Trybunał podkreślił, że część transportu pasażerów na terytorium Wspólnoty należy rozumieć jako część transportu odbywaną bez zatrzymania na terytorium państwa pozaunijnego, od punktu rozpoczęcia do punktu docelowego transportu pasażerów. Wynika z tego, że konieczność zatrzymania, nawet krótkotrwałego, powoduje, że zasada ustalania miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu zgodnie z przepisami szóstej dyrektywy nie ma zastosowania. Przystanki statku w portach państw pozaunijnych, w trakcie których podróżni mogą opuścić statek, nawet na krótki okres, stanowią zatrzymanie na terytorium państwa trzeciego w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. c) szóstej dyrektywy.
Oznacza to, że każda dostawa towarów dokonana na statku podczas zatrzymania poza terytorium Wspólnoty jest uznawana za dokonaną poza zakresem stosowania szóstej dyrektywy. Skutki podatkowe podlegają w tym przypadku kompetencji podatkowej państwa miejsca zatrzymania.
SŁOWNICZEK
DOSTAWA TOWARU – oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania dobrami materialnymi jak właściciel. Energia elektryczna, gaz, ciepło, zimno i tym podobne są uważane za dobra materialne. Państwa członkowskie mogą uznać za dobra materialne np. niektóre udziały w majątku nieruchomym, prawa rzeczowe dające uprawnionemu prawo użytkowania w stosunku do majątku nieruchomego.
Bogdan Świąder