| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Koszty > Inwestycje w obcych środkach trwałych - podatkowe rozliczenie kosztów

Inwestycje w obcych środkach trwałych - podatkowe rozliczenie kosztów

Ministerstwo Finansów udzieliło wyjaśnień w zakresie rozliczeń podatkowych kosztów inwestycji w obcych środkach trwałych. Wyjaśnienia te dotyczą terminu ujęcia inwestycji w obcych środkach trwałych w kosztach uzyskania przychodów a także zasad rozliczenia takich Inwestycji po zakończeniu umowy najmu.

Definicja inwestycji w obcych środkach trwałych

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych, ale definiuje pojęcie inwestycji.

Inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy o rachunkowości. Z kolei środki trwałe w budowie wg ustawy o rachunkowości to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji.

Nakłady związane z czynnościami konserwacyjnymi lub mającymi charakter odtworzeniowy, przywracający środkom trwałym pierwotny poziom techniczny (remont) nie są inwestycjami w obcych środkach trwałych.

Przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych zalicza się do środków trwałych podlegających amortyzacji bez względu na przewidywany okres ich używania.

Polecamy: 11 kluczowych zmian 2019 – PODATKI I KADRY

Polecamy: Jak przygotować się do zmian 2019. Podatki, rachunkowość, prawo pracy i ZUS

Kiedy inwestycje w obcych środkach trwałych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

Data ujęcia inwestycji w obcych środkach trwałych w kosztach uzyskania przychodów zależy od wysokości poniesionych nakładów i rodzaju składników, na które zostały one poniesione.

Nakłady o wartości mniejszej bądź równej 10.000 zł (3.500 zł do 31 grudnia 2017 r.) mogą być zaliczone do kosztów:

  • bezpośrednio w miesiącu oddania ich do używania albo
  • poprzez odpisy amortyzacyjne, dokonywane od wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym, przy zastosowaniu wybranej metody amortyzacji albo jednorazowym odpisem amortyzacyjnym w miesiącu oddania do używania albo w miesiącu następnym.

Nakłady o wartości przewyższającej 10.000 zł (3.500 zł do 31 grudnia 2017 r.) podlegają zaliczeniu do kosztów wyłącznie w poprzez odpisy amortyzacyjne. Podatnik ma możliwość wyboru jednej z niżej wymienionych metod amortyzacji:

1) metodę liniową wg stawek z Wykazu stawek amortyzacyjnych właściwych dla środków trwałych, w których dokonano inwestycji

2) metodę liniową wg stawek indywidualnych ustalonych przez podatnika, z zachowaniem minimalnych okresów:

  • 10 lat dla inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach,
  • 30 miesięcy dla inwestycji w obcych środkach transportu, w tym samochodach osobowych,
  • 24 miesiące – gdy wartość początkowa inwestycji w obcych środkach trwałych zaliczanych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych nie przekracza 25.000 zł,
  • 36 miesięcy – gdy wartość początkowa inwestycji w obcych środkach trwałych zaliczanych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych jest wyższa od 25.000 zł i nie przekracza 50.000 zł,
  • 60 miesięcy – gdy wartość początkowa inwestycji w obcych środkach trwałych zaliczanych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych przekracza 50.000 zł.

3) metodę degresywną, która może mieć zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do inwestycji w obcych środkach trwałych, takich jak maszyny i urządzenia zaliczone do grupy 3–6 i 8 KŚT oraz środki transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych,

4) amortyzację jednorazową dla inwestycji w środkach trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych.

Przykład 1.
Podatnik, który poniósł nakłady na adaptację wynajętego lokalu niemieszkalnego w wys. 15.000 zł, kwalifikujące się do inwestycji w obcych środkach trwałych, może dokonywać odpisów amortyzacyjnych przy zastosowaniu indywidualnej stawki amortyzacyjnej, z zachowaniem minimalnego okresu 10 lat, a zatem w wysokości 10% rocznie. Miesięczny odpis amortyzacyjny będzie wynosił 125 zł (15.000 zł x 10%) : 12 miesięcy).

Podatnik może też amortyzować inwestycję w obcym środku trwałym wg stawki indywidualnej przez okres dłuższy niż 10 lat albo przy zastosowaniu stawki z Wykazu stawek amortyzacyjnych, tj. 2,5%.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Artykuł Partnerski

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Elżbieta Jachymczak

Publicystka ekonomiczna, bankowczyni, pedagog.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »