Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 czerwca 2026 r. (II FSK 1023/23) odniósł się do kwestii kwalifikacji przychodów uzyskiwanych z dzierżawy znaku towarowego wycofanego z działalności gospodarczej do majątku prywatnego. Rozstrzygnięcie ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ przesądza o możliwości opodatkowania takich przychodów ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oraz wskazuje, że o ich kwalifikacji decyduje charakter zawartej umowy, a nie sam przedmiot dzierżawy.
Dzierżawa znaku towarowego a podatek
Sprawa dotyczyła osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa spożywczego. Wnioskodawca był przy tym również właścicielem zarejestrowanego znaku towarowego, który planował wycofać z majątku firmowego do majątku prywatnego, znak ten miałby następnie zostać wydzierżawiony spółce z o.o. za wynagrodzeniem. Wskazano przy tym, że zawierana w tym celu umowa dzierżawy miałaby zostać zawarta poza prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Jednocześnie Wnioskodawca zamierzał zakończyć działalność w zakresie przetwórstwa spożywczego i rozpocząć świadczenie na rzecz spółki z o.o. usług administracyjno-biurowych obejmujących m.in. obsługę zleceń, wystawianie faktur, przygotowywanie dokumentów księgowych, prowadzenie ewidencji czasu pracy oraz sporządzanie analiz i umów, dodatkowo w uzupełnieniu wniosku wskazano dodatkowe usługi obejmujące m.in. pośrednictwo handlowe.
Wnioskodawca zwrócił się o potwierdzenie możliwości zastosowania opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zarówno dla dzierżawy znaku towarowego, po jego wycofaniu z działalności gospodarczej do majątku prywatnego oraz o potwierdzenie tej możliwości dla opisanych we wniosku usług świadczonych na rzecz Spółki z o.o.
Wnioskodawca stanął przy tym na stanowisku, że zarówno przychody z dzierżawy znaku towarowego jak i z świadczonych usług będą mogły korzystać z opodatkowania ryczałtem. Przy określeniu stawek opodatkowania Wnioskodawca stanął na stanowisku, że dzierżawa znaku towarowego powinna podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawek 8,5% oraz 12,5% od nadwyżki ponad 100 000 zł. Natomiast w przypadku świadczonych przez niego usług uznał, że powinny być one opodatkowane stawką 8,5%.
Stanowisko dyrektora KIS
Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 15 lutego 2022 r. (sygn. 0115-KDIT1.4011.856.2021.3.MR) uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe jedynie w części. Wskazał, że przychody z dzierżawy znaku towarowego nie powinny być uznawane za przychody z najmu lub dzierżawy, lecz rozpoznawane jako przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o PIT. Zdaniem organu o kwalifikacji przychodu decydować ma bowiem sam przedmiot umowy, a więc znak towarowy jako prawo majątkowe, a nie sama forma prawna zawartej umowy. W konsekwencji przychody z dzierżawy znaku towarowego nie mogą zostać opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych właściwym dla najmu i dzierżawy. Jednocześnie organ potwierdził, że przychody z planowanych usług administracyjno-biurowych oraz usług pośrednictwa w biznesie mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%.
Stanowisko WSA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 27 października 2022 r. (sygn. I SA/Kr 504/22) nie podzielił stanowiska organu i uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że istota sporu sprowadzała się do ustalenia, czy przychody z dzierżawy znaku towarowego należy zakwalifikować do źródła „najem i dzierżawa” czy „prawa majątkowe”, gdyż od tej kwalifikacji zależeć będzie możliwość opodatkowania ich ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W ocenie sądu przychód z czynszu z tytułu dzierżawy znaku towarowego należało zaliczyć do źródła przychodów z najmu i dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT. Sąd podkreślił, że przedmiotem umowy dzierżawy mogą być również prawa majątkowe, a o kwalifikacji przychodu decyduje charakter zawartej umowy, a nie sam fakt, tego, że jej przedmiotem był znak towarowy. W ocenie sądu należało w tym wypadku rozróżnić, że przychód jest bezpośrednim wynikiem zawartej umowy dzierżawy, natomiast przedstawiony znak towarowy jedynie pośrednio będzie przyczyniał się do powstania tego przychodu w ramach tej umowy stanowiąc jej przedmiot.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 czerwca 2026 r., (sygn. II FSK 1023/23) podzielił stanowisko sądu I instancji, wskazując, że w przypadku dzierżawy znaku towarowego źródłem przychodu jest umowa dzierżawy i wynikający z niej czynsz, a nie samo prawo do znaku towarowego. Oznacza to, że przychody z takiej dzierżawy, zawartej poza działalnością gospodarczą, mogą zostać opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Wyrok ten stanowi istotną wskazówkę dla podatników udostępniających prawa własności intelektualnej, potwierdzając, że o kwalifikacji przychodu decyduje charakter stosunku prawnego łączącego strony, a nie wyłącznie przedmiot zawartej umowy. Jednocześnie wpisuje się on w utrwaloną linię orzeczniczą sądów administracyjnych w tym zakresie.
Joanna Chwiralska - Supervisor Doradca Podatkowy