Skarbówka potwierdza: można odliczyć w PIT remont, montaż klimatyzacji, wymianę pieca, wyposażenie łazienki, kuchni, sprzęt AGD - w celu przystosowania mieszkania dla osoby z niepełnosprawnością

•  Czym jest ulga rehabilitacyjna i kto może z niej skorzystać?
• Co to jest adaptacja i wyposażenie
• Odliczenie jakich wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań akceptuje Skarbówka. Przykłady z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

 Czym jest ulga rehabilitacyjna i kto może z niej skorzystać?

Jak już wskazano na wstępie, tzw. ulga rehabilitacyjna to odliczenie podatkowe określone w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT). Przepis ten pozwala odliczać od dochodu przed obliczeniem podatku kwoty poniesionych przez siebie wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Jest to tzw. ulga rehabilitacyjna.

Co ważne ulga ta jest dostępna nie tylko dla podatników płacących podatek PIT obliczony wg skali podatkowej (ale nie dla płacących tzw. podatek liniowy 19%) ale także dla płacących ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Rodzaje wydatków, które można odliczyć zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, a zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i ust. 13 tego artykułu.

W szczególności (między innymi) w ramach ulgi rehabilitacyjnej można odliczać wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności – co wynika wprost z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT.

Ponadto odliczyć można także zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego (art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT).

Warto wiedzieć, że na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o PIT ww. wydatki mogą być odliczone o ile nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Czyli można odliczyć tyle ile się samemu wydało na ww. cele. Trzeba też mieć (na wypadek ew. kontroli skarbówki) jakiś dokument potwierdzający poniesienie wydatków.

Korzystać z tej ulgi mogą osoby (podatnicy PIT), które posiadają:
1) orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

A jeżeli w przepisach art. 26 ust. 7a ustawy o PIT jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2) grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Dodatkowo z omawianej ulgi rehabilitacyjnej mogą korzystać osoby, na których utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Na podstawie art. 26 ust. 7e ustawy o PIT osobą niepełnosprawną pozostającą na utrzymaniu podatnika, jest osoba niepełnosprawna, której roczny dochód nie przekracza dwunastokrotności renty socjalnej (w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego), będąca dla podatnika: współmałżonkiem, dzieckiem własnym, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie, pasierbem, rodzicem, rodzicem współmałżonka, rodzeństwem, ojczymem, macochą, zięciem lub synową.

A zatem jeżeli osoba niepełnosprawna ma wyższy dochód w danym roku, to jej opiekun nie może skorzystać za ten rok z ulgi rehabilitacyjnej.

W grudniu 2025 r. renta socjalna wynosiła 1878,91 zł brutto, a jej dwunastokrotność: 22 546,92 zł brutto. Zatem tego limitu nie mogły przekroczyć dochody niepełnosprawnego w 2025 roku aby nie stracił on statusu osoby pozostającej na utrzymaniu podatnika (ww. członka rodziny) w kontekście ulgi rehabilitacyjnej.

Więcej informacji na temat zasad i warunków korzystania z ulgi rehabilitacyjnej w artykule dostępnym pod poniższym linkiem:

Co to jest adaptacja i wyposażenie

We wszystkich niemal interpretacjach dot. ulgi rehabilitacyjnej - jeżeli wnioskodawca pytał o możliwość odliczenia wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (jak przykładowo w interpretacji z 6 czerwca 2025 r. - sygn. 0112-KDIL2-1.4011.330.2025.3.MB), Dyrektor KIS wyjaśnia znaczenie użytych w przepisie art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku”. Zaś „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Jak wyjaśnił Dyrektor KIS:
- Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku.
Wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe.
Zatem – zdaniem organów podatkowych - adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Innymi słowy, przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej.

Zdaniem Dyrektora KIS pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Ponadto organ podatkowy zwrócił uwagę, że przedmiotowy przepis art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIIT nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest – zdaniem Dyrektora KIS - to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Odliczenie jakich wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań akceptuje Skarbówka. Przykłady z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Jak już wyżej wspomniano w ramach ulgi rehabilitacyjnej można odliczyć wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Wskazujemy poniżej kilkanaście przykładów z interpretacji indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej odnośnie wydatków na te cele.

Zmiana ogrzewania węglowego na ogrzewanie gazowe

W interpretacji z 6 czerwca 2025 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.330.2025.3.MB), Dyrektor KIS stwierdził:
„W opisanym stanie faktycznym wydatki poniesione w związku ze zmianą ogrzewania węglowego na ogrzewanie gazowe, zostały poniesione w związku z adaptacją i wyposażeniem lokalu mieszkalnego, stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności. Ogrzewanie gazowe ułatwia Panu funkcjonowanie i wykonywanie podstawowych czynności życiowych, stosownie do Pana potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Zatem wydatki te zostały poniesione na Pana cele rehabilitacyjne wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, może Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione w związku ze zmianą ogrzewania węglowego na ogrzewanie gazowe, w części w jakiej nie zostały Panu zwrócone.”

O tę interpretację wystąpił podatnik z orzeczoną niepełnosprawnością (schorzenia kardiologiczne), która nie pozwala na jakikolwiek większy wysiłek fizyczny. Podatnik ten miał przeciwskazania lekarskie do dźwigania ciężarów takich jak opał do pieca na paliwo stałe (np. węgiel, drewno). Z tego powodu był zmuszony zmienić typ ogrzewania z węglowego na gazowe. W tym zakresie konieczne było zakupienie pieca gazowego i wykonanie prac montażowych. Podatnik wskazał, że na te wydatki dostał częściowe dofinansowanie z programu Czyste Powietrze.

Adaptacja i wymiana wyposażenia kuchni

W interpretacji z 30 grudnia 2025 r. (sygn. 0112-KDSL1-1.4011.665.2025.3.AO) Dyrektor KIS stwierdził:
„(…) uzasadnione jest uznanie poniesionych przez Panią wydatków, których dotyczy Pani pytanie na: zmianę drzwi na suwane bez klamki, gdzie w pełni otwarte drzwi będą schowane na ścianie i przez to poszerzy się światło drzwi; wymianę mebli kuchennych na takie z systemem powolnego domykania, ograniczając ryzyko przytrzaśnięcia palców; dopasowanie szerokości blatu z zaokrąglonym wykończeniem do głębokości zmywarki, w celu wyeliminowania ryzyka uderzeń o kant oraz wymianę kuchni gazowo-elektrycznej z piekarnikiem na płytę gazową z zabezpieczeniem uruchomienia przez dziecko i piekarnik z „zimną” szybą oraz schowanymi pokrętłami w celu zabezpieczenia uruchomienia przez dziecko – za wydatki na adaptację lokalu mieszkalnego i jego wyposażenie, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Pani syna.
Zatem, może Pani odliczyć poniesione ww. wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

O tę interpretację wystąpiła podatniczka, która ma syna z orzeczoną niepełnosprawnością, którego niepełnosprawność polega m.in. na tym, że ignoruje ostrzeżenia i polecenia i nie jest w stanie rozpoznać niebezpieczeństwa typu przytrzaśnięcie palców szufladą, czy oparzenie o gorący piekarnik. W celu zapewnienia bezpieczeństwa synowi konieczne była adaptacja kuchni i częściowa wymiana jej wyposażenia.

W innych (przykładowo wymienionych) interpretacjach Dyrektor KIS dopuścił (oczywiście w konkretnych sytuacjach opisanych we wnioskach) prawo odliczenia przez podatnika wydatków na:

1) wydatki na adaptację mieszkania poniesione na płytę indukcyjną i zmywarkę oraz przebudowę wanny na prysznic wraz z kosztami przerobienia instalacji wodno-kanalizacyjnej i elektrycznej oraz montażem uchwytów, a także na pralkę oraz oczyszczacz powietrza z funkcją nawilżenia (interpretacja z 31 grudnia 2025 r. – sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.988.2025.3.AKU),

2) zakup i montaż rolet zamontowanych na oknie (interpretacja z 11 grudnia 2025 r. – sygn. 0115-KDIT2.4011.571.2025.2.MM),

3) zakup i montaż kamery internetowej monitorującej niepełnosprawne dziecko (interpretacja z 23 października 2025 r. – sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.768.2025.2.AKU),

4) panele antypoślizgowe i płytki do pomieszczeń mieszkalnych wraz z uchwytami do przytrzymania się (interpretacja z 11 września 2025 r. – sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.756.2025.1.AKU),

5) adaptację łazienki i toalety - tj. usunięcie progów i wyrównanie poziomów (podłogi) w łazience i toalecie, demontaż wanny i jej zmiana na prysznic, usunięcie oraz położenie glazury i terakoty, montaż uchwytu prysznicowego, malowanie ścian (interpretacja z 29 sierpnia 2025 r. – sygn. 0114-KDIP3-2.4011.548.2025.4.AC),

6) wymiana podłogi (interpretacja z 28 sierpnia 2025 r. – sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.620.2025.2.KK),

7) zakup i montaż nowych okien i drzwi, klimatyzacji i gazowego podgrzewacza wody oraz zakup maty grzewczej (interpretacja z 31 lipca 2025 r. – sygn. 0112-KDSL1-2.4011.349.2025.2.PR),

8) zakup i montaż mebli kuchennych, drzwi i rolet wewnętrznych (interpretacja z 22 lipca 2025 r. – sygn. 0115-KDIT1.4011.340.2025.2.AS),

9) zakup i montaż klimatyzacji (interpretacja z 17 czerwca 2025 r. – sygn. 0112-KDIL2-1.4011.413.2025.2.KP),

10) zakup pralki i suszarki automatycznej, wymiana podłogi na antypoślizgowy gres, remont łazienki – w tym zakup i montaż kabiny prysznicowej bez brodzika z szerokim uchwytem (interpretacja z 11 czerwca 2025 r. – sygn. 0114-KDIP3-2.4011.396.2025.2.AC),

11) zakup roweru stacjonarnego (interpretacja z 27 marca 2025 r. – sygn. 0115-KDWT.4011.32.2021.9.MJ),
W tej ostatniej interpretacji Dyrektor KIS podkreślił, że (…) koniecznym jest, aby rower stacjonarny spełniał warunki urządzenia niezbędnego w rehabilitacji schorzenia będącego przyczyną niepełnosprawności Pana żony. Dla oceny powyższego pomocnym będzie oparcie się na zaświadczeniu lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do zdrowia i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.

12) wymianę okien i drzwi na antywłamaniowe, częściowe wyciszenie mieszkania, założenie klimatyzacji, zabudowanie mieszkania meblami trwale przytwierdzonymi do podłogi, ścian czy sufitu (interpretacja z 11 czerwca 2024 r. – sygn. 0113-KDWPT.4011.20.2024.2.ASZ),

Warto na koniec podkreślić, że każda z indywidualnych interpretacji podatkowych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczy stanu faktycznego (lub zdarzenia przyszłego), który wnioskodawca (podatnik) przedstawił we wniosku i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia tego zdarzenia.
Dyrektor KIS wydając interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie prowadzi postępowania dowodowego.
Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie podatnika chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Natomiast jeżeli podatnik we wniosku o interpretację dokładnie i zgodnie z prawdą przedstawił stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe, to postąpienie przez podatnika zgodnie z tym jak orzekł Dyrektor KIS w interpretacji – nie może podatnikowi szkodzić (np. w przypadku ew. kontroli podatkowej z urzędu skarbowego).

Podstawa prawna:
- art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7-7g oraz ust. 13a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm. – ustawa o PIT).