Estoński CIT kusi prostotą i odroczoną płatnością podatku, ale nie zawsze okazuje się optymalnym rozwiązaniem na cały deklarowany okres. Dobra wiadomość jest taka, że spółka może z niego zrezygnować przed końcem zadeklarowanego okresu przepisy na to pozwalają, choć stawiają jeden istotny warunek: rezygnacja musi nastąpić z końcem roku podatkowego, a nie w jego trakcie. Niedawna interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej tłumaczy jak skorzystać z tej możliwości.
- Stan faktyczny: spółka chciała wyjść z ryczałtu
- Przepisy: co mówi ustawa o CIT
- Stanowisko KIS rezygnacja jest możliwa, ale nie w trakcie roku
- Konsekwencje — co dzieje się po rezygnacji
- Praktyczna wskazówka - pilnuj terminu złożenia deklaracji
- Powołana interpretacja podatkowa:
Stan faktyczny: spółka chciała wyjść z ryczałtu
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zarejestrowana w KRS 23 października 2023 r., wybrała opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) na czteroletni okres wskazany w zawiadomieniu ZAW-RD: od 23 października 2023 r. do 31 grudnia 2027 r. Nieco ponad dwa lata po wejściu w ten reżim spółka uznała, że z różnych powodów biznesowych wolałaby powrócić do klasycznego CIT i to już od 1 stycznia 2026 r.
Pojawiło się zatem pytanie: czy można wyjść z estońskiego CIT przed upływem czteroletniego okresu wskazanego w ZAW-RD? Spółka zwróciła się z wnioskiem o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS).
Zobacz także: Estoński CIT dla księgowych - weebinar.
Przepisy: co mówi ustawa o CIT
Fundamentalne zasady dotyczące okresu opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek określa art. 28f ustawy o CIT. Zgodnie z ust. 1 ryczałt obejmuje bezpośrednio następujące po sobie cztery lata podatkowe wskazane przez podatnika w zawiadomieniu. Ust. 2 wprowadza natomiast mechanizm automatycznego przedłużenia: jeżeli podatnik nie złoży informacji o rezygnacji w rocznej deklaracji CIT-8E, opodatkowanie przedłuża się na kolejne cztery lata.
Kluczowy dla opisanej sprawy jest art. 28l ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, stanowiący, że podatnik traci prawo do opodatkowania ryczałtem z końcem roku podatkowego okresu, o którym mowa w art. 28f ust. 1 albo 2 w przypadku gdy złoży informację o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem. Przepis ten czytany łącznie z art. 28r regulującym obowiązek składania deklaracji daje pełny obraz procesu.
„Podatnik opodatkowany ryczałtem traci prawo do tego opodatkowania z końcem:
1) roku podatkowego okresu, o którym mowa w art. 28f ust. 1 albo 2 — w przypadku gdy podatnik złoży informację o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem." — art. 28l ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT
Stanowisko KIS rezygnacja jest możliwa, ale nie w trakcie roku
Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 11 marca 2026 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.22.2026.1.AS) uznał stanowisko spółki za prawidłowe. Organ podkreślił jednak, że prawo do rezygnacji z estońskiego CIT, choć dopuszczalne przed upływem czteroletniego okresu, jest obwarowane warunkiem: rezygnacja musi nastąpić z końcem roku podatkowego.
Krajowa Informacja Skarbowa logo
Krajowa Informacja Skarbowa logo
Ministerstwo Finansów
W praktyce oznacza to następujący mechanizm działania: chcąc zakończyć stosowanie ryczałtu z dniem 1 stycznia 2026 r. (czyli faktycznie z końcem 2025 r.), spółka powinna była zaznaczyć właściwą pozycję w deklaracji CIT-8E złożonej za rok 2025. W przypadku większości podatników co mają rok podatkowy odpowiadający kalendarzowemu, deklaracja ta składana jest to do końca marca 2026 r. Konkretnie chodzi o zaznaczenie poz. 33 pkt 1 w części B3 formularza, czyli opcji rezygnacja podatnika z opodatkowania ryczałtem z końcem roku podatkowego.
Organ jednoznacznie wskazał: niedopuszczalna jest rezygnacja z ryczałtu w trakcie trwającego roku obrotowego (podatkowego). Inaczej mówiąc — jeśli spółka zdecyduje się na zmianę formy opodatkowania, musi poczekać do końca bieżącego roku podatkowego.
Zobacz także: Komentarz CIT.
Konsekwencje — co dzieje się po rezygnacji
Rezygnacja z estońskiego CIT nie jest kwestią czysto techniczną. Spółka, która zdecyduje się na opuszczenie tego reżimu, powinna pamiętać o kilku istotnych skutkach:
- Dochód z tytułu zysku netto: jeżeli w trakcie stosowania ryczałtu spółka wykazała dochód z zysku netto (nierozdzielonego), a po zakończeniu estońskiego CIT go rozdysponuje, ciąży na niej obowiązek złożenia deklaracji i zapłaty ryczałtu.
- Powrót do klasycznego CIT: od pierwszego dnia roku podatkowego następującego po roku rezygnacji spółka wraca do zasad ogólnych, w tym do prowadzenia ewidencji kosztów podatkowych i odpisów amortyzacyjnych.
- Brak automatycznego wznowienia: ponowne wejście w estoński CIT wymaga spełnienia na nowo wszystkich warunków ustawowych i złożenia zawiadomienia ZAW-RD.
Praktyczna wskazówka - pilnuj terminu złożenia deklaracji
Kluczowe znaczenie ma termin złożenia deklaracji CIT-8E. Zgodnie z art. 28r ust. 1 ustawy o CIT deklarację tę składa się do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego, a więc zasadniczo do końca marca za rok poprzedni. Informacja o rezygnacji zawarta w tej deklaracji wywołuje skutek z końcem roku, za który deklaracja ta jest składana. To oznacza, że spółka, która złożyła CIT-8E za 2025 r. z zaznaczoną rezygnacją do końca marca 2026 r., przestaje być podatnikiem estońskiego CIT od 1 stycznia 2026 r.
Jeśli termin zostanie przegapiony, nie ma możliwości złożenia korekty w celu rezygnacji po upływie tego trzymiesięcznego okna. Opodatkowanie zostaje przedłużone automatycznie.
Powołana interpretacja podatkowa:
- interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 11 marca 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.22.2026.1.AS
Art. 28f ust. 1–2, art. 28l ust. 1 pkt 1, art. 28r ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.).