Nie ma PIT, gdy nie można ustalić dochodu

Brak podstaw do ustalenia konkretnemu pracownikowi kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów organizowanych imprez nie zależy od charakteru tych imprez. Podobne skutki podatkowe – brak przychodu dla pracownika – występują w przypadku organizowania imprez o charakterze zarówno integracyjnym, szkoleniowym jak i okolicznościowym.

Tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 2 czerwca 2011 r. (nr ILPB1/415-286/08/11-S/AG).

To oczywiście korzystna dla podatników interpretacja i stanowi odejście od dotychczasowej linii interpretacyjnej fiskusa w kwestii nieodpłatnych świadczeń dla pracowników.

Odejście jednak nie dobrowolne, a wymuszone w tym przypadku uchyleniem poprzedniej interpretacji w tej sprawie przez wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 1326/08, podtrzymany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt II FSK 1531/09. Sądy uznały stanowisko podatnika za prawidłowe więc i organ podatkowy musiał zmienić interpretację.

Podatnik organizuje dla swoich pracowników imprezy integracyjne (w lokalu gastronomicznym, wyjazdowe) oraz okolicznościowe. Część tak organizowanych imprez zawiera elementy szkoleniowe lub informacyjne w szczególności o realizowanych przez pracodawcę projektach, wdrażanych obecnie i przyszłych procesach budowlanych oraz planowanym rozwoju firmy, a część ma wyłącznie charakter integracyjny. 

Zdaniem podatnika/pracodawcy w sytuacji, w której nie jest możliwe przypisanie konkretnej wartości świadczenia na rzecz określonego pracownika nie może zostać ustalony ewentualny przychód pracownika. Pracodawca organizujący imprezę dla ogółu pracowników, opłaca zbiorczo koszty takich imprez w sposób uniemożliwiający ustalenie, jaka część wydatków przypada na konkretnego pracownika.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości doliczania do dochodu pracownika świadczenia ryczałtowego w przypadku, gdy nie można określić rzeczywistej wartości z jakiej faktycznie skorzystał pracownik.

Warto przypomnieć, że jeżeli przedmiotem nieodpłatnego świadczenia lub świadczenia częściowo odpłatnego nie jest rzecz lub usługa wchodząca w zakres działalności pracodawcy, wartość pieniężną tego rodzaju świadczenia ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b ustawy. Stąd też, w sytuacji usług zakupionych przez pracodawcę, wartość pieniężną tych świadczeń ustala się według cen zakupu. 

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o PIT, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

- jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców (art. 11 ust. 2a pkt 1 ustawy),

- jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu (art. 11 ust. 2a pkt 2),

- jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku (art. 11 ust. 2a pkt 3),

- w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia (art. 12 ust. 2a pkt 4). 

A stosownie do art. 31 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy“, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy. 

W świetle postanowień art. 11 ust. 1 powołanej ustawy – jak wskazano w ww. wyroku WSA we Wrocławiu - nie jest uprawnione uznanie, iż opodatkowaniu podlega prawo do skorzystania ze świadczeń, bez względu na to, czy pracownik z tego świadczenia skorzystał. W rezultacie powyższego, w przypadku świadczeń nieodpłatnych opodatkowaniu może podlegać tylko przychód rzeczywiście otrzymany, a nie możliwy do otrzymania. O przychodzie pracownika można mówić, gdyby korzystał on z postawionych do dyspozycji świadczeń, a ponadto możliwe byłoby ustalenie wartości tego świadczenia wg metod określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oczywiście podatnicy nie mogą jeszcze się cieszyć, bo nadal czekamy na uchwałę pełnego składu Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie pakietów medycznych.  Podobno możemy jej się spodziewać, gdy wszyscy sędziowie wrócą z wakacji, czyli jesienią 2011 r.

Być może jakąś zapowiedzią tej uchwały są coraz korzystniejsze dla podatników w przedmiotowej materii nieodpłatnych świadczeń orzeczenia sądów, które inaczej interpretują przepisy niż słynna uchwała NSA z 24 maja 2010 r. (sygn. II FPS 1/10).

Pakiety medyczne od pracodawcy są przychodem pracownika

Czy imprezy integracyjne są przychodem pracownika … nawet nieobecnego?

Kiedy pracownik uzyskuje przychód z imprezy firmowej?