Izba Skarbowa w Opolu rozstrzygnęła kwestię zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na stypendium dla przyszłego pracownika.
Podatnik prowadząc działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia, chciał ufundować stypendium dla studenta akademii medycznej, który po zakończeniu studiów podjąłby pracę w jego firmie. Gdyby absolwent nie chciał w przyszłości związać się z firmą, musiałby zwrócić wartość otrzymanego stypendium. Podatnik uważa, że uzyskanie fachowej kadry pracowniczej będzie miało wpływ nie tylko na podwyższenie jakości świadczonych usług, ale i na wzrost przychodów. Dlatego wydatki na stypendium będą mogły być kosztem uzyskania przychodu.
Opinii tej nie podzielił jednak dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, który w wydanej decyzji stwierdził, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.; dalej ustawa o PIT) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT. Kosztami uzyskania przychodu są wydatki na szkolenie pracowników podmiotu gospodarczego, które mają wpływ na wielkość przychodu podatnika. Wydatki takie mogą być uznane za koszty, jeżeli dotyczą osób będących pracownikami firmy, tj. pozostających z nią w stosunku zatrudnienia, np. na podstawie umowy o pracę. Wydatki na szkolenie osób niebędących pracownikami w czasie szkolenia nie są kosztami uzyskania przychodu. Zakwalifikowanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na ufundowanie stypendium na rzecz osoby, niemającej statutu pracownika, niezwiązanej z zakładem pracy stosunkiem pracy, a jedynie zobowiązującej się do podjęcia pracy po zakończeniu studiów, nie wpływa na zwiększenie jakości świadczonych usług, a tym samym na zwiększenie wysokości uzyskiwanych przez nią dochodów.
Ewa Matyszewska