| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Koszty > Nieściągalne wierzytelności w kosztach spółki działającej na podstawie ustawy o kredycie konsumenckim

Nieściągalne wierzytelności w kosztach spółki działającej na podstawie ustawy o kredycie konsumenckim

Treść art. 59a ustawy o kredycie konsumenckim świadczy o tym, że ustawa ta jest odrębną ustawą regulującą zasady funkcjonowania jednostek organizacyjnych uprawnionych do udzielania pożyczek. A zatem, spółka akcyjna będąca instytucją pożyczkową, prowadzącą działalność w oparciu o ustawę o kredycie konsumenckim, spełnia przesłanki uznania jej za jednostkę organizacyjną uprawnioną, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jej funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek), o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy o CIT.

Tak wynika z wyroku WSA w Białymstoku z 6 czerwca 2017 r., I SA/Bk 238/17.

Sprawa dotyczyła spółki akcyjnej, prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie usług finansowych, głównie w zakresie udzielania pożyczek gotówkowych konsumentom. Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej spółki według PKD są pozostałe formy udzielania kredytów (PKD 64.92.Z). Spółka jest instytucją pożyczkową w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy o kredycie konsumenckim.

Na tym tle spółka wystąpiła do organu podatkowego z wnioskiem o wydanie interpretacji, pytając, czy spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności z tytułu odpisanych jako nieściągalne, wymagalnych, a niespłaconych pożyczek (w części dotyczącej kwoty kapitału pożyczki), zawartych przed dniem 11 października 2015 r., które stanowią kredyt konsumencki w rozumieniu ustawy o kredycie konsumenckim, w stosunku do których łączne spełnienie warunków zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, tj. odpisanie jako wierzytelność nieściągalna oraz udokumentowanie nieściągalności wierzytelności w sposób określony w art. 16 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) - nastąpiło po dniu 11 października 2015 r.

Przedstawiając swoje stanowisko spółka stwierdziła, że wierzytelności z tytułu odpisanych jako nieściągalne, wymagalnych, a niespłaconych pożyczek (w części dotyczącej kwoty kapitału pożyczki), zawartych przed dniem 11 października 2015 r., stanowiących kredyt konsumencki w rozumieniu ustawy o kredycie konsumenckim, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy o CIT stanowią u niej koszt uzyskania przychodu. Podkreśliła, że ustawa o kredycie konsumenckim jest bowiem odrębną ustawą, w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy o CIT, która reguluje zasady funkcjonowania i uprawnia jednostki organizacyjne (instytucje pożyczkowe) do udzielania kredytów konsumenckich.

Organ uznał to stanowisko za nieprawidłowe. W uzasadnieniu podał, że ustawy o kredycie konsumenckim nie można uznać za odrębną ustawę w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy o CIT, która ma taką samą rangę co przepisy ustaw regulujących zasady funkcjonowania jednostek, uprawnionych do udzielania kredytów (pożyczek), np. ustawa - Prawo bankowe, czy ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (dalej: ustawa o SKOK). W związku z tym, spółka nie będzie mogła zaliczyć na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy o CIT, wierzytelności z tytułu odpisanych jako nieściągalne, wymagalnych, a niespłaconych pożyczek niezależnie od tego, czy zostały one zawarte przed dniem 11 października 2015 r., czy po tej dacie.

Polecamy: INFORLEX Księgowość i Kadry

WSA w Białymstoku nie podzielił stanowiska organu i uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd przychylił się do twierdzeń spółki przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji, zgodnie z którymi, błędem organu jest twierdzenie, że przepisy ustawy o kredycie konsumenckim nie mogą być traktowane jako przepisy ustawy odrębnej regulującej zasady i zakres działalności instytucji pożyczkowych. Niewątpliwie o odrębności tej ustawy, stanowi dodany art. 59a ustawy o kredycie konsumenckim a zatem ustawa reguluje działalność pożyczkową. Przepis art. 59a ustawy o kredycie konsumenckim wyraźnie mówi jaka musi być struktura, jaki wkład własny itd. Zatem twierdzenie, że przepis ten nie reguluje działalności i zasad funkcjonowania, jest w ocenie sądu dotknięte błędem.

Aleksandra Młoczkowska

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Premiere Design

Architektura Wnętrz

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »