczaj jest ona wciągana do protokołu, potem protokolant odczytuje jej treść, a strony podpisują się własnoręcznie na protokole. Treść ugody powinna dokładnie określać zakres świadczeń w kontekście roszczeń objętych sporem oraz sposób ich wykonania.

Ocena ważności ugody sądowej powinna być dokonywana w świetle art. 203 § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn.zm.). Zgodnie z nim sąd może uznać za niedopuszczalne zawarcie ugody, gdy okoliczności sprawy wskazują, że czynność ta jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W postępowaniu gospodarczym wymogi te doznają zacieśnienia i sąd ma obowiązek uznać ugodę zawartą przez strony za niedopuszczalną tylko wtedy, gdy jej treść jest niezgodna z prawem lub sprzeczna z zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa, a także wtedy, gdy wymaga tego ochrona środowiska lub ochrona produkcji należytej jakości. Ugoda, która nie spełnia wskazanych wymagań, jest bezwzględnie nieważna i jej nieważność może być wykazywana w postępowaniu, w którym została zawarta, do czasu jego prawomocnego zakończenia, a nawet później (np. w drodze skargi o wznowienie postępowania). Ustalenia faktyczne i ocena prawna, co do tego, że strona ugody sądowej nie może uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli jako złożonego pod wpływem błędu, albowiem nie są spełnione przesłanki przewidziane w art. 918 k.c. oraz art. 88 k.c., nie wykluczają ustalenia i oceny, że ugoda sądowa jest bezwzględnie nieważna jako czynność niezgodna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo rażąco naruszająca usprawiedliwiony interes osób uprawnionych (por. wyrok SN z 1 lutego 2000 r. sygn. akt I PKN 503/99, OSNP z 2001 r. nr 12, poz. 411).

Uchylenie się od skutków procesowych ugody sądowej wygląda bardzo podobnie jak w przypadku ugody pozasądowej. Stosujemy tu po prostu omówione już art. 917-918 k.c. Między innymi obowiązuje zasada, zgodnie z którą nie można uchylić się od skutków ugody z powodu odnalezienia dowodów co do roszczeń, których ugoda dotyczy, chyba że została zawarta w złej wierze. Przechodząc na grunt procesowy, należy wskazać, że konsekwencją ugody jest umorzenie postępowania wobec faktu, iż wydanie wyroku stało się zbędne. Uchylenie się od skutków prawnych ugody zależy co do formy i swych skutków od etapu postępowania sądowego. Po posiedzeniu, na którym strony podpisały ugodę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Jest ono zaskarżalne zażaleniem w 7-dniowym terminie (zazwyczaj liczonym od ogłoszenia postanowienia albo od dnia doręczenia, jeżeli zgłoszono takie żądanie w trybie art. 357 § 1 k.p.c.). Do czasu uprawomocnienia się postanowienia jest zatem możliwe odwołanie ugody za pomocą zażalenia. Co oczywiste muszą jednak znaleźć się w nim uzasadnione powody takiej decyzji oceniane przez pryzmat art. 918 k.c. Jak wskazał SN w postanowieniu z 26 października 1998 r. (sygn. akt III CKN 824/98, OSNC z 1999 r. nr 4, poz. 78): „samo »odwołanie ugody«, bez wykazania przyczyn wadliwości zawartego w niej oświadczenia woli, nie uzasadnia zażalenia na umorzenie postępowania”. Jest więc w zasadzie konieczne powołanie się na błąd oceniany w kontekście art. 918 k.c. Pozostałe wady oświadczenia woli (brak świadomości i swobody, groźba, podstęp) mogą być stosowane na zasadach ogólnych. W szczególności groźba musi być bezprawna, a ponadto z okoliczności powinno wynikać, że osoba składająca oświadczenie mogła się obawiać, iż jej samej lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste lub majątkowe.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

dr Arletta Bolesta

Adwokat kościelny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »