W związku z dodaniem art. 16a zmieniono również art. 16 k.k.s. Zgodnie z jego brzmieniem nie podlega karze za przestępstwo lub wykroczenie skarbowe sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu, w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu.
Kary nie będzie tylko wtedy, gdy w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ postępowania przygotowawczego uiszczono w całości wymagalną należność publicznoprawną uszczuploną popełnionym czynem zabronionym. W nowym brzmieniu przepisu nie wymieniono, że ową należność ma uiścić sprawca, wskazując jedynie na konieczność jej wniesienia.
W sytuacji gdy złożone przedmioty podlegające przepadkowi mogą ulec szybkiemu zniszczeniu lub zepsuciu, ich przechowywanie byłoby połączone m.in. z niewspółmiernymi kosztami lub nadmiernymi trudnościami, organ postępowania przygotowawczego nakłada na sprawcę obowiązek uiszczenia ich równowartości pieniężnej – chyba że przepadek dotyczy przedmiotów, których wytwarzanie, posiadanie, obrót, przewóz, przenoszenie lub przesyłanie jest zabronione.
Ze znowelizowanego art. 16 k.k.s. wynika, że niekaralość nie będzie miała zastosowania wobec sprawcy, który np. kierował wykonaniem ujawnionego czynu zabronionego; wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego czynu zabronionego; zorganizował grupę albo związek mający na celu popełnienie przestępstwa skarbowego albo taką grupą lub związkiem kierował, chyba że zawiadomienia o czynie zabronionym dokonał ze wszystkimi członkami grupy lub związku.
Nowelizacja kodeksu karnego skarbowego wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia.
Ewa Matyszewska