Wydatki na makijaż i fryzjera nie są ponoszone w celu uzyskania przychodów, a wygląd świadczy o kulturze, stwierdził Dyrektor KIS

• Wydatek osobisty czy koszt uzyskania przychodu?
• Nie każdy wydatek poniesiony w związku z działalnością jest kosztem
• Wydatki na makijaż i fryzjera nie są ponoszone w celu uzyskania przychodów

Wydatek osobisty czy koszt uzyskania przychodu?

Rodzaje wydatków, które przedsiębiorca ponosi w celu uzyskania przychodów są uzależnione m.in. od tego, jaki jest charakter prowadzonej przez niego działalności. Jak wynika z art. 22 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Definicja kosztów zawarta w tej regulacji ma dość ogólny charakter, co pozwala na stosowanie jej bez względu na profil i charakter prowadzonej działalności, a jednocześnie sprawia, że ten sam wydatek u jednego podatnika może mieć charakter kosztu uzyskania przychodu, a u drugiego nie. Aby ocenić swoją sytuację każdy przedsiębiorca powinien więc w pierwszej kolejności zweryfikować, czy rodzaj wydatku, który poniósł nie został zamieszczony w katalogu negatywnym kosztów uzyskania przychodów, a następnie zweryfikować to, czy został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a także, czy podatnik będzie w stanie to wykazać.

Wydatkami, których rozliczanie sprawia podatnikom szczególnie dużo problemów są wydatki znajdujące się na pograniczu wydatków osobistych i związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W przypadku osób fizycznych prowadzących działalność jednoosobową często trudno przeprowadzić między nimi wyraźną granicę. W tym kontekście często mów się np. o wydatkach na zakup okularów, w przypadku których często używanym argumentem jest to, że pracownicy pracujący przy monitorach ekranowych mają prawo do refundacji ich zakupu przez pracodawcę. Niestety w przypadku przedsiębiorców organy podatkowe traktują tego rodzaju koszty jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. O jakich kosztach warto jeszcze powiedzieć w tym kontekście?

Polecamy: Kalendarz 2026

Nie każdy wydatek poniesiony w związku z działalnością jest kosztem

W interpretacji indywidualnej z 15 grudnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (nr 0112-KDIL2-2.4011.853.2025.2.KP) udzielił odpowiedzi na pytania podatniczki dotyczące tej problematyki. Jak wskazała we wniosku, prowadzi ona jednoosobową działalność gospodarczą o charakterze artystycznym, edukacyjnym i twórczym. Jest pianistką, artystką estradową, influencerką i edukatorką. W ramach prowadzonej działalności tworzy i publikuje treści wideo w mediach społecznościowych (m.in. nagrania koncertów, ćwiczeń na fortepianie, relacje z wydarzeń kulturalnych, współprace reklamowe), a także prowadzi zajęcia edukacyjne (m.in. kursy online, warsztaty i lekcje gry na fortepianie). Jak wskazała przedsiębiorczyni we wniosku, w jej pracy kluczowe znaczenie ma wizerunek i prezentacja, a w materiałach wideo, na koncertach i podczas zajęć edukacyjnych często eksponowane są zbliżenia na twarz, rzęsy oraz dłonie (np. podczas gry na fortepianie). Profesjonalny, estetyczny wygląd jest istotny nie tylko na scenie, lecz także podczas prowadzenia zajęć edukacyjnych, wpływa bowiem na postrzeganie profesjonalizmu przez uczestników.

W związku z tym, że prowadzone przez podatniczkę nagrania i zajęcia edukacyjne mają charakter komercyjny i są dla niej źródłem przychodów, uważa ona, że ponoszone przez nią wydatki na profesjonalny makijaż, stylizację fryzury, stylizację i przedłużanie rzęs, pielęgnację i stylizację paznokci, a także zakup i utrzymanie ubrań, kostiumów i strojów wykorzystywanych podczas koncertów, nagrań wideo, prowadzenia zajęć edukacyjnych i wydarzeń promujących działalność, stanowią koszty uzyskania przychodów. Wydatki te są ponoszone wyłącznie w związku z wykonywaniem działalności i przygotowaniem do nagrań, koncertów, wystąpień publicznych oraz zajęć edukacyjnych i w ocenie podatniczki nie mają charakteru prywatnego i nie służą jej osobistym potrzebom.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał takie podejście za nieprawidłowe. Jak wskazał w wydanej interpretacji, zwrot „w celu”, którego ustawodawca użył w regulacji definiującej koszty uzyskania przychodów oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Przy kwalifikowaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek wymaga nie tylko oceny pod kątem tego, czy jego poniesienie miało związek z konkretnymi przychodami, ale także z punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła.

Wydatki na makijaż i fryzjera nie są ponoszone w celu uzyskania przychodów

Jak wskazał organ w uzasadnieniu wydanej interpretacji, o tym co jest celowe i potrzebne w ramach prowadzonej działalności, decyduje podmiot, który ją prowadzi, a nie organ podatkowy. Jednak na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Odnosząc się do wydatków wskazanych przez podatniczkę we wniosku organ ocenił, że zarówno wydatki na profesjonalny makijaż, stylizację fryzury, stylizację i przedłużanie rzęs, jak i pielęgnację i stylizację paznokci to co do zasady mają one charakter wydatków związanych z funkcjonowaniem osoby w życiu społecznym. Ocenił, że Niezależnie bowiem od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, każda osoba może nabywać dostosowane do własnych wymagań usługi np. kosmetyczki, fryzjera itp. Podobnie jest w odniesieniu do ubrań i kostiumów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Z tej też przyczyny zakup tych usług/rzeczy stanowi co do zasady spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej. Mają one charakter wydatków osobistych związanych z poprawą wizerunku i w konsekwencji nie można ich uznać za ściśle związane z działalnością gospodarczą.

Polecamy: Wybór formy opodatkowania

W interpretacji zwrócono również uwagę na to, że profesjonalny, schludny i estetyczny wygląd świadczy o kulturze osobistej i nie jest zależny od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast obowiązujące zasady współżycia społecznego wymagają, aby osoby prowadzące działalność gospodarczą posiadały wygląd adekwatny do wykonywanego zawodu, podobnie zresztą jak osoby zatrudnione w innych zawodach, np. nauczyciele, urzędnicy, prawnicy itp. Zdaniem organu, niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej każda osoba może korzystać z usług fryzjera czy kosmetyczki, a także nabywa i używa dostosowaną do własnych wymagań odzież oraz dba o jej utrzymanie. Z tej też przyczyny zakupy tych rzeczy i usług stanowią spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej.