Kategorie

Delegacja, Nieodpłatne świadczenia

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Udostępnienie przez pracodawcę nieodpłatnie pracownikom nie będącym w podróży służbowej, lecz delegowanych do stałego miejsca pracy poza granicami kraju, kwatery, mieszkania służbowego może i powinno być kwalifikowane jako nieodpłatne świadczenie, po stronie pracownika.
Pracodawcy, którzy zapewniają noclegi pracownikom świadczącym pracę poza miejscem zamieszkania mają twardy orzech do zgryzienia. Pomimo wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie nieodpłatnych świadczeń pracowniczych, nadal pojawiają się wątpliwości, czy jeżeli pracodawca zapewnia pracownikowi nocleg, to powinien rozpoznać u pracownika przychód?
Koszty zakwaterowania, stworzenia odpowiedniego do warunków pracy zaplecza socjalnego oraz dojazdu do miejsca wykonywania pracy są przede wszystkim kosztami pracodawcy i to ponoszonymi w jego interesie wynikającym z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej - nie zaś w interesie pracownika. Zatem, niezależnie od regulacji zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT, tego rodzaju świadczenia nie stanowią przychodu określanego jako wartość innych nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ww. ustawy.
Objęcie pracownika delegowanego za granicę ubezpieczeniem obejmujące następstwa nieszczęśliwych wypadków nie jest nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam fakt ubezpieczenia nie wywołuje żadnych realnych korzyści w majątku pracowników ponieważ nie generuje po stronie pracowników powstania przychodu. Wobec tego na pracodawcy nie ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu.
Orzecznictwo sądów administracyjnych pozwala bronić tezę, że świadczenia na rzecz pracowników mobilnych (przedstawicieli handlowych) obejmujące zapewnienie noclegu na obszarze stanowiącym miejsce świadczenia pracy pracownika nie podlegają opodatkowaniu PIT. Takie świadczenie nie jest bowiem przychodem pracownika. Dlatego pracodawca jako płatnik nie jest obciążony obowiązkami związanymi z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem od wartości takich świadczeń kwoty podatku.
Bezpłatne wyżywienie w podróży służbowej to żaden przychód dla pracownika – twierdzą sądy i eksperci. Urzędy nadal jednak żądają daniny od nadwyżki ponad limity zwolnienia z PIT. To kolejna odsłona wojny o nieodpłatne świadczenia. Podatnicy nieustannie analizują skutki ubiegłorocznego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. I wyciągają kolejne wnioski. Tym razem – w kwestii zwrotu wydatków na wyżywienie w trakcie podróży służbowej.