| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Ceny transferowe > Ustawa o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania

Ustawa o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania

W Dzienniku Ustaw z 14 listopada 2019 r. opublikowana została ustawa z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych. Jakie regulacje zawiera nowa ustawa i od kiedy wejdą one w życie?

Ustawa z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dziennik Ustaw rok 2019 poz. 2200) wejdzie w życie z dniem 29 listopada 2019 r., z wyjątkiem wskazanych w ustawie regulacji, które wchodzą w życie: z dniem 1 stycznia 2020 r. lub z dniem 1 lipca 2020 r.

Implementacja przepisów unijnych

Ustawa stanowi implementację do polskiego porządku prawnego rozwiązania przewidziane w dyrektywie Rady (UE) 2017/1852 z dnia 10 października 2017 r. w sprawie mechanizmów rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w Unii Europejskiej (Dz. U. UE. L. z 2017 r. Nr 265, str. 1).

Celem nowych regulacji, wprowadzanych na podstawie dyrektywy, jest zapewnienie podatnikowi ochrony wobec możliwości powstania problemu podwójnego lub wielokrotnego opodatkowania na gruncie działalności prowadzonej w dwóch lub większej liczbie państw członkowskich, poprzez zapewnienie środków, dających możliwość rozstrzygnięcia sporu dotyczącego podwójnego opodatkowania. Jednocześnie problematyka ta jest uregulowana w stanowiących źródła powszechnie obowiązującego prawa ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania (umowy bilateralne), a także w wielostronnej umowie międzynarodowej - Konwencji w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (zwanej dalej: Konwencją Arbitrażową).

W nowej ustawy chodzi zatem m.in. o zwiększenie przejrzystości środków umożliwiających rozwiązywanie sporów mogących powstać na tle problematyki podwójnego opodatkowania, poprzez wskazanie możliwych procedur, przy jednoczesnym zapewnieniu jasnych reguł ich inicjowania oraz pozostawienie w tym zakresie wyboru wnioskodawcy.

Powyższe cele mają być realizowane poprzez:

Po pierwsze, wprowadzenie nowej procedury rozstrzygania sporów w zakresie unikania podwójnego opodatkowania.

Ustawa wprowadza procedurę zapewniającą ujednolicenie zasad rozwiązywania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania dochodów w ramach Unii Europejskiej, która została przewidziana w dyrektywie Rady 2017/1852. Dotyczy ona spraw, które prowadzą do sporów powstałych w związku z interpretowaniem i stosowaniem umów i konwencji przewidujących eliminowanie podwójnego opodatkowania dochodu lub majątku, których stroną jest Rzeczpospolita Polska i inne państwa członkowskie („kwestie sporne”). W ramach tej procedury wprowadzone zostają ramy czasowe i instytucjonalne oraz zasady na jakich odbywać się będzie przyjęcie i rozpatrzenie wniosku inicjującego procedurę wzajemnego porozumiewania się, jej przeprowadzenie oraz ustanawianie komisji, w skład których wchodzić będą niezależne osoby. Ponadto, w ramach procedury, zapewnione zostaną jednolite gwarancje rozstrzygnięcia kwestii spornej, interakcje z krajowymi postępowaniami i zasady odstępstwa od procedury. Ponadto ustawa zapewnia środki zaskarżenia w określonych sytuacjach oraz przewiduje uproszczenia w dostępie do procedury dla osób fizycznych i mniejszych jednostek w rozumieniu dyrektywy Rady 2017/1852.

Po drugie, uporządkowanie procedur dotyczących podwójnego opodatkowania, poprzez uwzględnienie istniejących, dostępnych już środków w postaci:

a) postępowań prowadzonych na podstawie Konwencji Arbitrażowej oraz

b) postępowań prowadzonych na podstawie umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

– w ramach jednego aktu prawnego, by uniknąć ich rozproszenia, zwiększając tym samym ich przejrzystość i dając możliwość wyboru zastosowania określonego środka.

W ustawie zostały zamieszczone również przepisy zawarte dotychczas w treści ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.) w dziale IIA „Porozumienia w sprawach ustalenia cen transferowych”, dotyczące uprzednich porozumień cenowych. Dodatkowo do regulacji tych wprowadzono zmiany, mające na celu zwiększenie efektywności postępowania oraz ujednolicenie tej regulacji z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. przepisami w zakresie cen transferowych.

Celem ustawy jest także wprowadzenie do polskiego systemu prawa podatkowego programu opartego na współpracy między podatnikami a organami podatkowymi (co-operative compliance). Regulacje dotyczące powyższych rozwiązań zostały wprowadzone w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. W ramach procedur ukierunkowanych na współdziałanie (co-operative compliance) zostały przewidziane dwa rozwiązania uzgodnieniowe. Podstawę ma stanowić umowa o współdziałanie, a w ramach zawartej umowy o współdziałanie, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z podatnikiem porozumienie podatkowe w zakresie objętym tą umową w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego, ustalania cen transferowych, braku zasadności zastosowania klauzuli o unikaniu opodatkowania, wysokości prognozowanego na następny rok podatkowy zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, a także innej sprawie, niezbędnej dla zapewnienia prawidłowej realizacji umowy o współdziałanie. Ustawa przewiduje przy tym, iż Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza audyt podatkowy wobec podatnika przed zawarciem umowy o współdziałanie (audyt wstępny) oraz w trakcie obowiązywania umowy o współdziałanie (audyt monitorujący) w celu sprawdzenia:

1) prawidłowości wypełniania obowiązków podatkowych;

2) skuteczności i adekwatności ram wewnętrznego nadzoru podatkowego.

Możliwość zawarcia umowy o współdziałanie została jednak ograniczona i może ona zostać zawarta przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej jedynie na wniosek największych podmiotów, czyli takich, których wartość przychodu, wskazana w zeznaniu podatkowym uregulowanym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, w poprzednim roku podatkowym przekroczyła równowartość 50 mln euro.

Definicja rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania

Zgodnie z ustawą procedura rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania, to procedura:

a) rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członkowskimi Unii Europejskiej,

b) wzajemnego porozumiewania się prowadzoną na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,

c) eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysku podmiotów powiązanych.

Wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej

W ustawie została określona m.in. procedura rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania, którą wszczyna się na wniosek podatnika.

W art.5 ustawy wskazuje się, że pisma kierowane do Ministra Finansów przez wnioskodawcę są składane w formie pisemnej w postaci papierowej lub elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z2019r. poz.700, 730, 848 i1590) lub za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej po uprzednim uzgodnieniu z Ministrem Finansów.

Pismo kierowane do Ministra Finansów przez wnioskodawcę powinno zawierać:

1) dane identyfikacyjne składającego pismo:

a) w przypadku osoby fizycznej imię i nazwisko, a w pozostałych przypadkach pełną nazwę,

b) adres miejsca zamieszkania albo siedziby oraz jeżeli występuje adres miejsca prowadzenia działalności,

c) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż wskazany na podstawie lit.b,

d) identyfikator podatkowy, a w przypadku jego braku numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość lub inny numer identyfikacyjny;

2) treść żądania, a w przypadku wniosku o rozstrzygnięcie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania również wskazanie jednej z procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania, której wniosek dotyczy;

3) w przypadku dołączenia załączników ich listę;

4) podpis wnioskodawcy.

Polecamy: PODATKI 2020 – Komplet

Poza tym, pismo składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej:

1) jest opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym albo uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej;

2) zawiera adres elektroniczny składającego pismo.

Pisma należy sporządzać w języku polskim, chyba że Minister Finansów dopuści składanie pism w języku obcym.

Podmiot składający wniosek może działać przez pełnomocnika, w tym celu do pierwszego pisma składanego przez pełnomocnika dołącza się pełnomocnictwo, jeżeli nie zostało uprzednio złożone przez mocodawcę.

Etapy wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej

Ustawa określa zasady składania wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej. W  art.11 ustawy wskazuje się, że osoba, której dotyczy spór, może złożyć wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej dotyczącej podwójnego opodatkowania między zainteresowanymi państwami w terminie 3 lat od dnia otrzymania pierwszego zawiadomienia o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna.

Wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej należy składać równocześnie do organów zainteresowanych państw (z za-strzeżeniem art.14 ustawy) w:

1) języku urzędowym tego zainteresowanego państwa zgodnie z jego prawem krajowym lub

2) innym języku, który został zaakceptowany przez organ zainteresowanego państwa do tego celu.

Informacje o innym języku zaakceptowanym przez organy zainteresowanych państw do celów złożenia wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Finansów.

Minister Finansów w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej:

1) potwierdza otrzymanie wniosku;

2) zawiadamia o otrzymaniu wniosku organy innych zainteresowanych państw, wskazując język, którego będzie używał do przekazywania informacji w toku procedury.

Osoba, której dotyczy spór, może wycofać wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej.

Podstawa prawna:

- ustawa z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych Dziennik Ustaw rok 2019 poz. 2200.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Beata Mosór

Zastępca Dyrektora ds. Marketingu i PR w NetArt

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »