Druga ustawa deregulacyjna została opublikowana w Dz.U. Nr 232, poz. 1378. Jej przepisy, zaczną obowiązywać od 1 stycznia 2012 r.
Zaległe urlopy do 30 września
Od nowego roku pracodawcy będę mogli udzielać pracownikom zaległego urlopu wypoczynkowego najpóźniej do 30 września, a nie jak dotychczas do końca marca następnego roku (art. 1 pkt 1 ustawy o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców) Zatem jeżeli pracownicy nie wykorzystają w tym roku całego urlopu wypoczynkowego, to pracodawca będzie mógł go udzielić najpóźniej do 30 września 2012 r.
Nowelizacja nie wprowadziła zmiany konstrukcji samego przepisu dotyczącego udzielania zaległych urlopów wypoczynkowych, lecz jedynie wydłużyła termin ich udzielania. Oznacza to, że pracodawca nie naruszy przepisów, jeżeli udzieli pracownikowi zaległego urlopu wypoczynkowego najpóźniej 30 września. Pracownik nie będzie zatem musiał wykorzystać zaległego urlopu wypoczynkowego w całości do 30 września następnego roku.
WAŻNE!
Pracodawca nie naruszy nowych przepisów dotyczących udzielania zaległych urlopów wypoczynkowych, jeżeli udzieli pracownikowi tego urlopu najpóźniej 30 września.
Przedstawiona zmiana nie pozwala jednak pracodawcom na planowanie bieżącego urlopu wypoczynkowego w terminie do 30 września następnego roku. Pracodawca nadal będzie miał obowiązek udzielać bieżącego urlopu w roku, w którym pracownik nabył do niego prawo (art. 161 Kodeksu pracy). Dopiero w sytuacji, gdy pracownik nie będzie mógł go wykorzystać w danym roku, np. z powodu choroby, termin udzielania tego urlopu przesunie się do 30 września kolejnego roku.
OFERTA 2012 Już w sprzedaży II tom książki: NOWE PKWiU - Stawki VAT w interpretacjach organów podatkowych |
Omawiana nowelizacja pozwoli pracownikom na korzystanie z zaległego urlopu wypoczynkowego np. w okresie wakacji (lipiec-sierpień), a nie tak jak dotychczas w okresie styczeń-marzec, który był mało atrakcyjnym terminem. Aby jednak pracownik mógł skorzystać z zaległego urlopu w terminie, który mu odpowiada, musi na to uzyskać zgodę pracodawcy.
Budowa lub przebudowa obiektów budowalnych bez opinii rzeczoznawcy
W wyniku omawianej nowelizacji od 1 stycznia 2012 r. pracodawca nie będzie już musiał uzyskiwać pozytywnej opinii rzeczoznawców bhp dotyczącej projektów, na podstawie których będzie wykonywana budowa lub przebudowa obiektu budowlanego, w którym przewiduje się pomieszczenia pracy. Do końca 2011 r. pracodawca ma taki obowiązek. Zniesienie obowiązku uzyskiwania opinii rzeczoznawców powinno przyspieszyć budowę lub przebudowę obiektów, w których mają znajdować się pomieszczania pracy. Konsekwencją tej zmiany jest również nowelizacja art. 283 § 2 pkt 2 Kodeksu pracy, który określał, że karze grzywny w wysokości od 1 tys. zł do 30 tys. zł podlegał ten pracodawca, który nie zapewnił, aby budowa lub przebudowy budowli była wykonana na podstawie projektów pozytywnie zaopiniowanych przez rzeczoznawców bhp. Od 1 stycznia 2012 r. takiej karze będzie podlegał pracodawca, który wbrew obowiązkowi nie zapewnia, aby budowa lub przebudowa obiektu budowlanego albo jego części, w których przewiduje się pomieszczenia pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy.
Zmiana terminów dochodzenia należności
Ustawa deregulacyjna skraca termin przedawnienia należności składkowych do 5 lat - zarówno w odniesieniu do składek nieopłaconych (należnych na rzecz ZUS), jak i składek opłaconych nienależnie (kiedy zwrotu domaga się płatnik składek). Obecnie termin przedawnienia należności składkowych wynosi 10 lat. Ten stan prawny obowiązuje do końca 2011 r., jednak przez zastosowanie przepisów przejściowych okres przedawnienia może mieć różną długość - w zależności od momentu, kiedy należność stała się wymagalna.
Ten artykuł pochodzi z Monitora Prawa Pracy i Ubezpieczeń. Zamów to czasopismo już dziś! To naprawdę dobra inwestycja! Sprawdź ofertę
Do 7 maja 2008 r. sytuacja prawna płatników składek i ZUS, pod względem wzajemnych rozliczeń, była zróżnicowana. Płatnik swoich roszczeń względem Zakładu mógł dochodzić zaledwie przez 5 lat i nie mógł w żaden sposób przerwać biegu przedawnienia, nawet jeżeli zwłoka wynikała np. z oczekiwania na rozstrzygnięcie innego organu lub sądu. Tymczasem ZUS mógł dochodzić swoich należności przez 10 lat, z możliwością zawieszenia biegu przedawnienia. W wyroku z 26 maja 2010 r. (sygn. P 29/08, Dz.U. nr 105, poz. 668) Trybunał Konstytucyjny wskazał jednoznacznie na niezgodność takich rozwiązań prawnych z Konstytucją.
Zmiany terminów dochodzenia należności składkowych od 1999 r.
Okres obowiązywania | Składki nieopłacone (zadłużenie po stronie płatnika) | Składki opłacone nienależnie (zadłużenie po stronie ZUS) | Akt prawny/zmiana przepisów |
1 stycznia 1999 r. - 31 grudnia 2002 r. | termin przedawnienia - 5 lat | termin na dochodzenie zwrotu - 5 lat | art. 24 ust. 4, 5, 6 i 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887) |
1 stycznia 2003 r. - 7 maja 2008 r. | termin przedawnienia - 10 lat (z wyjątkiem składek na ubezpieczenie zdrowotne, które w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2004 r. były objęte 5-letnim terminem przedawnienia) | termin na dochodzenie zwrotu - 5 lat
| art. 1 pkt 9 lit. a ustawy z 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 241, poz. 2074) |
możliwość przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia | brak możliwości zawieszenia biegu terminu dochodzenia należności | ||
8 maja 2008 r. - 14 czerwca 2010 r. | termin przedawnienia - 10 lat (z wyjątkiem składek na ubezpieczenie zdrowotne, które w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2004 r. były objęte 5-letnim terminem przedawnienia) | termin na dochodzenia zwrotu - 10 lat (z wyjątkiem nienależnie opłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne, których zwrotu do można było dochodzić w terminie 5 lat) - przepis obowiązujący do 19 lipca 2011 r. | art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 28 marca 2008 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 67 poz. 411) |
możliwość przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia | Brak możliwości zawieszenia biegu terminu dochodzenia należności | ||
15 czerwca 2010 r. - 19 lipca 2011 r. | termin przedawnienia - 10 lat (z wyjątkiem składek na ubezpieczenie zdrowotne, które w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2004 r. były objęte 5-letnim terminem przedawnienia) | terminy na dochodzenie należności nie obowiązują wskutek uchylenia niekonstytucyjnego przepisu przez TK (z wyjątkiem składek na ubezpieczenie zdrowotne, których zwrotu można było nadal dochodzić w terminie 5 lat) | wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 26 maja 2010 r., sygn. akt P 29/08 (Dz.U. Nr 105 poz. 668) |
możliwość przerwanie lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia | |||
20 lipca 2011 r. - 31 grudnia 2011 r. | termin przedawnienia - 10 lat
| art. 1 pkt 1 lit. e ustawy z 28 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 138, poz. 808) | |
możliwość przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia | |||
od 01 stycznia 2012 r. | termin przedawnienia - 5 lat
| art. 11 pkt 1 ustawy z 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców | |
możliwość zawieszenia biegu terminu przedawnienia |
Druga ustawa deregulacyjna skraca termin przedawnienia składek (oraz termin na dochodzenie składek opłaconych nienależnie) także w zakresie ubezpieczenia społecznego rolników. Nieopłacone należności na rzecz KRUS od 1 stycznia 2012 r. będą się przedawniać już po 5 latach (w obecnie obowiązującym stanie prawnym przedawnienie następuje po 10 latach). Również na dochodzenie nadpłaconych w KRUS należności rolnik będzie miał od przyszłego roku tylko 5 lat.
Nieopłacone składki ZUS
Termin przedawnienia nieopłaconych składek rozpoczyna się w dniu wymagalności składki - a zatem w dniu terminu płatności, obowiązującym danego płatnika. Od 1 stycznia należności z tytułu obowiązkowych składek pobieranych przez ZUS, które stały się wymagalne po tej dacie, przedawniają się po 5 latach.
Przedawnienie składek, które stały się wymagalne przed 1 stycznia 2012 r., następuje również po 5 latach, jednak liczonych nie od daty wymagalności składki, lecz od 1 stycznia 2012 r.
Przykład
Jan K. od 1 sierpnia 2011 r. prowadzi działalność gospodarczą. Z powodu trudności finansowych nie opłacił składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne należnych za wrzesień 2011 r. Należności te stały się wymagalne 11 października 2011 r. (jest to termin płatności składek obowiązujący m.in. przedsiębiorców opłacających składki wyłącznie na własne ubezpieczenia). Należność składkowa za wrzesień 2011 r. ulegnie przedawnieniu po 5 latach, licząc od 1 stycznia 2012 r. - czyli 1 stycznia 2017 r. (art. 31 ustawy systemowej w zw. z art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej).
Przykład
Przedsiębiorstwo Bella Sp. z o.o. nie opłaciło składek ZUS za grudzień 2011 r. Składki te stały się wymagalne 16 stycznia 2012 r. Termin przedawnienia tych składek upływa po 5 latach, licząc od daty wymagalności, czyli 16 stycznia 2012 r. Nie ma znaczenia, że należność składkowa dotyczy okresu sprzed 1 stycznia 2012 r. - składki te stały się wymagalne dopiero w terminie płatności obowiązującym tego przedsiębiorcę. Jeżeli nie nastąpi przerwanie bądź zawieszenie biegu przedawnienia, należność przedawni się 16 stycznia 2017 r. (art. 31 ustawy systemowej w zw. z art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej).
Od przedstawionej zasady przepisy przewidują jeden wyjątek. Jeżeli przedawnienie należności z tytułu składek rozpoczęte przed 1 stycznia 2012 r. nastąpiłoby zgodnie z przepisami dotychczasowymi wcześniej niż 1 stycznia 2017 r. (czyli po 5 latach od wejścia w życie ustawy), wówczas przedawnienie będzie następowało z upływem tego wcześniejszego terminu (czyli faktycznie z upływem poprzednio obowiązującego, 10-letniego terminu przedawnienia).
Przykład
Barca Sp. z o.o. jest płatnikiem składek od 2000 r. Firma nie opłaciła składek na ubezpieczenia społeczne za kwiecień 2003 r., które stały się wymagalne 16 maja 2003 r. Przedawnienie tych należności z tytułu składek nastąpi wcześniej niż 5 lat liczone od 1 stycznia 2012 r., dlatego w stosunku do tej należności należy stosować poprzedni, 10-letni okres przedawnienia. Należność na rzecz ZUS przedawni się zatem 16 maja 2013 r., jeżeli bieg terminu przedawnienia nie zostanie przerwany bądź zawieszony (art. 31 ustawy systemowej w zw. z art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej).
Składki opłacone nienależnie
Również w przypadku składek opłaconych nienależnie (czyli powodujących nadpłatę na koncie płatnika) termin przedawnienia od 1 stycznia 2012 r. będzie wynosił 5 lat. Początek biegu tego terminu będzie liczony tak, jak dotychczas, a zatem:
- od dnia, w którym zainteresowany został zawiadomiony przez ZUS o kwocie nienależnie opłaconych składek, a w przypadku braku takiego zawiadomienia
- od dnia opłacenia nienależnych składek.
Podobnie jak ma to miejsce w przypadku przedawnienia należności z tytułu nieopłaconych składek, 5-letni termin przedawnienia nienależnie opłaconych składek będzie dotyczył nie tylko składek opłaconych po 31 grudnia 2011 r., ale również tych, które zostaną nienależnie opłacone przed 1 stycznia 2012 r. W przypadku tych ostatnich składek bieg 5-letniego terminu przedawnienia rozpocznie się 1 stycznia 2012 r. Jeżeli jednak przedawnienie nienależnie opłaconych składek rozpoczęte przed 1 stycznia 2012 r. nastąpiłoby zgodnie z dotychczasowymi przepisami wcześniej niż 1 stycznia 2017 r. (czyli po 5 latach od wejścia w życie ustawy), wówczas przedawnienie będzie następowało z upływem tego wcześniejszego terminu.
Przykład
Krystyna W. jest przedsiębiorcą od 2010 r. 5 sierpnia 2011 r. przez pomyłkę wpłaciła na rachunek bankowy ZUS podwójną kwotę składek na ubezpieczenia społeczne. ZUS nie zawiadomił płatniczki o kwocie nienależnie opłaconych składek. Należność ta ulegnie przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od 1 stycznia 2012 r. Będzie to zatem 1 stycznia 2017 r. (art. 31 ustawy systemowej w zw. z art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej).
Przechowywanie rozliczeń z ZUS przez 5 lat
Obecnie obowiązujący 10-letni termin przedawnienia należności z tytułu składek wpływa również na długość okresu przechowywania kopii przekazanych do ZUS deklaracji rozliczeniowych (ZUS DRA) i imiennych raportów miesięcznych (ZUS RCA, ZUS RSA, ZUS RZA) oraz dokumentów korygujących te dokumenty. W obecnym stanie prawnym płatnik składek musi przechowywać kopie dokumentacji rozliczeniowej z ZUS (deklaracje i raporty miesięczne) przez 10 lat od dnia ich przekazania do ZUS. Przepisy ustawy deregulacyjnej skracają ten okres do 5 lat. Dokumentacja rozliczeniowa - tak jak dotychczas - powinna być przechowywana w formie papierowej lub elektronicznej.
ZUS RMUA raz na rok
Kolejna zmiana, wprowadzona w zakresie ubezpieczeń społecznych przez ustawę deregulacyjną dotyczy zasad przekazywania ubezpieczonym raportu ZUS RMUA. Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami płatnik składek ma obowiązek comiesięcznego przekazywania ubezpieczonemu informacji o kwocie należnych za niego składek. Płatnicy najczęściej wykonują ten obowiązek, przekazując ubezpieczonym imienne raporty miesięczne ZUS RMUA.
Od 1 stycznia 2012 r. płatnik składek będzie przekazywał ubezpieczonemu informacje zawarte w złożonych za niego raportach (tj. raport ZUS RMUA) raz do roku. Informacja, z wyszczególnieniem składek za poszczególne miesiące roku, płatnicy obowiązkowo będą przekazywać w terminie do 28 lutego danego roku za poprzedni rok kalendarzowy. Informacja będzie przekazywana ubezpieczonemu na piśmie lub - za jego zgodą - w formie dokumentu elektronicznego.
Korzyści (+)
Informacje dotyczące należnych za zatrudnionego składek oraz wypłaconych świadczeń pracodawca może przekazać ubezpieczonemu - za jego zgodą - w formie dokumentu elektronicznego.
Jeżeli jednak ubezpieczony zażąda udzielenia mu takiej informacji częściej - płatnik musi mu ją przekazać - jednak nie częściej niż raz na miesiąc.
Przykład
Diamond sp.k. jest płatnikiem składek od 2008 r. Obecnie zatrudnia 89 pracowników oraz 21 zleceniobiorców. Zgodnie z obowiązującymi przepisami płatnik co miesiąc przekazuje raporty ZUS RMUA w formie papierowej - zarówno pracownikom jak i zleceniobiorcom. Od informacji dotyczącej składek należnych za styczeń 2012 r. (rozliczanych w dokumentach rozliczeniowych w terminie do 15 lutego 2012 r.) płatnik nie ma już takiego obowiązku. Informację dotyczącą podstawy wymiaru składek, potrąconych i opłaconych należności oraz kwot wypłaconych świadczeń i zasiłków z ubezpieczenia społecznego płatnik musi przekazać swoim ubezpieczonym w terminie do 28 lutego 2013 r. za 2012 r. Jednak ubezpieczeni powinni jeszcze otrzymać raporty ZUS RMUA o składkach należnych za grudzień 2011 r. (rozliczonych w terminie do 16 stycznia 2012 r.). Na żądanie ubezpieczonego spółka ma obowiązek przekazać informację wcześniej - ale nie częściej niż 1 raz na miesiąc.
Interpretacja ogólna przepisów podatkowych
Od 1 stycznia 2012 r. na wniosek zainteresowanego będzie możliwe otrzymanie interpretacji ogólnej przepisów podatkowych. W obowiązującym do końca 2011 r. stanie prawnym nie było takiej możliwości. Wnioskodawcą nie będzie mógł być jednak organ administracji publicznej.
Po 31 grudnia 2011 r. Minister Finansów będzie wydawał interpretacje ogólne w dwóch trybach:
- z urzędu lub
- na wniosek zainteresowanego.
Do tej pory wnioskodawcy nie mieli takiej możliwości. Interpretacje ogólne były wydawane przez Ministra Finansów wyłącznie z urzędu. Od 1 stycznia 2012 r. wnioskodawca niebędący organem administracji publicznej może ubiegać się o wydanie interpretacji ogólnej na podstawie wniosku, który powinien zawierać uzasadnienie konieczności wydania takiej interpretacji, a w szczególności:
- przedstawienie zagadnienia oraz wskazanie przepisów prawa podatkowego wymagających wydania interpretacji ogólnej,
- wskazanie niejednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego w określonych decyzjach, postanowieniach oraz interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych, oraz w takich samych stanach prawnych.
Tak sformułowane warunki do wydania interpretacji ogólnej wymagają pilnej nowelizacji przepisów Ordynacji podatkowej. Zwrot „w takich samych” oznacza, że przy dosłownym stosowaniu przepisów (wynikającym z wykładni językowej) w praktyce będzie bardzo trudno znaleźć dwie sprzeczne np. interpretacje indywidualne spełniające ten warunek.
Nowelizacja wprowadza zastrzeżenie, że interpretacja ogólna nie zostanie wydana, jeżeli w dniu złożenia wniosku o taką interpretację w zakresie spraw nią objętych, toczy się postępowanie podatkowe lub postępowanie kontrolne organu kontroli skarbowej albo na decyzję lub postanowienie wniesiono odwołanie lub zażalenie.
WAŻNE!
Interpretacja ogólna nie zostanie wydana, jeżeli w dniu złożenia wniosku o taką interpretację w zakresie spraw nią objętych toczy się postępowanie podatkowe lub postępowanie kontrolne organu kontroli skarbowej albo na decyzję lub postanowienie wniesiono odwołanie lub zażalenie.
Jeżeli wniosek o wydanie interpretacji ogólnej nie będzie spełniał wymagań określonych przepisami prawa lub przedstawione we wniosku zagadnienie będzie przedmiotem interpretacji ogólnej i stan prawny nie uległ w tym zakresie zmianie, Minister Finansów pozostawi wniosek bez rozpatrzenia. Wówczas zostanie wydane postanowienie, na które służy zażalenie. Resort finansów może ponadto wydać rozporządzenie, w którym upoważni organy podatkowe m.in. do wydawania, jako organ pierwszej instancji, postanowień w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji ogólnej.
W wyniku omawianej nowelizacji dodatkowo wprowadzono „akta sprawy wydania interpretacji ogólnej”. Prawo dostępu do nich nie obejmuje jednak danych identyfikujących stronę postępowania, której wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej. Na pisemne żądanie Ministra Finansów organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej będą przekazywać niezwłocznie akta dotyczące decyzji, postanowień oraz interpretacji indywidualnych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej.
W sprawach dotyczących wydawania interpretacji ogólnych na wniosek stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wydawania interpretacji indywidualnych. Przepisy te stanowią m.in. że:
- interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 14d Ordynacji podatkowej, dalej O.p.),
- wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Zwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania interpretacji (art. 14f O.p.),
- każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy jest zobowiązany zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu (art. 140 O.p.),
- jeżeli podanie nie spełnia wymagań określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jeżeli podanie nie zawiera adresu, organ pozostawia je bez rozpatrzenia. W tym przypadku nie dokonuje się wezwania, o którym mowa wyżej, oraz nie wydaje postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia. Zasady te stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry (art. 169 § 1-2 O.p.).
Wzór wniosku o wydanie interpretacji ogólnej, który będzie zawierać dane identyfikujące wnioskodawcę, oraz sposób uiszczenia opłaty za wydanie interpretacji Minister Finansów określi w drodze rozporządzenia.
Nowelizacja nie zmieniła zasadniczego celu wprowadzenia przez ustawodawcę interpretacji ogólnych. Ordynacja podatkowa nakazuje Ministrowi Finansów dążyć do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek zainteresowanego, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Wydaje je wyłącznie Minister Finansów. Dla porównania, interpretacje indywidualne wydają w imieniu Ministra Finansów upoważnieni dyrektorzy izb skarbowych.
Podstawa prawna:
- art. 1, art. 2, art. 9, art. 11, art. 27, art. 29 ustawy z 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (ustawa oczekuje na publikację w Dzienniku Ustaw),
- art. 12, art. 14d, art. 14f, art. 140, art. 169 § 1-2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.),
- art. 161, art. 163 Kodeksu pracy,
- art. 24 ust. 4-6h, art. 31, art. 32, art. 41 ust. 8-9 oraz art. 47 ust. 3c ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.),
- art. 93, art. 94 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.).
Piotr Kostrzewa, ekspert w zakresie ubezpieczeń społecznych
Anna Bejka, konsultant podatkowy
Marek Skałkowski, specjalista w zakresie prawa pracy
Ten artykuł pochodzi z Monitora Prawa Pracy i Ubezpieczeń. Zamów to czasopismo już dziś! To naprawdę dobra inwestycja! Sprawdź ofertę